η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι αντεπανάσταση (και κάθε αντεπανάσταση είναι επανάσταση!)

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Η  ε π α ν ά σ τ α σ η  είναι μια ριζική, μη αναστρέψιμη αλλαγή, η οποία επιλύει κάποιο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα μέλη μιας κοινωνίας. Σε κάθε επανάσταση παρατηρούμε δύο χαρακτηριστικά: πρώτον, είναι μια διαδικασία μεγάλης ή και πολύ μεγάλης,  χρονικής διάρκειας και, δεύτερον, δεν υπάρχει υποκείμενο της επανάστασης, οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν αυτό που κάνουν, δεν συνειδητοποιούν το αποτέλεσμα της αλλαγής, απλά τη βιώνουν. Όλα τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά, καμιά εικοσαριά είναι, από την όρθια στάση/δίποδη βάδιση μέχρι την επίγνωση του θανάτου και τη γλώσσα, τη λεκτική επικοινωνία ήταν επαναστάσεις που επέλυσαν κάποιο πρόβλημα προσαρμογής. Ο άνθρωπος ο σοφός είναι το τελικό αποτέλεσμα μιας αλληλουχίας επαναστάσεων, που εκτυλίχθηκαν μέσα σε 6 εκ. χρόνια (ανθρωπογένεση). Μας πήρε 2, 5 εκ. χρόνια για να σταθούμε όρθιοι και  να βαδίσουμε στα δύο –  το θέλαμε, το επιδιώκαμε, γνωρίζαμε ότι μια μέρα θα σταθούμε όρθιοι και θα βαδίζουμε στα δύο; Όχι, βέβαια!

Η επανάσταση επιλύει κάποιο πρόβλημα προσαρμογής αλλά συχνά προκαλεί άλλα ή δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια άλλη, μελλοντική. Η επανάσταση της όρθιας στάσης/δίποδης βάδισης προκάλεσε το πρόβλημα της καταπόνησης της σπονδυλικής στήλης, όλοι και όλες υποφέρουμε από τη μέση μας και δυσκόλεψε το θηλυκό να γεννά, με το στένεμα του καναλιού της γέννησης. Δημιούργησε όμως, με τις αλλαγές που υπέστησαν οι φωνητικές χορδές,  τις προϋποθέσεις της ομιλίας, της έναρθρης επικοινωνίας. Τα σκυλιά δεν πρόκειται  ποτέ να μιλήσουν, θα γαβγίζουν μόνο. Άι γάβ γιου!

ΜΙΑ επανάσταση μπορεί να προκύψει και ως αποτέλεσμα πειραματισμού των μελών μιας κοινότητας. Μια τέτοια περίπτωση είναι η επανάσταση της παραγωγής φυτικής και ζωικής τροφής, της καλλιέργειας της γης και της εκτροφής ζώων, της γεωργίας και της κτηνοτροφίας. Κοιμηθήκαμε τροφοσυλλέκτες – κυνηγοί και ξυπνήσαμε μετά από μία ή δύο χιλιετίες γεωργοί και κτηνοτρόφοι! Θέλαμε, επιδιώξαμε συνειδητά να γίνουμε γεωργοί ή κτηνοτρόφοι; Όχι, βέβαια! Η επανάσταση αυτή προκάλεσε πολλά προβλήματα αλλά δημιούργησε και της προϋποθέσεις εκτύλιξης άλλων επαναστάσεων. Χάριν αυτής είμαστε σήμερα 8, 14 δισ.!

ΚΑΤΑΛΗΓΩ στο εύλογο συμπέρασμα ότι οι επαναστάσεις επέλυαν περισσόταρα προβλήματα παρά προκαλούσαν νέα. Γι’  αυτό και τη βγάλαμε καθαρή, επιβιώσαμε και γίναμε 8,14 δισ. Τη στιγμή αυτή βρισκόμαστε μπροστά σε ένα κρίσιμο και θεμελιώδες ερώτημα: υπήρξε κάποια επανάσταση, κάποια ριζική αλλαγή,  που προκάλεσε πολύ περισσότερα προβλήματα από όσα επέλυσε; Θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε αυτή την επανάσταση, αντεπανάσταση; Εάν ναι, τότε η αντεπανάσταση είναι μια επανάσταση που προκαλεί περισσότερα προβλήματα από όσα επιλύει. Κατά συνέπεια, κάθε αντεπανάσταση είναι επανάσταση και αντιμετωπίζεται μόνο με επανάσταση. 

