γιατί γίνεται ο πόλεμος στη Συρία, πότε θα σταματήσει; (ποια θα ήταν σήμερα η παγκόσμια κατάσταση, εάν μόνο οι USA είχαν πυρηνικά όπλα;)

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΞΕΚΙΝΩ τις σκέψεις μου με το δεύτερο ερώτημα του τίτλου: ποια θα ήταν σήμερα η παγκόσμια κατάσταση, εάν μόνο οι Ενωμένες Πολιτείες της Αμερικής διέθεταν πυρηνικά όπλα; Μας επιτρέπεται να διατυπώσουμε αυτό το ερώτημα επειδή μας βοηθά να σκεφτούμε. Να ποια θα ήταν: η Κούβα θα ήταν προ πολλού πολιτεία των USA, η Μέση Ανατολή θα ήταν αποικία τους, συμπεριλαμβανομένου του Ιράν, η Σιβηρία θα είχε μοιραστεί μεταξύ των ισχυρότερων καπιταλιστικών Κρατών και η Κίνα θα ήταν διαλυμένη. Και αυτό με τη χρήση ή την απειλή της χρήσης πυρηνικών  όπλων. Θα τα χρησιμοποιούσαν για να πετύχουν αυτούς τους στόχους;  Είμαι βέβαιος. Η βεβαιότητά μου ερείδεται στη δεύτερη ρίψη της ατομικής βόμβας στο Ναγκασάκι, τρεις μόνο μέρες μετά τη Χιροσίμα (6/8/1945). Η ρίψη της ατομικής βόμβας στο Ναγκασάκι, ενώ δεν υπήρχε κανένας απολύτως λόγος μετά τη Χιροσίμα,  ήταν ένα μήνυμα προς την παγκόσμια κοινότητα: είμαστε ικανοί να χρησιμοποιήσουμε και στο μέλλον τα πυρηνικά μας όπλα. Να σημειώσουμε ότι η κυβέρνηση της Ιαπωνίας και ο αυτοκράτορας γνώριζαν πέντε ώρες πριν, είχαν ειδοποιηθεί, ότι θα πέσει κι άλλη ατομική βόμβα. Δεν έκαναν απολύτως τίποτα, αν και σε πέντε ώρες μπορούσαν να απομακρυνθούν όλοι οι κάτοικοι του Ναγκασάκι!

Continue reading

φρούριο και εξόντωση: ο Donald Trump είναι ο σημερινός συνδυασμός Διός και Γιαχβέ

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΕΝΑΣ στίχος της Ιλιάδας, ο Ζ 208 (=Λ 783) συνοψίζει εξαίσια τον ηρωισμό, τον ηρωικό κώδικα συμπεριφοράς: πάντοτε να είσαι ο καλύτερος και πιο πάνω από όλους (αιέν αριστεύειν και υπείροχον έμμεναι άλλων). Το ρήμα όμως αριστεύω δεν σημαίνει μόνο να είσαι ο καλύτερος. Με τον όρο αριστεία, λέξη που δεν υπάρχει στην Ιλιάδα, εννοούμε μια σειρά φόνων που διαπράττει ο ήρωας στο πεδίο της μάχης –  στην Ιλιάδα περιγράφονται πέντε αριστείες (του Διομήδους, του Αγαμέμνονος, του Έκτορος, του Πατρόκλου και του Αχιλλέως). Θα είσαι λοιπόν ο καλύτερος μόνο εάν αριστεύεις στο πεδίο της μάχης, μόνο εάν σκοτώσεις πολλούς. (Άριστος είναι αυτός που σκοτώνει πολλούς, ο θεός Άρης. Άριστος και Άρης από τη λέξη αρή [Ξ 485, Σ 100], που σημαίνει τον φόνο, την εξόντωση). Πριν ξεκινήσει για τη μάχη, στην οποία και θα σκοτωθεί, ο Σαρπηδόνας συνοψίζει με έναν παρόμοιο τρόπο τον ηρωισμό: να σκοτώσουμε ή να σκοτωθούμε, να κερδίσουμε δόξα ή να τη χαρίσουμε σε άλλους (Μ 328). Εάν δεν σκοτώσεις, δεν θα κερδίσεις δόξα –  δεν θα γίνεις ισχυρός και πλούσιος. Αφού ο Αχιλλεύς σκοτώσει τον Έκτορα, αναφωνεί (Χ 387): κερδίσαμε μεγάλη δόξα, σκοτώσαμε τον λαμπρό, τον ισχυρό Έκτορα.

