το κοινωνικό αντάρτικο αρχίζει: μπορούμε να καθιερώσουμε το τετραήμερο στα σούπερ μάρκετ: Παρασκευή και Σάββατο δεν ψωνίζουμε!

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Ο μισός πληθυσμός είναι άνεργος και άεργος, κλεισμένος στα σπίτια του, ο άλλος μισός εργάζεται με εξαντλητικούς ρυθμούς. Υπάλληλοι των σούπερ μάρκετ, οι γιατροί και οι νοσηλευτές, όλοι οι άλλοι που εργάζονται στα νοσοκομεία, οι εργάτες των φαρμακοβιομηχανιών, οι υπάλληλοι του χονδρεμπορίου των φαρμάκων και των φαρμακείων, οι ντελιβεράδες, οι σκουπιδιάρηδες και άλλοι πολλοί και πολλές, χωρίς την εργασία των οποίων θα πεθάνουμε από την πείνα και θα μας φάει η βρόμα. Φαίνεται να εγκαθιδρύεται μια νέα κοινωνική δομή.  Δεν είναι προσωρινή. Διότι ο κορονοϊός μας επισκέφθηκε και θα μείνει. Η ιστορία αυτή μπορεί να διαρκέσει χρόνια. Θα κάνει διακοπές το καλοκαίρι και το φθινόπωρο ή τον χειμώνα θα είναι και πάλι εδώ. Θα φεύγει και θα ξανάρχεται, κατά κύματα. Υπάρχει επίσης το ενδεχόμενο να μας επισκεφτεί κι άλλος ή άλλοι κορονοϊοί, από τις εκατοντάδες που υπάρχουν στη φύση, στα άγρια ζώα, κυρίως, οι οποίοι πολλαπλασιάζονται και λόγω στενότητας ζωτικού χώρου, μιας και το φυσικό περιβάλλον περιορίζεται συνεχώς από τον άνθρωπο,  προσπαθούν να επιβιώσουν, ως ζωντανοί οργανισμοί που είναι, επισκεπτόμενοι και τους ανθρώπους, που έχουν κατακυριεύσει τον πλανήτη.

ΤΙ θα κάνουμε, φίλες και φίλοι; Εμείς που είμαστε αραχτοί στα σπίτια μας, που περνάμε καλά ή προσπαθούμε να περάσουμε καλά, θα αφήσουμε τους φίλους μας και τις φίλες μας, τους γνωστούς μας, τους συγγενείς μας, τα παιδιά μας, τα εγγόνια μας, τους γονείς μας, τους γείτονες, να πεθαίνουν στη δουλειά κάθε μέρα, να κινδυνεύουν να αρρωστήσουν, να ταλαιπωρούνται; Δεν σας ενοχλεί αυτό, δεν τους σκέφτεστε; Θα κοιτάζουμε τη πάρτη μας; Πείτε μου, σας παρακαλώ, θα κοιτάξουμε μόνο τη πάρτη μας και τον εαυτούλη μας;

ΜΠΟΡΟΥΜΕ, φίλες και φίλοι να τους βοηθήσουμε;

Continue reading

2019-2029: η δεκαετία της πολιτικής ρευστότητας

Νομίζω πως τώρα, μετά τα αποτελέσματα των πρόσφατων ευρωεκλογών, μπορούμε να σκιαγραφήσουμε τις στρατηγικές επιδιώξεις των κομμάτων, το βάσιμο η μη της πραγματοποίησής τους, άρα το μέλλον τους – σε βάθος δεκαετίας. Δεκαετίας έντονης ρευστής κατάστασης, μεταβατικής εποχής

