in Απατητική

χρεοκοπία εσείς, έλεγχο της παραγωγής και της κυκλοφορίας του κοινωνικού πλούτου εμείς. . .

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

κοιμάμαι και ξυπνάω με τον ίδιο καημό, με την ίδια λαχτάρα, να χρεοκοπήσουμε, να μείνουμε ρέστοι, να μείνουμε ταπί και ψύχραιμοι, να πτωχεύσουμε, να μην έχουμε μία, να μην έχουμε σάλιο, να μην έχουμε ψωμί να φάμε το τυρί μας, να σταματήσω να πληρώνω ενοίκιο, λογαριασμό της ΔΕΗ, του νερού και του τηλεφώνου, εισιτήρια στα τρένα – αυτό δεν θα γίνει εάν χρεοκοπήσουμε;

Από την άλλη όμως, αυτή τη λέξη χρεοκοπήσουμε δεν μπορώ να την καταλάβω. Θα χρεοκοπήσουμε όλοι; Εργάτες, ιδιωτικοί υπάλληλοι, κρατικοί υπάλληλοι, δημόσιοι υπάλληλοι, μαγαζάτορες, ψιλικατζήδες, βιομήχανοι, μικροί και μεγάλοι, όλοι μα όλοι θα χρεοκοπήσουμε; Οι εργαζόμενοι δεν θα πληρώνονται πιά; Ούτε οι κρατικοί-δημόσιοι, ούτε όλοι οι άλλοι;

Εάν χρεοκοπήσουμε όλοι, δεν θα πληρώνεται κανένας. Θα έχουμε όμως ηλεκτρικό ρεύμα και νερό; Θα τρώμε, θα πίνουμε; Θα καπνίζουμε; Φάρμακα θα παίρνουμε; Πάνες για τα μωρά; Σερβιέτες; Σαπούνι; Ψωμί;

Εάν χρεοκοπήσουμε όλοι μα όλοι, τότε ή θα πεθάνουμε από τη πείνα και την ανέχεια ή θα ικανοποιούμε αυτές τις ανάγκες χωρίς να πληρώνουμε άρα θα εργαζόμαστε χωρίς να πληρωνόμαστε. Θα ζούμε χωρίς χρήματα; Θα πουν μερικοί ότι αυτό θα γίνει για λίγες μέρες και μετά η ζωή θα επανέλθει στους φυσιολογικούς τους ρυθμούς! Τι κρίμα! Και που θα βρεθούν τα χρήματα;

Κάποιοι άλλοι λένε ότι δεν θα χρεοκοπήσουμε όλοι μα μόνο το Κράτος! Τι κρίμα! Οι κρατικοί (μπάτσοι, καραβανάδες, ρουφιάνοι, υπουργεία)  και οι δημόσιοι υπάλληλοι (κοινωφελείς υπηρεσίες, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΟΤΕ, ΕΛΤΑ, κλπ) δεν θα πληρώνονται γιατί το Κράτος δεν θα έχει λεφτά να τους πληρώσει. Και τι θα κάνουν αυτοί οι άνθρωποι; Θα σταματήσουν να εργάζονται, προφανώς. Ή, θα εργάζονται και δεν θα πληρώνονται; Και πως θα ζουν;  Δεν θα έχουμε αστυνομία; Δεν θα υπάρχει κράτος; Τι ωραία! Και ασφαλώς δεν θα τους αφήσουμε αυτούς τους υπαλλήλους να πεθάνουν της πείνας, έτσι δεν είναι; Δεν θα πληρώνουν ρεύμα, δόσεις, βενζίνα, στο σούπερ μάρκετ θα ψωνίζουν χωρίς να πληρώνουν . . .

Εάν χρεοκοπήσουμε όλοι, σκέφτομαι εγώ, θα ζούμε σε μια κοινωνία που έχει και του πουλιού το γάλα αλλά θα πεθάνουμε της πείνας γιατί δεν θα υπάρχουν χρήματα. Χωρίς τα χρήματα δεν μπορούμε να ζήσουμε, όχι, δεν μπορούμε. Θα βλέπουμε τα ράφια γεμάτα με όλα τα καλά του κόσμου, με αγαθά που εμείς οι υποτελείς παραγωγοί παραγάγαμε, σε τεράστιες ποσότητες, και δεν θα τα χαιρόμαστε γιατί δεν θα υπάρχουν χρήματα!

Πως είναι δυνατόν να χρεοκοπήσουμε εν μέσω τεράστιου και συλλογικά παραγόμενου κοινωνικού πλούτου;

Και γιατί δεν θα υπάρχουν χρήματα; Η ποσότητα των χρημάτων που κυκλοφορεί προσδιορίζεται από την ποσότητα των εμπορευμάτων και τον αριθμό των ανταλλαγών. Εάν, λόγου χάριν,  το μόνα εμπορεύματα που υπήρχαν ήταν  μια φραντζόλα ψωμί, ένα βιβλίο κι ένα σκαλιστήρι, τότε θα έπρεπε να υπάρχουν, ας πούμε, 50 εβρά. Εάν υπήρχαν 500, θα δεκαπλασιάζονταν οι τιμές των εμπορευμάτων. Εάν υπήρχαν δέκα, αλλά γιατί να υπάρχουν δέκα;

Για δυο λόγους: πρώτον, λόγω καταστροφής ή απώλειας. Στην περίπτωση αυτή, τα εβρά που χάθηκαν πρέπει να αντικατασταθούν, να τυπωθούν νέα. Δεύτερον, κάποιος τα κρατάει επίτηδες και δεν τα αφήνει να κυκλοφορήσουν, οπότε, δεν  μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα υπάρχοντα εμπορεύματα.

Σήμερα, ο κοινωνικός πλούτος που παράγεται καθημερινά είναι τεράστιος αλλά η φτώχεια και  η ανέχεια εξαπλώνονται όλο και πιο πολύ. Να χρεοκοπήσουμε εν μέσω τεράστιου πλούτου είναι καθαρός παραλογισμός!

Υπάρχουν κάποιοι αφελείς και φοβισμένοι που φοβούνται και πιστεύουν ότι θα χρεοκοπήσουμε εν μέσω τεράστιου κοινωνικού πλούτου. Δεν θα έχω λεφτά γιατί χρεοκοπήσαμε και θα αφήσω τα παιδιά μου νηστικά; Κι εγώ μόνο εγώ εννοείται. Δε νομίζω!

Το χρέος είναι ένα μέσον αρπαγής και καταστροφής του κοινωνικού πλούτου, ενίσχυσης της Κυριαρχίας, εκφοβισμού και εξαπάτησης. Σήμερα, χρησιμοποιείται για την εκκαθάριση των αδύναμων κεφάλαιων και την ανατροπή προς το δυσμενέστερο  του συσχετισμού δύναμης μεταξύ του Κυρίου καπιταλιστή της παραγωγής και του χρήματος και των υποτελών Παραγωγών του κοινωνικού πλούτου.

χρεοκοπία εσείς,

έλεγχο της παραγωγής και της κυκλοφορίας του κοινωνικού πλούτου εμείς!

τολμήστε, καθίκια!

 

 

Σχολιάστε ελεύθερα!