ΠΟΙΟ είναι το έπαθλο της νίκης του ήρωα: η τιμή. Θα ορίσω τώρα τήν τιμήν και θα σας παρακαλέσω να την κάνετε κορνίζα, να την κρεμάσετε στο σαλόνι του εγκεφάλου σας, κάπου θα υπάρχει κενός χώρος, να την βλέπετε, να μην την ξεχνάτε γιατί θα μας χρειαστεί πολύ και σήμερα και αύριο και τις επόμενες δεκαετίες. Τιμή είναι η δημόσια αναγνώριση της υπεροχής του. Εάν σκέφτεστε μήπως έχει κάποια σχέση με την τιμήν του εμπορεύματος, δεν είναι η κατάλληλη ώρα να πραγματευθούμε το ζήτημα, θα το κάνουμε όμως στο εγγύς μέλλον. Ο ήρωας καθίσταται άτιμος όταν δεν αναγνωρίζουμε δημοσίως, με κάποιον τρόπο (δώρα, ομολογία, γλώσσα σώματος, υποταγή), την υπεροχή του, την πρωτιά του –  America first, μάγκες! Εάν δεν αναγνωρίζουμε δημοσίως την υπεροχή των USA, τότε αυτές υφίστανται ατίμωση. Η πιο γνωστή πρόσφατη ατίμωση που υπέστησαν ήταν η κατάρριψη των Δίδυμων Πύργων (Πύργος σημαίνει φρούριο, οχυρό). Η πίκρα από το στόμα δεν έχει φύγει ακόμα. Και δεν θα φύγει.

Continue reading

σύντομη εισαγωγή στην Εξοντωτική

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Ο Κύριος (καπιταλιστής, σήμερα) φοβόταν, φοβάται και θα φοβάται έως ότου γίνει Θεός. Θέλει να γίνει Θεός, πανίσχυρος αθάνατος δηλονότι, για να μην φοβάται, για να κοιμάται ήσυχος. Η Ισχύς, η επιθυμία της αύξησης της Ισχύος, είναι η άλλη πλευρά της επιθυμίας εξοβελισμού όλων των φόβων Του, των ανησυχιών Του, των εφιαλτών Του. Η Ισχύς Του είναι το αντίδοτο του Φόβου Του. Όσο όμως φοβάται τόσο ομολογεί ότι η Ισχύς του είναι ανεπαρκής. Να οι μεγάλοι Του φόβοι: του Θανάτου, της Απώλειας, της Ήττας, της Εξέγερσης, της Επανάστασης, της Κατάλυσης της Κυριαρχίας.

ΜΕ τον φόβο της Εξέγερσης συνδέεται άρρηκτα ο φόβος του μεγάλου πληθυσμού των Υποτελών της Οικουμένης. Πάντα τους φοβόταν τους Υποτελείς, τους φοβόταν ακόμα κι όταν ήταν βέβαιος ότι δεν θέλουν ή δεν μπορούν να καταλύσουν την Κυριαρχία. Ο φόβος προκαλείται από την ίδια την κυριαρχική σχέση. Μπορεί να είναι Αυτός ο νικητής και οι Υποτελείς να είναι οι ηττημένοι, η κυριαρχική σχέση όμως είναι ένας θεμελιώδης Συμβιβασμός: σε αφήνω να ζήσεις, γιατί σε χρειάζομαι. Ο συμβιβασμός βάζει όρια και στη νίκη και στην ήττα. Ο Αισχύλος στην τριλογία Προμήθεια, από την οποία σώζεται μόνο ο Προμηθεύς Δεσμώτης,  υποστηρίζει ότι κάθε σύγκρουση Κυρίου και Υποτελών καταλήγει σε αναπόφευκτο συμβιβασμό, σε ανανέωση και επανασύσταση του συμβιβασμού. Εάν ο Κύριος γίνει Θεός, ο συμβιβασμός θα εκλείψει. Η νίκη θα είναι απόλυτη, όπως και η ήττα:  η κυριαρχική σχέση θα καταργηθεί και ο Κύριος θα μείνει μόνος, δεν θα είναι πια Κύριος –  αυτή είναι η λογική, άρα ανυπέρβλητη,  αντίφαση της κυριαρχικής σχέσης.