1. Η βασική επιδίωξη της ΝΔ είναι να παραμείνει όσο γίνεται περισσότερο κυβέρνηση, γιατί όχι για τα επόμενα δέκα χρόνια. Δεν θα μπορέσει. Είναι υποχρεωμένη να συνεχίσει το έργο του ΣΥΡΙΖΑ, τη σταθεροποίηση και τη μονιμότητα των επιτυχιών της μεγαλειώδους νίκης της ανηλεούς επίθεσης της άρχουσας τάξης (5% του πληθυσμού) κατά των μικρομεσαίων (30%) και των μισθωτών της εκτέλεσης (65%) κατά την πενταετία 2009-2014 (εξαφάνιση μεγάλου μέρους μικρομεσαίων μέσω φορολόγησης και λιτότητας, περικοπές μισθών και συντάξεων, αύξηση χρόνου εργασίας). Θα διατηρήσει το υπάρχον κοινωνικό κράτος αλλά θα προσανατολιστεί προς την ενθάρρυνση της αύξησης των κερδών των μεγάλων επιχειρήσεων και τη δημιουργία θέσεων εργασίας, με επενδύσεις. Η κατάσταση των μικρομεσαίων, που στράφηκαν προς αυτήν δεν θα αλλάξει, θα χειροτερεύσει μάλιστα ενώ οι επενδύσεις θα είναι αναιμικές, λίαν επιεικώς, άρα δεν θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας. Ο σημερινός ενθουσιασμός θα εξανεμιστεί και οι μικρομεσαίοι είτε θα γυρίσουν την πλάτη στην πολιτική (αποχή) είτε θα βρουν καταφύγιο σε ακροδεξιά κόμματα και κομματίδια.

2. Η βασική επιδίωξη του ΣΥΡΙΖΑ είναι να επιστρέψει το συντομότερο δυνατό στην εξουσία, στη διαχείριση του Κράτους. Δεν θα μπορέσει. Δεν μπορεί, από τη φύση του (μικροαστοί, μικρομεσαίοι), να ξεπεράσει την βασική του αντίφαση: είναι κόμμα της άρχουσας τάξης, μια χαρά τα κατάφερε τέσσερα χρόνια τώρα, αλλά εμφανίζεται και ως κόμμα των πολλών, των μισθωτών εργατών και υπαλλήλων, ή και εκπροσωπεί τα συμφέροντά τους. Και μέριμνα να αυξηθούν τα κέρδη (εξαφάνιση μικρομεσαίων, μείωση μισθών, αύξηση χρόνου εργασίας ) και κοινωνική δικαιοσύνη (στήριξη μικρομεσαίων, αύξηση μισθού, συντάξεων, επιδομάτων, μείωση χρόνου εργασίας). Δύο καρπούζια στην ίδια μασχάλη δεν γίνεται! Οι μικρομεσαίοι δεν πρόκειται να επιστρέψουν στον ΣΥΡΙΖΑ και ο λαός δεν πρόκειται να ξαναπιστέψει τις υποσχέσεις που αναγκαστικά είναι υποχρεωμένος να κάνει. Εξαπατήθηκε μια φορά, δεύτερη δεν έχει. Τον προτιμούν όμως από τη ΝΔ και το ΚΙΝΑΛ και θα επιβιώσει κουτσά στραβά. Να εμπνευστεί όμως από το μέλλον, από την πολιτισμική, πνευματική και κοινωνική επανάσταση της εποχής μας, δεν μπορεί και δεν θέλει, μιας και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το τομάρι τους. 70-100 βολευτικές έδρες, μια χαρά είναι! Όσο περισσότεροι βολευτούν τόσο το καλύτερο. Εμείς στενοχωριόμαστε, αυτοί το γλεντούν, σαν τους οπαδούς της ομάδας που χάνει και τους ποδοσφαιριστές που παίρνουν εκ. ευρά κάθε χρόνο!

 