Continue reading →

ο θεός (και ο Θεός) είναι σοφός, δεν είναι φιλόσοφος

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Η έννοια της φιλοσοφίας ανήκει στην κατηγορία των εννοιών που δεν μπορούμε να τις  ορίσουμε  –  όπως και της θρησκείας, της δημοκρατίας ή της επιστήμης. Ορίζω σημαίνει απολυτοποιώ, βάζω όρια, κόβω δεσμούς και σχέσεις με το πλαίσιο, το περιβάλλον, το συγκείμενο, διαγράφω την ιστορική εξέλιξη, το αποϊστορικοποιώ. Έτσι λοιπόν, κάθε εποχή αντιλαμβάνεται διαφορετικά και με πολλούς τρόπους την έννοια της φιλοσοφίας –  το Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής παραθέτει πέντε ορισμούς! Δεν υπάρχει μία φιλοσοφία αλλά πολλές –  οι επιθετικοί χωρικοί ή χρονικοί προσδιορισμοί (αρχαία, μεσαιωνική, νεωτερική, δυτική, κινέζικη, ινδική, κ.α. ) της έννοιας της φιλοσοφίας είναι μια σαφής ένδειξη της αδυνατότητας διατύπωσης ενός ορισμού. Κατά συνέπεια, δεν μπορούμε να αναζητούμε την προέλευση της φιλοσοφίας –  αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να αναζητούμε την προέλευση της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας.

ΤΗΝ αναζητούμε αλλά, από όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω, δεν την έχουμε βρει, δεν υπάρχει, δηλαδή, μια γενικά αποδεκτή θεωρία. Αυτό δεν είναι και τόσο μεγάλο πρόβλημα –  μας επιτρέπει να συζητάμε όλες τις προτάσεις. Πρόβλημα θα υπάρξει εάν δεν τις συζητήσουμε και δεχτούμε ή απορρίουμε την επιχειρηματολογία τους. Μία από τις θεωρίες, τις εύλογες εικασίες,  που προτείνεται και δέχονται πολλοί, βασίζεται στην εικασία του Αριστοτέλη –  στην Ελλάδα, την υιοθετεί ο Σπύρος Ι. Ράγκος, ένας από τους πιο γνωστούς ιστορικούς της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας (στο βιβλίο του,  θαυμάζειν – απορείν – φιλοσοφείν: Η αρχή της φιλοσοφίας και η φιλοσοφία ως αρχή στην κλασική εποχή, ΠΕΚ). Για να δούμε τι γράφει ο  Αριστοτέλης για την προέλευση της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας. 

Continue reading →

ο καπιταλισμός ρετάρει, δεν τραβάει: Be Ready

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΑΚΟΥΩ συχνά και διαβάζω συχνότερα ότι ζούμε σε μεταβατική εποχή, φεύγουμε από μια εποχή και πάμε σε μια άλλη. Έχουμε κάποιες ενδείξεις για το πού πάμε  –  τις παρέχουν οι τάσεις του παρόντος –  αλλά δεν είμαστε βέβαιοι, θα δούμε. Μεταβατική εποχή είναι μια εποχή στην οποία εκτυλίσσονται  πολλοί και κομβικοί μετασχηματισμοί, πολλές και αξιοσημείωτες αλλαγές, σε πολλά πεδία και επίπεδα της κοινωνικής ζωής –  από την παραγωγή του κοινωνικού πλούτου μέχρι του τρόπου που σκεφτόμαστε και σχετιζόμαστε με τη φύση και με τους άλλους. Ακολουθεί μετά μια εποχή σταθερότητας και κανονικότητας, κατά την οποία  οι αλλαγές και οι μετασχηματισμοί είναι αμελητέες, μέχρι να έρθει μια νέα εποχή μετασχηματισμού και πολλών και έντονων αλλαγών. Αυτό το μοτίβο της κοινωνικής αλλαγής είναι σαφές, ευδιάκριτο και έντονο στις κοινωνίες του δυτικού πολιτισμού, αρχής γενομένης από την αρχαϊκή εποχή της αρχαιοελληνικής κοινωνίες, όταν ετέθησαν τα θεμέλια του πολιτισμού μας. Η αρχαϊκή εποχή (750-500) ήταν μια εποχή μετσχηματισμού της αρχαίας ελληνικής κοινωνίας που ολοκληρώθηκε με τον γνωστό κλασικό πολιτισμό του 5ου και 4ου αιώνα.