Continue reading

μπορούμε να αποτρέψουμε την εξόντωση των μεταναστών και των προσφύγων;

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΣΤΗ γενική του μορφή το ερώτημα θα ήταν διατυπωμένο ως εξής: μπορούμε να αποτρέψουμε την εξόντωση των περιττών και άχρηστων (για τον Κύριο, εννοείται) πληθυσμών; Μιας όμως και είναι γενικό και δεν μας αγγίζει, το περιορίζω σε μια πτυχή του που μας είναι πιο προσιτή και επίκαιρη, σε μια συγκεκριμένη κατηγορία, αυτή των μεταναστών και των προσφύγων. Στο ερώτημα αυτό οφείλει να απαντήσει, σιωπηρά ή ανοιχτά, κάθε ένας και κάθε μία που συγκινείται από το δράμα των μεταναστών και των προσφύγων. Οφείλει αλλά δεν θα το κάνει. Δεν βολεύει, δεν συμφέρει η διατύπωση μιας οιασδήποτε απάντησης: ό,τι και να απαντήσουμε, η θέση μας θα είναι αμήχανη και τραγική. Δύο λοιπόν ζητήματα με ενδιαφέρουν: οι απαντήσεις και η προκληθείσα από αυτές αμηχανία.

Continue reading

όσοι πεθάνουν, πέθαναν· όσοι ζήσουν θα γίνουν (οικιακοί) δούλοι

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΑΠΟ τον Πλάτωνα και τον Αριστοφάνη μαθαίνουμε ότι οι ελεύθεροι πολίτες στην Αθήνα δεν πήγαιναν σχεδόν ποτέ μόνοι στην Αγορά ή στα Γυμνάσια, τα γυμναστήρια των εφήβων –  τους ακολουθούσε πάντα ένας δούλος. Δεν υπήρχε νοικοκυριό χωρίς τουλάχιστον έναν δούλο. Όταν ταξίδευαν, για να πάνε στην Ολυμπία λόγου χάριν, δέκα μέρες δρόμος με τα πόδια, τους ακολουθούσαν περισσότεροι: κουβαλούσαν τα σκεύη, τις τροφές, τον ρουχισμό.

ΦΙΛΟΣ από τη Σαντορίνη μου έλεγε ότι μετά το 1990, όταν άνοιξαν τα σύνορα με την Αλβανία, στη Σαντορίνη ήταν πολύ της μόδας να βγαίνει στην αγορά ή στο καφενείο  ο  νοικοκύρης και λίγα μέτρα πιο πίσω  να ακολουθεί ο Αλβανός μετανάστης που τον είχε στη δούλεψή του. Αργότερα έμαθα ότι αυτή η επίδειξη δούλου, ως συμβόλου ανώτερης κοινωνικής θέσης, η επίδειξη ισχύος και Κυριαρχίας, η επίδειξη απασχόλησης μετανάστη, συνηθιζόταν και σε άλλα νησιά του Αιγαίου και σε άλλες περιοχές της ελλαδικής χερσονήσου. Με ένα δούλο να σε ακολουθεί είσαι Κύριος! 

 ΈΧΕΤΕ αναρωτηθεί ποτέ τι γίνονται  οι μετανάστες που οδεύουν κυρίως προς τη Γερμανία; Γίνονται σχεδόν όλοι οικιακοί δούλοι συνταξιούχων εργένηδων. Γνωρίζουν ότι θα γίνουν δούλοι; Θέλουν; Η πρακτική αυτή αποθαρρύνεται ή ενισχύεται από από το γερμανικό Κράτος; Ενισχύεται –  γιατί;

Continue reading

Νίκος Ρωμανός: ελευθερία ή θάνατος, όταν το μόνο μας όπλο είναι η ζωή μας

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Εκφράζω δημόσια τη θλίψη μου και την αγωνία μου για τη δοκιμασία και τον κίνδυνο που διέρχεται όχι πια η υγεία αλλά η ζωή του Νίκου Ρωμανού που κάνει απεργία πείνας, εδώ και δεκαοχτώ μέρες,  με αίτημα τη χορήγηση εκπαιδευτικών αδειών, μιας και πέρασε στο Πανεπιστήμιο ενώ ήταν έγκλειστος στη φυλακή. Δέχομαι χωρίς την παραμικρή επιφύλαξη, χωρίς τον παραμικρό ενδοιασμό την επιθυμία του, το αίτημά του· δυστυχώς, δυστυχώς δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο.