Continue reading

το δράμα των μικρομεσαίων

Το αριστουργηματικό ανάγνωσμα Χίλιες και μία νύχτες (1000 μ. Χ.) επιβεβαιώνουν με τον καλύτερο τρόπο τις ιστορικές πηγές: την εποχή εκείνη, ήδη από το 700 μ. Χ., στις μουσουλμανικές πόλεις υπήρχαν αγορές (παζάρια) και πολλά μικρομάγαζα, βιοτεχνικά και εμπορικά. Το ίδιο συνέβαινε και στις πόλεις του χριστιανικού Βυζαντίου. Στη Δύση οι αγορές και τα μικρομάγαζα, πρώτα των τεχνιτών και μετά των εμπόρων, που μέχρι τότε ήταν πλανόδιοι, φτωχοί, ρακένδυτοι και άθλιοι, στις κωμοπόλεις, που μετεξελίχθηκαν σε πόλεις, εμφανίζονται τον 11ο αιώνα. Με το πέρασμα του χρόνου πολλοί από αυτούς έγιναν μεγαλέμποροι και αργότερα χρηματιστές και τραπεζίτες. Η πλειονότητα όμως ήταν τα μικρομάγαζα.
Ο βιομηχανικός καπιταλισμός και αργότερα ο χρηματιστικός τα εξαφάνισε. Δεν ήταν διαδικασία μικρής διάρκειας αλλά αιώνων. Στη Νέα Υόρκη παρατήρησα ότι δεν υπάρχουν μικρομάγαζα, μόνο ελάχιστοι μικροπωλητές στους δρόμους (φρούτα, χοτ ντογκ, καφέ). Εδώ κι εκεί μπορείς να δεις καμιά κάβα, κάνα παλαιοβιβλιοπωλείο, σχεδόν τίποτα άλλο. Το ίδιο συμβαίνει σε όλες τις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές κοινωνίες – αυτό θα πει, μεταξύ των άλλων, ανάπτυξη και πρόοδος! Εκεί τα μικρομάγαζα, οι μικροεπιχειρήσεις και οι μικρομεσαίοι έχουν συρρικνωθεί στο ελάχιστο και υπάρχουν μόνο στον τομέα των Υπηρεσιών (στελέχη επιχειρήσεων και τραπεζών, ανώτεροι κρατικοί/δημόσιοι υπάλληλοι)
 
Με κριτήριο την ύπαρξη και τον αριθμό των μικρομάγαζων, μικρών επιχειρήσεων και βιοτεχνιών η ελληνική κοινωνία είναι το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αρχαϊσμού. Μία από τις βασικές επιδιώξεις του νεοφιλελευθερισμού είναι η εξαφάνισή τους: η εξαφάνισή τους σημαίνει αύξηση κερδών για τους μεγάλους, η ύπαρξή τους απώλεια κερδών. Δεν είναι εύκολη υπόθεση, απαιτείται χρόνος. Το πρώτο βήμα όμως έγινε (2009-2014) και ήταν αποφασιστικό, στρατηγικής σημασίας, χτύπημα. Θα υπάρξει μια περίοδος λίγων ετών σταθεροποίησης και μετά από λίγα χρόνια θα επέλθει ένα δεύτερο, εξ ίσου αποφασιστικό και ανηλεές, σφυροκόπημα. Δεν νομίζω ότι θα το κάνει η επόμενη κυβέρνηση, όποια και να είναι. Μπορεί να κάνω και λάθος. Θα δούμε.

αριστερή ευθυμία

Η προσφάτως ανακαλυφθείσα και αναγνωρισμένη αριστερή μελαγχολία (Λεβί, Τραβέρσο και άλλοι) δεν με αγγίζει – πένθησα την ήττα και τις αποτυχίες την δεκαπενταετία 1978-1993. Έκτοτε διατελώ εν αριστερή ευθυμία. Να γιατί:
Ο αντίπαλος ζει με τον τρόμο της επανάστασης – το μέγεθος των θυμάτων μιας κατεσταλμένης εξέγερσης δείχνει το μέγεθος του τρόμου Του – 35.000 τουφέκισε στο Παρίσι το 1870-71! Άλλους 10.000 εξόρισε στις αποικίες – συνολικά το 1/10 του παρισινού πληθυσμού. Περνάει τη ζωή του μέσα στον φόβο – να μην χαίρομαι; Χαίρομαι!
Ο αντίπαλος ζει μέσα στο άγχος: γνωρίζει ότι εξαρτάται από εμάς, ότι δεν μπορεί αν ζήσει χωρίς εμάς! Να μην χαίρομαι; Χαίρομαι!

Continue reading

πλεονάζουσα ανθρωπότητα: εγκατάλειψη, εξόντωση ή παγκόσμιο εγγυημένο ελάχιστο εισόδημα, τοπικά καθορισμένο;

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΕΝΩ μέχρι προ ολίγων μόλις δεκαετιών ο Κύριος, όποιος κι αν ήταν αυτός, δουλοκτήτης, φεουδάρχης ή καπιταλιστής, χρειαζόταν πολλούς υποτελείς για να παράγει πλούτο και να διεξαγάγει πολέμους, τώρα και στο μέλλον δεν θα τους χρειάζεται, δεν θα τους χρειάζεται όλους, λίγους. Είναι μία από τις πολλές μεγατάσεις της εποχής μας. Γνωρίζουμε πολύ καλά γιατί δεν θα τους χρειάζεται: ο παγκόσμιος πλούτος παράγεται από ολοένα και λιγότερα χέρια και μυαλά, ολοένα και πιο γρήγορα και στο μέλλον η διαδικασία αυτή θα ενταθεί σε έκταση και σε ένταση. Ένα από τα ιδιαίτερα γνωρίσματα του 21ου αιώνα θα είναι η διαρκής αύξηση του αριθμού των άχρηστων και περιττών, πλεοναζόντων πληθυσμών –  αυτοί είναι χαρακτηρισμοί του Κυρίου και των συμβούλων του.

