μερικές σκέψεις για τη ‘Σέχτα Επαναστατών’

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα!

Γνωρίζετε ότι απορρίπτω κατηγορηματικά κάθε μορφή ένοπλης επαναστατικής  βίας (στις έξι Αυγούστου θα γράψω αναλυτικά γι’ αυτήν – στις 6 Αυγούστου 1945 ο Κύριος έριξε εναντίον αμάχων τη πρώτη ατομική βόμβα), ότι απορρίπτω την πρωτοπορία, την παρανομία, την συνωμοσία, την ουτοπία, την ελπίδα, τον επαναστατικό μεσσιανισμό. Το βασικό μου επιχείρημα είναι ότι ζούμε σε κομμουνιστική κοινωνία, ότι δεν υπήρξε, δεν υπάρχει, δεν θα υπάρξει κοινωνία που να μην είναι κομμουνιστική, ότι κάθε μορφή Κυριαρχίας είναι μια μορφή διαχείρισης του εμμενούς κομμουνισμού, ότι η Κυριαρχία για να διαιωνιστεί και να ισχυροποιηθεί οφείλει να συρρικνώνει καθημερινά τον εμμενή κομμουνισμό, ότι όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε είναι παράγωγα αυτής της συρρίκνωσης και ότι ο μόνος τρόπος να τα επιλύσουμε είναι η συλλογική διεύρυνση του εμμενούς κομμουνισμού. Και αν με ρωτήσετε τι είναι ο κομμουνισμός θα σας πω ότι είναι η συμβίωση, η συνεργασία, η αλληλεγγύη, αλληλοβοήθεια, η δημιουργική σύγκρουση, η κοινοχρησία και η κοινοκτησία που εξασφαλίζουν την ισότητα και την ελευθερία,  ότι είναι η συνειδητή και έμπρακτη πρόκριση όλων αυτών έναντι του ανταγωνισμού, του κτητικού ατομικισμού, του ηρωισμού, της μίμησης του Κυρίου, της φιλαυτίας, της μεγαλομανίας, της ματαιοδοξίας και άλλων πολλών.

Η αντίληψη αυτή εστιάζει στην συλλογική, συνειδητή και έμπρακτη,  αντιμετώπιση και επίλυση των προβλημάτων τόσο μέσω της συλλογικής ακύρωσης των αποφάσεων του Κυρίου όσο και με το πέρασμα στη πράξη, στη διεύρυνση του κομμουνισμού. Υπεύθυνοι για τη συνειδητή συρρίκνωση του κομμουνισμού είναι ασφαλώς οι Κύριοι καπιταλιστές της παραγωγής και του χρήματος αλλά δεν μας ενδιαφέρουν τα πρόσωπα, μας ενδιαφέρουν οι αντιλήψεις τους, οι απόψεις τους, οι αποφάσεις τους, ο τρόπος σκέψεις τους, οι φόβοι τους, οι επιθυμίες τους. Και μας ενδιαφέρουν διότι μας βοηθούν να καταργήσουμε μια κοινωνική σχέση, την Κυριαρχία, που μας καταστρέφει και μας ταλαιπωρεί. Όχι να τιμωρήσουμε τον φορέα αυτής της κοινωνικής σχέσης! Θεωρώ ότι η τιμωρία, η οποιαδήποτε τιμωρία, η οποιαδήποτε ποινή είναι έγκλημα, αυτή είναι μια κομμουνιστική αρχή την οποία καλό θα ήταν να μη ξεχνάμε ποτέ – θα ασχοληθούμε διεξοδικά με αυτήν στο μέλλον. Από την άλλη, αρέσει πολύ στον Κύριο να τιμωρεί και να επιβάλλει ποινές! Και στα μέλη της Σέχτας Επαναστατών αρέσει πολύ να τιμωρούν και να επιβάλλουν ποινές! Τα μέλη της Σέχτας Επαναστατών είναι Κύριοι, είναι ήρωες, το παίζουν Κύριοι, θέλουν να είναι Κύριοι, να είναι ισχυροί, πλούσιοι (να μη συμμετέχουν στην παραγωγή του κοινωνικού πλούτου) και διάσημοι!

Τι θα καταφέρουν από όλα αυτά; Θα γίνουν ποτέ ισχυροί; ΟΧΙ! Θα γίνουν ποτέ πλούσιοι! ΟΧΙ! Θα γίνουν ποτέ διάσημοι; ΝΑΙ! ΝΑΙ! Μια μέρα θα γίνουν διάσημοι! Θα γίνουν δηλαδή ένδοξοι και πασίγνωστοι ήρωες! Όλοι γι’ αυτούς θα μιλούν! Πως;

Continue reading

τι είναι τα ‘κλειστά επαγγέλματα’ και γιατί ανοίγουν

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα.

Όπου κι αν πάω, όπου κι αν σταθώ, ακούω, με θλίψη και απογοήτευση,  άντρες και γυναίκες να υποστηρίζουν απόψεις οι οποίες είναι κατά λέξη επανάληψη των απόψεων που πλασάρουν οι τηλε-σχολιαστές δελτίων ειδήσεων, δηλαδή των θέσεων, των αποφάσεων της Κυβέρνησης, δηλαδή του Κυρίου της παραγωγής και του χρήματος. Θλίβομαι όταν ακούω τους υποτελείς Παραγωγούς του τεράστιου και συλλογικά παραγόμενου κοινωνικού πλούτου να παπαγαλίζουν τα λόγια των Κυρίων τους. Τη στάση αυτή την αποκαλώ αποβλάκωση, το γνωρίζετε. Σήμερα, οι υποτελείς Παραγωγοί βιώνουν μια αντίφαση πρωτοφανή: από τη μια θέλουν να ζήσουν, δεν θέλουν να εργαστούν, δυσφορούν με το μεροκάματο και τον μισθό, από την άλλη όμως είναι είναι φοβισμένοι, γιατί έχουν εσωτερικεύσει τον εκφοβισμό και τις απειλές, καλυμμένες και φανερές, του Κυρίου, είναι απομονωμένοι, επειδή προκρίνουν τον ανταγωνισμό και τον κτητικό ατομικισμό αντί της συνεργασίας και της αλληλεγγής, και είναι και αποβλακωμένοι, γιατί μιμούνται τον Κύριο (θέλουν να γίνουν πλούσιοι, ισχυροί και διάσημοι) και όχι μόνο πιστεύουν στα λόγια Του αλλά και τα υποστηρίζουν σαν να είναι δικές τους σκέψεις, αποφάσεις και επιθυμίες. Ο Κύριος απειλεί ότι ‘η χώρα θα χρεοκοπήσει αν δεν παρθούν μέτρα’, δέχονται κι αυτοί και υποστηρίζουν ότι η χώρα θα χρεοκοπήσει αν δεν παρθούν μέτρα.

Χτές το βράδυ μας κάλεσαν για φαγητό σε ένα σπίτι και μεταξύ άλλων συζητήθηκε και το θέμα των κλειστών επαγγελμάτων. Ένας νεαρός τάχθηκε με ζήλο υπέρ του ανοίγματος των κλειστών επαγγελμάτων και ζήτησε να ακούσει τη γνώμη μου. Και την είπα. Απλά. Πολύ απλά. Την επαναλαμβάνω, όχι και τόσο πιστά – αλλά αυτό δεν έχει και μεγάλη σημασία.

Continue reading