Εύχομαι ολόψυχα, το μόνο που μπορώ να κάνω,  προς το παρόν,  να  τελειώσει αυτή η περιπέτεια με τον πιο αξιοπρεπή τρόπο. Συμβαίνει συχνά, σε οριακές καταστάσεις, να θέτουμε εμείς οι ίδιοι το δίλημμα ελευθερία ή θάνατος στον  εαυτό μας και στους αντιπάλους μας: καλύτερα να πεθάνω παρά να ζω όπως ζω. Το Κράτος, οι διαχειριστές του Κράτους, υπηρέτες του Κυρίου καπιταλιστή, εκλαμβάνουν το δίλημμα ως απειλή,  κι άλλοτε υποχωρούν, άλλοτε όχι. Υπήρξαν απεργοί πείνας που το αίτημά τους εκπληρώθηκε, υπήρξαν όμως και περιπτώσεις στις οποίες το Κράτος δεν υποχώρησε με τα γνωστά αποτελέσματα. Υποχωρεί όταν κρίνει ότι ένας πιθανός θάνατος πιθανόν να προκαλέσει ρωγμές στην κοινωνική ευταξία, όπως εννοούν την κοινωνική πειθαρχία· δεν υποχωρεί όταν κρίνει ότι δεν θα προκαλέσει ρωγμές ή και να προκαλέσει θα κλειστούν γρήγορα και αποτελεσματικά.

Continue reading

πονοκέφαλε, εξαφανίσου – το αδιέξοδο της δυτικής ιατρικής Κυριαρχίας (1)

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

πονοκέφαλε, εξαφανίσου –  ακούμε τη διαταγή σε τηλεοπτική διαφήμιση του παυσίπονου Panadol Advance. Η διαταγή αυτή παρουσιάζει τεράστιο ενδιαφέρον: φέρνει στο προσκήνιο το αδιέξοδο της δυτικής ιατρικής, της ιατρικής του Κυρίου, της δυτικής ιατρικής Κυριαρχίας. Διότι, φίλες και φίλοι, όπως θα δούμε, η δυτική ιατρική είναι η ιατρική του Κυρίου, τουτέστιν, ιατρική από τον Κύριο για τον Κύριο. Δεν είναι ιατρική από τον Κύριο για τους Υποτελείς, ούτε ιατρική των Υποτελών για τους Υποτελείς ή (και) για τον Κύριο. Υπάρχει ιατρική των Υποτελών;  Ασφαλώς και υπάρχει –  υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει, όσο καταχωνιασμένη κι αν είναι. Την ιατρική αυτή την αποκαλώ κομμουνιστική ιατρική κι όταν θα έρθει η ώρα, σε κάνα δυο μέρες, θα εκθέσω τις σκέψεις μου.

Εάν είναι ιατρική από τον Κύριο για τον Κύριο, τότε εμείς οι Υποτελείς δεν μπορεί παρά να είμαστε θύματά της, θύματά Του. Θα δείξω όμως ότι το πρώτο θύμα είναι ο ίδιος ο Κύριος. Σήμερα, θα ασχοληθώ με τη διαταγή της διαφήμισης· αύριο, θα δούμε.

Υπάρχει ο πονοκέφαλος, φίλες και φίλοι;  Το κεφάλι μας πονάει;  Όχι, κατά κανένα τρόπο, δεν μας πονάει το κεφάλι, δεν έχουμε ημικρανίες. Τι μας πονάει λοιπόν όταν λέμε έχω πονοκέφαλο; Πώς είναι δυνατόν να έχει κάποιος πονοκέφαλο;