ΟΙ εποχές του μετασχηματισμού παρουσιάζουν κάποια κοινά στοιχεία, τα οποία βέβαια παρατηρούμε και σήμερα. Ένα από αυτά είναι η αναζωπύρωση του κοινωνικού πολέμου. Το τι θα ακολουθήσει, θα εξαρτηθεί από την έκβαση του κοινωνικού πολέμου. Εξ αιτίας αυτού, αλλά όχι μόνο, αυξάνεται το κόστος της προστασίας της ισχύος και του πλούτου, σήμερα του κεφαλαίου, καθώς και το κόστος της λειτουργίας του συστήματος –  αυτό είναι ένα δεύτερο κοινό στοιχείο. Αυτά τα δύο συμβάλλουν στη διαμόρφωση μιαςι κατάστασης, τα βασικά χαρακτηριστικά της οποίας είναι η αρρυθμία, η αστοχία, η δυσλειτουργία του συστήματος των κοινωνικών σχέσεων σε όλες του τις εκφάνσεις. Το σύστημα της κυριαρχίας, γενικά και ειδικά, δεν δουλεύει καλά, κάνει διακοπές, ρετάρει, δεν τραβάει,  όσο θα έπρεπε ή θα ήθελε να  τραβάει. Διότι δίπλα στο παλιό εμφανίζεται και το νέο, τα  οποία άλλοτε συνυπάρχουν αρμονικά, συνηθέστερα όμως αντιμάχονται, συγκρούονται, με αποτέλεσμα τη  αφλογιστία (misfire) του συστήματος, της οργάνωσης των κυριαρχικών σχέσεων. Ένα πολύ πρόσφατο παράδειγμα: έκαναν απεργία οι φορτηγατζήδες στην Ιταλία, σταμάτησαν να δουλεύουν οι βιομηχανίες ζυμαρικών. Σε αυτές τις διακοπές, σε αυτά σταματήματα, τις δυσλειτουργίες στρέφω το ενδιαφέρον και την προσοχή μου. Πρόκειται για ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον και επίκαιρο ζήτημα.

Continue reading →

γιατί δεν είναι κ λ ο π ή να παίρνεις (χωρίς να πληρώνεις): ανοιχτή έκθεση με ελεύθερη πρόσβαση και ανοιχτή έκθεση χωρίς ελεύθερη πρόσβαση

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΜΑΣ αρέσει πιο πολύ από τα να παίρνουμε κάτι τζάμπα, δωρεάν, παρά να μας το  δίνουν. Στη πρώτη περίπτωση, υπάρχει ηδονή και αξιοπρέπεια, υπάρχει ενεργητικότητα, πρωτοβουλία, ελευθερία –  στη δεύτερη, παθητικότητα, προκαλείται, επιβάλλεται η αίσθηση της υποχρέωσης, της ανταπόδοσης, κατά συνέπεια, υπάρχει εξάρτηση. Υπάρχει μια εξήγηση για αυτή τη διαφορά. Τα ελεύθερα, τα άγρια ζώα, παίρνουν, προσλαμβάνουν την τροφή τους από τη φύση –  τα εκτρεφόμενα δεν την παίρνουν, τους τη δίνουμε, τα ταΐζουμε, ακόμα κι όταν τα οδηγούμε στο λιβάδι. Τα ελεύθερα ζώα δεν εργάζονται όταν παίρνουν την τροφή τους από τη τη φύση, τα εκτρεφόμενα όμως εργάζονται όταν τρώνε –  η δουλειά τους είναι να τρώνε. Τα κατόπουλα στα ορνιθοτροφεία εργάζονται. Στα έξι εκατομμύρια χρόνια της ανθρωπογένεσης και στα 290.000 χρόνια (από τα 300.000) οι προάνθρωποι και ο άνθρωπος ο σοφός έπαιρνε την τροφή του από τη φύση, δεν του την έδινε κάποιος ή κάποια. Ό,τι χρειαζόταν για να ζήσει, υπήρχε μπροστά του, τριγύρω του, παντού και ο άνθρωπος ο σοφός το έπαιρνε –  σύμφωνα με κάποιους κανόνες. Όταν αυτοί οι κανόνες δεν υπήρχαν, πολλά είδη από την πανίδα (ζώα) εξαφανίζονταν. Αντιλαμβανόμασταν τη φύση ως ανοιχτή έκθεση (τροφής, πρώτων υλών για εργαλεία, σπίτια, ρούχα, κα.), στην οποία είχαμε ελεύθερη πρόσβαση και λήψη για την ικανοποίηση κάποιας ανάγκης, η οποία όμως υπόκειται σε κάποιους κανόνες, σε κάποιους περιορισμούς δηλαδή. Είμαι της γνώμης ότι αυτό το τρίπτυχο έχει αποτυπωθεί στο ασυνείδητό μας, κάτι που εξηγεί την ηδονή να παίρνουμε και τη δυσαρέσκεια και ενόχληση να μας δίνουν. Εξηγεί την περιφρόνηση για τους ζητιάνους αλλά και για την φιλανθρωπία.