Ο Κύριος αναγνωρίζει ότι υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα, δικό του πρόβλημα, το οποίο και θα επιδεινωθεί. Το πρόβλημα είναι η ίδια η ύπαρξη των πλεοναζόντων πληθυσμών: πώς θα το αντιμετωπίσει, ποιες λύσεις θα προκρίνει; Να εγκαταλείψει τους πλεονάζοντες πληθυσμούς στη τύχη τους, να τους εξοντώσει ή να τους παράσχει ένα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα;   Continue reading

για προσέξτε, θα ανοίξετε κι άλλους λογαριασμούς με την κοινωνία, εάν πεθάνει ο Βασίλης Δημάκης

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΕΝΑ από τα πολλά που δεν μπορεί να χωνέψει ένα μεγάλο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας είναι να δεις τα λάθη σου, να τα διορθώσεις, να αλλάξεις ζωή, να αλλάξεις τρόπο σκέψης. Σε θέλει πάντα αποτυχημένο, ρεμάλι, εγκληματία. Πιστεύει ότι ο άνθρωπος που έκανε κάποιο λάθος δεν μπορεί να αλλάξει. Είναι καταδικασμένος στην αποτυχία και στο περιθώριο. Το έχω ζήσει εγώ ο ίδιος αυτό το δράμα. Ενοχλούνται όταν σε βλέπουν να κάνεις κάποια δουλειά, να κάνεις οικογένεια, να δέχεσαι κάποιους κανόνες της κοινωνικής ζωής. Έχουν ανάγκη από την ύπαρξη κάποιων θυμάτων, πάνω στα οποία στρέφουν την επιθετικότητά τους.

Continue reading

ο κνίτης πρωθυπουργός, η ΚΝΕ και η ορθόδοξη Εκκλησία

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΘΑ υποστηρίξω σήμερα ότι δεν θα εκπλαγώ, δεν θα παραξενευτώ, εάν ο ΣΥΡΙΖΑ αναδειχτεί πρώτο κόμμα στις προσεχείς εκλογές, όποτε κι αν γίνουν – ή με πολύ μικρή διαφορά από το πρώτο. Προς αυτό το συμπέρασμα με οδήγησε η επιχειρούμενη  πόλωση περί της ονομασίας (κατ΄εμέ ένα όνομα είναι το πρέπον, σκέτη Μακεδονία χωρίς τον οποιονδήποτε προσδιορισμό, έχω ένα επιχείρημα γαμάτο και θα το παραθέσω αύριο) και απόπειρα εικονικής, συμβολικής ή όποιας άλλης τιμωρίας ή διαπόμπευσης των πολιτικών της Νέας Δημοκρατίας και του Πασόκ που ‘έφαγαν τα λεφτά’, των υπευθύνων της χρεοκοπίας του Κράτους μας. Πρόκειται για ένα σύνθετο σχεδιασμό, μικρής χρονικής εμβέλειας, τον οποίο μόνο ένας κνίτης θα μπορούσε να κάνει, ασφαλώς ένας κνίτης απατεώνας μέγας, μικροαστός πανούργος, πολύτροπος πολιτικός Οδυσσεύς, αδίστακτος καιροσκόπος.

Continue reading

για την διαρκή προληπτική αντεπανάσταση

1. Μέχρι τώρα διακρίναμε δύο φάσεις της αντεπανάστασης: την κατασταλτική, την ταυτόχρονη με την επανάσταση, και την εκκαθαριστική, την υστερόχρονη. Το κύριο χαρακτηριστικό αυτών των φάσεων ήταν, είναι και θα είναι, η βία, η βάναυση, φρικαλέα, αδίστακτη βία, η καταστροφή και η επιλεκτική ή συλλογική εξόντωση. Θα πρέπει να προσθέσουμε τώρα και την πιο αποτελεσματική, την προτερόχρονη, την προληπτική αντεπανάσταση. Ενώ οι δύο πρώτες είναι ευκαιριακές και μικρής χρονικής διάρκειας, η προληπτική αντεπανάσταση είναι διαρκής, είναι αυτή η ίδια η Κυριαρχία, καπιταλιστική σήμερα. Ο (καπιταλιστής) Κύριος θεωρεί ότι βρισκόμαστε σε διαρκή προεπαναστατική φάση: τόσο μεγάλος και αποτρόπαιος είναι ο τρόμος του.