Continue reading

Γάζα: πολλά ακρωτηριασμένα πόδια παιδιών

η νεκροκεφαλη και τα σχεδια

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Διατύπωσα την άποψη ότι,  εάν οι Παλαιστίνιοι θέλουν να νικήσουν, δηλαδή να ζήσουν (η ζωή είναι η κομμουνιστική νίκη, ή, ο κομμουνισμός είναι η νίκη της ζωής), τότε δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος από το να φύγουν αφού δεν υπάρχει άλλος τρόπος να αποφύγουν την εξόντωση, δεν μπορούν δηλαδή να εξοντώσουν τους εξοντωτές τους, δεν μπορούν να διώξουν τους διώκτες τους.  Η άποψη αυτή θα σας φανεί από αφελής έως φαιδρή, από ψευδαίσθηση έως βλακεία, ίσως και σκανδαλώδης. Το κατανοώ, πλήρως, και δεν πρόκειται ούτε να καγχάσω ούτε να διαμαρτυρηθώ. Θα περιοριστώ να γίνω πιο σαφής.

    Εάν, λέω εάν, όντως ο σκοπός του ισραηλινού Κράτους είναι η εκδίωξη/εξόντωση των Παλαιστινίων, κι εγώ υποστηρίζω ότι αυτός είναι,  τότε, λογικά σκεπτόμενοι, ο μόνος τρόπος για να ζήσουν είναι να φύγουν.  Εκείνο που δεν μπορώ να κατανοήσω είναι το εξής: ποιος θεωρούν οι Παλαιστίνιοι ότι ο σκοπός του αντιπάλου; Η καθυπόταξη ή η εκδίωξη/εξόντωση; 

 

Continue reading

θα ζουν Παλαιστίνιοι στην Παλαιστίνη το 2030;

    φἰλες και φίλοι, καλή σας μέρα

    Μέχρι το 1919 είχαν εγκατασταθεί στην Παλαιστίνη 90.000 Εβραίοι· δεν γνωρίζω πόσοι Παλαιστίνιοι Άραβες ζούσαν εκεί αλλά είναι βέβαιο ότι οι Εβραίοι ήταν μια μικρή μειονότητα. Μέχρι το 1939 είχαν εγκατασταθεί άλλοι 350.000. Σήμερα, ο πληθυσμός του Ισραήλ ξεπερνάει τα 7 εκ., πολύ περισσότερος από αυτόν των Παλαιστινίων. Ο πληθυσμός του Ισραήλ αυξἀνει διαρκώς, μιας και η εγκατάσταση Εβραίων δεν έχει σταματήσει ποτέ, ενώ των Παλαιστινίων μειώνεται διαρκώς, με εκατοντάδες χιλιάδες να έχουν φύγει από τους τόπους που γεννήθηκαν και έχουν διασπαρεί σε πολλές αραβικές χώρες, στην Ευρώπη και η Β. Αμερική. Εάν αυτές οι τάσεις συνεχιστούν σε είκοσι, τριάντα χρόνια ο πληθυσμός του Ισραήλ θα είναι πολύ μεγαλύτερος και των Παλαιστινἰων πολύ μικρότερος.

   Ίσως και πολύ νωρίτερα. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας διατείνεται ότι το 2020 η λωρίδα της Γάζας, όπου ζουν 1,8 εκ. Παλαιστίνιοι, θα είναι μη κατοικήσιμη, μιας και οι κάτοικοι δεν θα έχουν ρεύμα, νερό, φάρμακα και πιθανότατα και τροφή, μιας και το 90% της καλλιεργήσιμης γης ανήκει στο Ισραήλ.  Το ισραηλινό Κράτος έχει πολιορκήσει τη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, βομβαρδίζει υδραγωγεία, μονάδες παραγωγής ρεύματος, η Αίγυπτος δεν επιτρέπει γιατρούς, φάρμακα και ανθρωπιστική βοήθεια να περάσουν στην Γάζα, ο ισραηλινός στρατός βομβαρδίζει και ισοπεδώνει ανελλιπώς και ανηλεώς πυκνοκατοικημένες περιοχές, σχολεία, τζαμιά, παιδικές χαρές, αγορές, νοσοκομεία.