ΕΑΝ έχετε σχηματίσετε την εντύπωση ότι η ανοιχτή έκθεση/ελεύθερη πρόσβαση/λήψη δεν υπάρχει πια, ότι έχει χαθεί, έχει λησμονηθεί, θα σας υπενθυμίσω κάποιες καταστάσεις και ίσως το ξανασκεφτείτε. Ίσως. Θα έχετε πάει σε δημοτική βιβλιοθήκη και θα έχετε δανειστεί κάποιο βιβλίο. Εκεί λοιπόν υπάρχει ανοιχτή έκθεση, ελεύθερη πρόσβαση και λήψη –  δεν μπορείτε να τα πάρετε όλα, δεν μπορείτε να σημειώνετε και να υπογραμμίζετε, πρέπει να τα επιστρέψετε εγκαίρως, χωρίς καφέδες και βούτυρα πάνω στις σελίδες. Οι κανόνες αυτοί δεν μου επιτρέπουν να δανείζομαι βιβλία από τις δημοτικές, κοινόχρηστες βιβλιοθήκες. Υπάρχει στους κοινόχρηστους χώρους –  στην περίπτωση αυτή δεν υπάρχει λήψη αλλά χρήση: ασανσέρ, κλιμακοστάσιο, πεζοδρόμια, δρόμοι, πλατείες, δημόσια ουρητήρια κ.α. Υπάρχει στη φύση: μπορείτε να πάτε στο βουνό και να μαζέψετε κάστανα, βατόμουρα, χόρτα, σπαράγγια, καρύδια, μανιτάρια, κράνα και άλλα πολλά, να πάρετε φυλλόχωμα, πέτρες, ξύλα για κατασκευές και για θέρμανση. Εάν όμως βρείτε ζωχούς σε ένα μέρος, και τους πάρετε όλους, θα έχετε  του χρόνου; Δεν πρέπει να αφήσετε μερικούς, να σποριάσουν και να γεμίσει ο τόπος πάλι με ζωχούς;

ΚΑΠΟΤΕ υπήρχε μόνο  ανοιχτή έκθεση/ελεύθερη πρόσβαση/λήψη. Σήμερα, είναι λίγη, ελάχιστη, περιθωριοποιημένη και περιφρονημένη.  Υπάρχει όμως μια παραδοξότητα, η οποία είναι και το αντικείμενο του σημερινού κειμένου και κάποιων άλλων που θα ακολουθήσουν: ενώ υπάρχει ανοιχτή έκθεση, δεν υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση και λήψη! Εάν πάμε σε μια προκαπιταλιστική αγορά, θα δούμε οι παραγωγοί να εκθέτουν ανοιχτά το προϊόν τους, δεν μπορούν να κάνουν κι αλλιώς, αλλά δεν υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση και λήψη. Πρέπει να δώσεις κάτι, πρέπει να υπάρξει ανταλλαγή. Το πρώτο μου  τετράδιο το αγόρασα, το 1964, δίνοντας τρία αυγά, από το κοτέτσι μας! Εάν πάμε σε ένα βιβλιοπωλείο, θα δούμε εκεί τα βιβλία να εκτίθενται εκεί ανοιχτά, μπορούμε να τα ξεφυλλίσουμε αλλά όχι να τα πάρουμε, δεν υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση και λήψη. Πρέπει να τα αγοράσουμε. Ή να τα πάρουμε χωρίς να τα πληρώσουμε. Αυτή η λήψη λέγεται κλοπή και τιμωρείται. Στην περίπτωση της δημοτικής βιβλιοθήκης, εάν δεν επιστρέψουμε τα βιβλία που δανειστήκαμε, δεν είναι κλοπή! Είναι αθέτηση συμφωνίας, υπόσχεσης.