2. Ένας πολύ σημαντικός τρόπος αποτροπής της αναμενόμενης ανά πάσα στιγμή επανάστασης, μια πολύ σημαντική μορφή της διαρκούς προληπτικής αντεπανάστασης είναι η προληπτική υιοθέτηση και εφαρμογή πρακτικών και αιτημάτων και κατευθύνσεων της επανάστασης, είναι οι παραχωρήσεις που ξεφουσκώνουν το κύμα της επανάστασης. Πολύ συχνά αυτά διατυπώνονται ρητά από την επανάσταση αλλά τώρα πια ο Κύριος μας προλαβαίνει: τα εφαρμόζει, όχι όλα, μερικά, πριν ακόμα αυτά εκφραστούν, διατυπωθούν, συνειδητοποιηθούν. Τα εφαρμόζει βέβαια με γνώμονα το δικό του συμφέρον, με γνώμονα την διαιώνιση και ενίσχυση της Κυριαρχίας. Μείωση του χρόνου εργασίας; Τετράωρη απασχόληση!

3. Ένας άλλος τρόπος αποτροπής του εμφυλίου πολέμου, της επανάστασης, μία άλλη μορφή της διαρκούς προληπτικής αντεπανάστασης είναι η παρότρυνση, η προτροπή του Υποτελούς από τον Κύριο να τον μιμηθεί, να γίνει πλούσιος, ισχυρός και διάσημος, όπως είναι αυτός. Πλούσιος, γρήγορα και εύκολα; Τζόκερ! Τα προπατζίδικα είναι τα πιο εμφανή κέντρα της διαρκούς προληπτικής αντεπανάστασης. Ισχυρός; Αυτοκίνητο! Διάσημος; Ένα δεκάλεπτο στην τηλεόραση (τηλεπαιχνίδια, ριάλιτις) το δικαιούσαι!

4. Σε πολιτικό επίπεδο, οι παραχωρήσεις του Κυρίου είχαν ως αποτέλεσμα την επινόηση της δουλοκτητικής δημοκρατίας της ελληνορωμαϊκής αρχαιότητας και της καπιταλιστικής δημοκρατίας της εποχής μας. Έτσι, η δημοκρατία, αρχαία και σύγχρονη, δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια μορφή της διαρκούς προληπτικής αντεπανάστασης σε πολιτικό επίπεδο.

5. Αν συνεχίσουμε να κάνουμε παραχωρήσεις, είπαν κάποιοι σύμβουλοι του Κυρίου μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, και συμφώνησαν κάποιοι Κύριοι, όχι όλοι, θα φτάσουμε κάποια στιγμή στο σημείο οι Υποτελείς μας να τρώνε και να πίνουνε και να γλεντάν χωρίς να δουλεύουν ή δουλεύοντας ελάχιστα. Η Κυριαρχία μας θα κινδυνέψει. Πρέπει όχι μόνο να σταματήσουμε αλλά και να πάρουμε πίσω πολλά από αυτά που δώσαμε. Είναι ο γνωστός μας φιλελευθερισμός, η σύγχρονη μορφή της διαρκούς προληπτικής αντεπανάστασης. Πήραν πίσω πολλά αλλά αντιλήφθηκαν ότι αυτό έχει κάποιο όριο, εάν τα πάρουν όλα, η επανάσταση είναι αναπόφευκτη. Στο άμεσο προσεχές μέλλον θα πρέπει να κάνουν κι άλλες παραχωρήσεις. Ειδάλλως θα πρέπει να έρθει στο προσκήνιο ή άλλη, αφανής, κρυφή στρατηγική: η εξόντωση των άχρηστων και περιττών πληθυσμών.