   Εάν ρίξουμε ένα βλέφαρο στην ιστορία της περιοχής από το 1850 περίπου, όταν έσκασε,  στην Ευρώπη,  μύτη η σκέψη για εγκατάσταση Εβραίων στην Παλαιστίνη, με την στρατηγική της αργής διείσδυσης να επικρατεί μεταξύ των σιωνιστών στις αρχές του 20ού αιώνα, μέχρι σήμερα, 2014, θα διαπιστώσουμε την επικράτηση άλλοτε της στρατηγικής της συνύπαρξης, με τους όρους του Ισραήλ, δηλαδή της καθυπόταξης των Παλαιστινίων και την υπαγωγής τους στην κατάσταση του δούλου, κι άλλοτε της στρατηγικής της εκδίωξης/εξόντωσής τους.  Το ποια στρατηγική επικρατούσε καθορίζονταν από το διεθνές οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον. Με την διεθνή επικράτηση του νεοφιλευθερισμού, της καταστροφής δηλαδή των δυνατοτήτων της εποχής μας, ήτοι της προετοιμασίας  για την συρρίκνωση του καπιταλισμού, ήτοι της εξόντωσης άχρηστων, περιττών και επικίνδυνων πληθυσμών, με την εξασφάλιση της συντριπτικής οπλικής υπεροχής των Κρατών, με την ήττα της εργατικής τάξης, η στρατηγική της εκδίωξης/εξόντωσης επανακάμπτει για να πραγματοποιηθεί ο τελικός σκοπός: η εκδίωξη και η εξόντωση όλων των Παλαιστινἰων στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη.  

 

Continue reading

η σφαγή των Παλαιστινίων θα σταματήσει όταν δεν θα υπάρχει ούτε ένας ζωντανός: πόσο ηλίθιοι μπορεί να είναι οι ηγέτες της Χαμάς;

     Είναι ικανό, φίλες και φίλοι, το ισραηλινό Κράτος να εξοντώσει όλους τους Παλαιστίνιους; Όταν λέω όλους εννοώ όλους, όχι τους μισούς ή το ένα τέταρτο. Ναι, είναι ικανό, δεν έχει τον παραμικρό ενδοιασμό, τον ελάχιστο δισταγμό. Ποιος μπορεί να το σταματήσει; Ο μεγάλος Αλλάχ; Δε νομίζω. Οι διαδηλώσεις ενός πολύ μικρού μέρους των ισραηλινών υπηκόων που διαφωνούν και διαμαρτύρονται; Δε νομίζω. Οι διαμαρτυρίες μερικών εκατοντάδων, άντε, με το ζόρι,  μερικών χιλιάδων διαδηλωτών σε μερικές ευρωπαϊκές τυραννουπόλεις; Δε νομίζω. Όχι δε νομίζω, είμαι βεβαιότατος. Ποιος μπορει να σταματήσει την εξόντωση των Παλαιστινίων; Το παγκόσμιο προλεταριάτο; Ας γελάσω!  Κι όμως, φίλες και φίλοι, υπάρχει τρόπος να σταματήσει η σφαγή αλλά είναι τρόπος εχεφρόνων και ελευθεροφρόνων όχι φανατικών, δηλαδή επικίνδυνων, αφελών, ανίκανων ηγετίσκων των δεκάδων παλαιστινιακών ένοπλων ομάδων.

      Μέσα σε είκοσι μέρες σκοτώθηκαν 1050 Παλαιστίνιοι, στην συντριπτική τους πλειονότητα γυναικόπαιδα (αποφεύγω συνειδητά να χρησιμοποιήσω τη λέξη άμαχοι)  – δεν γνωρίζω πόσοι είναι οι ακρωτηριασμένοι, οι βαριά και ελαφριά τραυματισμένοι. Οι απώλειες των ισραηλινών είναι 43 στρατιώτες και 3 άμαχοι. Η αλλαγή της στρατηγικής του ισραηλινού Κράτους είναι σαφής: δεν θα περνάνε πια μέσα από τους τοίχους των σπιτιών για να αποφεύγουν τους παγιδευμένους με εκρηκτικά δρόμους και εισόδους σπιτιών αλλά καταφεύγουν στην τηλεφονία: ανηλεής βομβαρδισμός από μακριά με σκοπό την μεγαλύτερη δυνατή παραγωγή καταστροφής και εξόντωσης. Τέλος η σύγκρουση με τους αντάρτες και τους μαχητές και τους αγωνιστές των ανταγωνιζόμενων αλλά και περιστασιακα συνεργαζόμενων ένοπλων ομάδων, σταλινικής, πατριωτικής, εθνικιστικής και ισλαμιστικής απόχρωσης.

Continue reading