Continue reading →

είμαστε έτοιμες και έτοιμοι για την εξάμηνη εργασία; (έξι μήνες για την κοινωνία, έξι για μας)

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΓΙΑ να διεξαγάγουμε και να νικήσουμε σε έναν πόλεμο, και μάλιστα στον κοινωνικό πόλεμο, για να επιβάλουμε δηλαδή τη βούλησή μας, για να κάμψουμε τη βούληση του αντιπάλου, για  να γίνει αυτό που θέλουμε εμείς και όχι ο αντίπαλος,  πρέπει να συντρέχουν κάποιες προϋποθέσεις. Εάν αυτές οι προϋποθέσεις δεν υπάρχουν, θα ηττηθούμε. Όταν υπήρξαν, νικήσαμε. Όταν δεν υπήρξαν, ηττηθήκαμε. Νομίζω ότι μιλάω αρκετά α π λ ά  και κ α θ α  ρ ά. Μιλάω και γράφω απλά για να καταλαβαινόμαστε, και καθαρά για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις, διατρεβλώσεις, αυταπάτες, φενάκες, ψευδαισθήσεις και αναποφασιστικότητα.

ΜΙΑ από αυτές τις προϋποθέσεις είναι η διατύπωση ενός σαφούς σκοπού, στόχου, μιας στρατηγικής επιδίωξης. Η οποία δεν μπορεί να είναι γενική και αφηρημένη  –  λόγου χάριν, η δικαιοσύνη, η καταπολέμηση της διαφθοράς, η ανισότητα και άλλα πολλά. Ο σκοπός πρέπει να είναι σαφής, να είναι η λύση σε ένα κομβικό κοινωνικό πρόβλημα ή και σε περισσότερα. Πρέπει να έχει άμεση σχέση με την καθημερινότητα. Πρέπει να εκφράζει κάποια κομβική επιθυμία. Κι επειδή ο σκοπός αυτός είναι η λύση σε κάποιο κομβικό κοινωνικό πρόβλημα, το οποίο συνυφαίνεται με άλλα, δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσα στα πλαίσια του υπάρχοντος (συστήματος, καθεστώτος), δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς τον μετασχηματισμό της κοινωνίας, της καπιταλιστικής. Ο αντίπαλος θα λυσσάξει από την οργή του, θα φάει τα σωθικά του, θα κάνει ό,τι μπορεί για να συκοφαντήσει και καταπολεμήσει όσους και όσες υποστηρίζουν  αυτόν τον σκοπό, αυτή τη λύση. Θα είναι λοιπόν ένας επαναστατικός σκοπός. Αυτό σημαίνει ότι δ ε ν   θ α   ε ί ν α ι   α ί τ η μ α . Κάνει ψυχρούλα, ανάβω τη σόμπα –  να μαγειρέψω κιόλας, θα βράσω φασόλια μαυρομάτικα, νέας εσοδείας (μου).

Continue reading →

πώς οι αυτοκινητοβιομηχανίες μετατρέπονται σε πολεμικές και οι πολεμικές σε αυτοκινητοβιομηχανίες;

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΜΕΤΑ την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, αρκετές αυτοβιομηχανίες, με σημαντικότερες τις Φόλκςβάγκεν, Ρενό, αγγλική Φόρντ και Τζάγκουαρ,  άρχισαν να παράγουν όπλα και στρατιωτικά οχήματα. Η εξέλιξη αυτή δεν είναι καινοφανής. Και στον α΄και, κυρίως, στον β΄παγκόσμιο πόλεμο όλες σχεδόν οι αυτοκινητοβιομηχανίες μετατράπηκαν σε πολεμικές, μιας και όλες οι αυτοκινητοβιομηχανίες βρίσκονταν στις εμπόλεμες χώρες. Και πολλές πολεμικές βιομηχανίες μετατράπηκαν, μετά τον πόλεμο, σε αυτοκινητοβιομηχανίες. Πώς εξηγείται αυτή η στενή σχέση μεταξύ των αυτοκινητοβιομηχανιών και των πολεμικών βιομηχανιών;