6. Όσοι και όσες από την (ιστορική) Αριστερά, συμπεριλαμβάνω και τους αναρχικούς, αντιεξουσιαστές, αυτόνομους, κ.α., (οι αναρχικοί είναι η πιο γνήσια Αριστερά, όλοι οι άλλοι, μέχρι και οι σοσιαλδημοκράτες, είναι φράξιες των αναρχικών, αφού η Αριστερά ξεκίνησε πριν δύο αιώνες κυρίως ως αναρχική – διαμαρτυρία, αιτήματα, ταραχές, διαδηλώσεις – έφοδοι, ένοπλη βία), όσοι και όσες λοιπόν από την Αριστερά ελπίζουν και περιμένουν ταραχές, εξεγέρσεις, επαναστάσεις, που δεν συμβαίνουν, θα πρέπει να λάβουν υπ΄ όψει τους ότι η καπιταλιστική) Κυριαρχία είναι ένα καθεστώς διαρκούς προληπτικής αντεπανάστασης. Ο εφιάλτης και ο τρόμος του (καπιταλιστή) Κυρίου, του κάθε ιστορικού Κυρίου, είναι το ξέσπασμα εμφυλίου πολέμου, επανάστασης, οπότε το πρώτο και κομβικό μέλημά του είναι η αποτροπή αυτού του εμφυλίου – αυτή είναι η διαρκής προληπτική αντεπανάσταση. Πολλοί είναι οι τρόποι αλλά ο πιο βασικός είναι η επινόηση και ο έλεγχος του μέλλοντος, το μέλλον είναι καπαρωμένο από τον Κύριο για πολλές δεκαετίες. Ο δεύτερος είναι ο διαρκής, καθημερινός εκφοβισμός του Υποτελούς. Ώστε φοβάται ο Κύριος το θεριό και το θεριό τον Κύριο. Έτσι θα βαδίσουμε μέχρι να ακουστεί πολύ δυνατά το τρίξιμο των ρωγμών του καταρρέοντος οικοδομήματος του δυτικού πολιτισμού. Και είτε θα τον καταστρέψουμε και θα επιβιώσουμε και θα ζήσουμε είτε θα καταστραφούν και θα εξοντωθούν φύση και κοινωνίες.

ας αρχίσουμε την εφαρμογή του τετράωρου με τους σκουπιδιάρηδες

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΤΑ επόμενα δύο-τρία  χρόνια τελειώνει η δεκαετής οργανωμένη καπιταλιστική επίθεση που άρχισε το 2010. Θα ζήσουμε την τελική φάση αυτής της επίθεσης, πριν αρχίσει η επόμενη, γιατί οι επιθέσεις δεν τελειώνουν ποτέ. Η τελική φάση θα είναι έντονη και συγκρουσιακή, θα ανοίξει μια περίοδο κοινωνικής και πολιτικής ρευστότητας και αναταραχής. Θα είναι μια συγκεκριμένη επίθεση που θα αποσκοπεί κυρίως στη μείωση της φορολογίας του Κεφαλαίου μέσω της μείωσης των κρατικών δαπανών, η οποία περιλαμβάνει μείωση μισθού των υπαλλήλων, απολύσεις, ιδιωτικοποιήσεις κοινωφελών υπηρεσιών.

Continue reading

πότε και πώς έφτασα στη θεωρία του ζωντανού (εμμενούς) κομμουνισμού

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Η θεωρία του ζωντανού (εμμενούς) κομμουνισμού διαμορφώθηκε στην Αθήνα την τριετία 1988-1991, όταν κατέρρεε ο υπαρκτός σοσιαλισμός. Ήταν το αποτέλεσμα μιας δεκάχρονης διαδικασίας, κατά την οποία έθεσα στον εαυτό μου πολλά ερωτήματα στα οποία δεν μπορούσα να απαντήσω. Ο μόνος τρόπος να απαντηθούν ήταν η θεωρία του ζωντανού κομμουνισμού, τον οποίο μέχρι πριν δυο τρία χρόνια αποκαλούσα εμμενή, δηλαδή αυτόν που υπάρχει, υπήρχε και θα υπάρχει. Κάποιος φίλος (ο Παντελής) μού επισήμανε ότι ο όρος ζωντανός είναι και πιο κατανοητός και πιο εύστοχος και τον υιοθέτησα. Κατόπιν, ένας άλλος φίλος πρότεινε και το ‘γλεντζέδικος’, που κι αυτόν τον υιοθέτησα και τον χρησιμο-ποιώ.

Continue reading