ΜΙΑ μόνο απάντηση υπάρχει: χρησιμοποιούν τις ίδιες εργαλειομηχανές  και τις ίδιες πρώτες ύλες. Οι βασικές πρώτες ύλες είναι ο σίδηρος και το αλουμίνιο, η βασική εργαλειομηχανή είναι ο τόρνος. Και ποιο είναι το κομβικό προϊόν που παράγουν; Οι αυτοκινητοβιομηχανίες παράγουν τον κύλινδρο του κινητήρα και το έμβολο (πιστόνι) και οι πολεμικές βιομηχανίες την κάννη των πυροβόλων όπλων και τα βλήματα, διαφόρων διαμετρήματος. Εάν αναρωτηθούμε, ποιο παράχθηκε πρώτο, θα απαντήσουμε χωρίς την παραμικρή αμφιβολία: η κάννη των πυροβόλων όπλων και τα βλήματα. Εάν όμως θέσουμε το ερώτημα, υπάρχει κάποια γενετική σχέση μεταξύ κάννης και κυλίνδρου, βλήματος και εμβόλου; μάλλον θα δυσκολευτούμε να απαντήσουμε. Θα μας βοηθήσει να απαντήσουμε ένα άλλο ερώτημα: υπάρχει κάποια ομοιότητα, κάποιο κοινό στοιχείο μεταξύ αυτών των δύο κινητήρων. Των δύο κινητήρων; Ποιων δύο κινητήρων;

Continue reading →

ολοταχώς προς τα δελτία τροφίμων και καυσίμων, ολοταχώς προς τις κοινωνίες της ένδειας και της σπάνης

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΕΧΩ υποστηρίξει, και θα το επαναλάβω άλλη μια φορά σήμερα, ότι οι δυτικές καπιταλιστικές κοινωνίες, από το 1975 και μετά, αργά αλλά σταθερά, τείνουν να μετασχηματιστούν σε κοινωνίες ένδειας και σπάνης, μόχθου και ταλαιπωρίας. Η τάση αυτή έχει ενισχυθεί από το 2008, τώρα όμως, από το 2022, από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, έχει ενισχυθεί ακόμα πιο πολύ και θα ενισχυθεί περισσότερο τους προσεχείς μήνες και χρόνια. Η ακρίβεια στα τρόφιμα, στην ηλεκτρική ενέργεια, στη στέγη και στα καύσιμα είναι τα βασικά γνωρίσματα της  πρώτης περιόδου των κοινωνιών της ένδειας και της σπάνης ενώ της δεύτερης θα είναι η έλλειψη βασικών αγαθών και κυρίως της τροφής και της στέγης. Θα ακολουθήσουν άλλες δύο –  ή θα εμφανιστούν ταυτόχρονα: μια τρίτη, αυτή της στενής επιτήρηρης, ανηλεούς καταστολής και συρρίκνωσης της αστικής δημοκρατίας, ανηλεούς καταστολής, και μια τέταρτη, της επιβολής του δελτίου για τα τρόφιμα και τα καύσιμα.  Σήμερα θα εξετάσουμε αφενός τα δύο αίτια της εκκίνησης και της ενίσχυσης της τάσης της επιβολής της ένδειας  και της σπάνης και αφετέρου τον τρόπο της αναίρεσης αυτής της εξέλιξης. Προκαταβολικά, για να σαφηνίσω τις σκέψεις και τις θέσεις μου, να ξεκαθαρίσω τις προθέσεις μου και να αποφύγω τις παρεξηγήσεις, ομολογώ ότι ο μόνος τρόπος να τα αποφύγουμε όλα αυτά είναι ο έλεγχος της παραγωγής του κοινωνικού πλούτου από τους υποτελείς παραγωγούς, η κατάργηση της ιδιοκτησίας τους, της κατοχής τους, η διαγραφή όλων των χρεών, κρατικών και ιδιωτικών, η κατάργηση της πολεμικής βιομηχανίας, η κοινωνικοποίηση όλων των μορφών της ενέργειας και η δραστική μείωση του χρόνου εργασίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο και με κανέναν άλλον ο κοινωνικός πλούτος που σπαταλάται για την αναπαραγωγή της καπιταλιστικής κυριαρχίας θα διοχετευθεί προς την παραγωγή της τροφής και της ικανοποίησης της ανάγκης της κατοικίας.

Continue reading →

η αυτοκαταστροφική (αυτοκτονική) πτυχή της ισχύος (η ισχύς είναι αδυναμία)

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΓΙΑ να κατανοήσουμε την αυτοκαταστροφική, αυτοκτονική πτυχή της κοινωνικής ισχύος, της επιβολής της θέλησής μας με την οργανωμένη βία,  σε όλες τις εκφάνσεις της (όχι της φυσικής, της σωματικής), θα πρέπει να στραφούμε στη μελέτη της διαδικασίας επέκτασης και συρρίκνωσης των πλούσιων και ισχυρών αυτοκρατοριών, δηλαδή των πλούσιων και ισχυρών κρατών, τα οποία είναι οργανώσεις των πλούσιων και ισχυρών δρώντων –  της άρχουσας τάξης, της ελίτ. Δεν μπορεί να υπάρχει αυτοκρατορία χωρίς αυτή την οργάνωση, το κράτος, το κέντρο –  για το κέντρο και τη λατρεία του θα γράψω ένα άλλο πρωινό. (Δεν ξεχνάμε ότι από τη λέξη κέντρο προέρχεται η λέξη κεντρί). Αναπόφευκτα, θα γίνει επιτακτικό το ερευνητικό καθήκον της αναζήτησης τόσο των αιτίων και της επέκτασης και της σταδιακής συρρίκνωσης, αποσύνθεσης (όχι με την βιολογική σημασία του όρου), της εξαφάνισης, της αμετάκλητης απόσυρσής τους από τη σκηνή της παγκόσμιας ιστορίας, όσο και των συνεπειών της συρρίκνωσης και για τους Κυρίους και για τους υποτελείς. Θα παρατηρήσουμε, μεταξύ των πολλών άλλων,  ότι η επέκταση είναι μια σχετικά ταχεία διαδικασία, κατά συνέπεια, μικρής διάρκειας,  ενώ η συρρίκνωση είναι βραδύτερη, άρα, μεγαλύτερης διάρκειας. Θα  παρατηρήσουμε ακόμα ότι η ταχύτητα της επέκτασης και της συρρίκνωσης και αποσύνθεσης προσδιορίζεται από την ταχύτητα της συγκοινωνίας και της επικοινωνίας. Με τα βοήλατα κάρα και τα κωπήλατα ή ιστιοφόρα πλοία, η επέκταση και η συρρίκνωσης ήταν βραδείες, μακροχρόνιες διαδικασίες, με τους ταχύτατα αεροπλάνα και με την ακαριαία επικοινωνία, η συρρίκνωση θα είναι ταχεία: οι πρώτες μορφές της θα είναι οι αιφνίδιες διακοπές στην δυνατότητα αναπαραγωγής της καπιταλιστικής κυριαρχίας και λειτουργίας του κράτους. Γι αυτό το ζήτημα, θα γράφω αύριο (Ο καπιταλισμός ρετάρει).

Continue reading →

από την παντοδυναμία τους θα τη βρουν: δεν μας φοβούνται γιατί ξέρουν ότι δεν μπορούμε να τους νικήσουμε

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Ο Ι ενδείξεις της αναζωπύρωσης του κοινωνικού πολέμου στα χρόνια που έρχονται,  τα οποία αρχίζουν από αύριο,  σαφής έκφραση των αδιεξόδων του δυτικού καπιταλισμού, και του δυτικού πολιτισμού, και της επιδείνωσης των πολλών και οξυμένων παγκόσμιων κοινωνικών προβλημάτων, μας παρωθεί να σκεφτούμε κάποια πράγματα σχετικά με τα κομβικά ζητήματα που αφορούν την διεξαγωγή του κοινωνικού πολέμου τόσο από τους Κυρίους μας όσο και από εμάς. Γνωρίζετε ότι α π ε χ θ ά ν ο μ α ι   μ ε τ ά   β δ ε λ υ γ μ ί α ς   μια στάση ζωής, που, δυστυχώς, χαρακτηρίζει την ιστορική και νεκροζώντανη Αριστερά, που δέχεται, ρητά ή άρρητα, ότι κάποια πράγματα δεν πρέπει να τα συζητάμε. Ο τίτλος του σημερινού κειμένου καταγράφει με σαφήνεια ένα από αυτά τα πράγματα. Ο οποίος όμως εγείρει ένα κρίσιμο και θεμελιώδες σύνθετο ερώτημα: Εάν εμάς δεν μας φοβούνται, αυτό σημαίνει ότι έπαψαν να φοβούνται; Και αν φοβούνται, τι φοβούνται;

Continue reading →

ποια πόλη θα καταστραφεί πρώτη ολοσχερώς, η Μόσχα ή το Κίεβο; [η μεταμόρφωση του πολέμου]

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΑΠΟ το 1990 μέχρι σήμερα, 35 χρόνια, κατά τη διάρκεια διακρατικών και εμφυλίων πολέμων έχουν καταστραφεί ολοσχερώς ή σχεδόν ολοσχερώς εννιά (9) μεγάλες πόλεις: Γκρόσνι (πρωτεύουσα της Τσετσενίας, δεκαετία 1990), Χαλέπι, Χομς και Ράκα (Συρία, 2011), Μουσούλη (Ιράκ, 2017), Μαριούπολη, Μπαχμούτ και Αβντίιφκα (Ουκρανία, 2022) και η Γάζα (Παλαιστίνη, 2023 και μετά). Το 2003 ο ΟΗΕ χαρακτήρισε το Γκρόσνι ως την πιο κατεστραμμένη πόλη της Γης. Είχε καταστραφεί από τους Ρώσους δύο φορές: το 1994-5, στον πρώτο πόλεμο της Τσετσενίας, υπέστη ανυπολόγιστες ζημιές, στον δεύτερο πόλεμο όμως, το 1999-2000, καταστράφηκε ολοσχερώς, ισοπεδώθηκε τετράγωνο-τετράγωνο! Όταν οι Ρώσοι μπήκαν στην πόλη, μετά από πολιορκία ολίγων μηνών και ανηλεούς, ισοπεδωτικού βομβαρδισμού,  στις 6 Φεβρουαρίου 2000, υπήρχαν μόνο ερείπια, τίποτα άλλο. Η ολοσχερής καταστροφή, η πλήρης ισοπέδωση αυτών των πόλεων είναι μια σαφής ένδειξη ότι ο πόλεμος έχει αρχίσει να διεξάγεται με έναν καινοφανή τρόπο, πολύ διαφορετικό από αυτόν του παρελθόντος. Πρόκειται για τη μεταμόρφωση του πολέμου κατάκτησης μέσω εισβολής σε πόλεμο κατάκτησης μέσω καταστροφής. Ποια είναι τα αίτια αυτής της μεταμόρφωσης; Ο πόλεμος στην Ουκρανία και στον Ιράν είναι πόλεμοι καταστροφής; Ποιος θα καταστρέψει ολοσχερώς πρώτος τον αντίπαλο, η Ρωσία ή η Ουκρανία (η Δύση); Οι ΗΠΑ ή το Ιράν; Τι σημαίνει ολοσχερής καταστροφή; Οι μεγάλες πόλεις της Ουκρανίας (Χάρκοβο και Οδησσός) και η πρωτεύουσα της, το Κίεβο, θα ισοπεδωθούν όπως ισοπεδώθηκε το Γκρόσνι; Πού θα πάνε, τι θα απογίνουν οι κάτοικοί τους; Μήπως θα καταστραφούν πρώτα η πρωτεύουσα η Μόσχα και οι μεγάλες πόλεις (πάνω από 1 εκ. κατοίκους) της ευρωπαϊκής Ρωσίας, αυτές που βρίσκονται κοντά στην Ουκρανία και στην Ευρώπη;  (Αγία Πετρούπολη, Καζάν, Νίζνι Νόβγκοροντ, Σαμάρα, Ουφά, Κρασνοντάρ, Πέρμ, Βολγκογράντ) Μήπως καταστραφούν ολικώς ή μερικώς οι πόλεις και της Ουκρανίας και της Ρωσίας; Νικητής στους δύο πολέμους που διεξάγονται στις μέρες μας θα αναδειχτεί αυτός που θα επιφέρει τις περισσότερες ισοπεδωτικές καταστροφές στον αντίπαλο; 

Continue reading →