από την Ιλιάδα-έπος στην Ιλιάδα-τραγωδία: μια μαρξιστική προσέγγιση της Ιλιάδας

Στο κείμενο που ακολουθεί θα υποστηρίξω την άποψη ότι, πρώτον, η αφηγηματική στρατηγική της Ιλιάδας προσανατολίζεται προς την εξύμνηση και  ταυτόχρονα την αποκήρυξη του ηρωισμού και, δεύτερον,  ότι η αντίφαση αυτή καταγράφει τις αντιφάσεις και τις δυσχέρειες της μετάβασης από τον ποιμενικό τρόπο παραγωγής, του κυρίαρχου τρόπου παραγωγής κατά τη γεωμετρική εποχή στην αρχαία Ελλάδα (1000-750 π.Χ.), στον δουλοκτητικό τρόπο, κατά την αρχαϊκή εποχή (750-500). Θα υποστηρίξω επίσης ότι η μνημειώδης Ιλιάδα που διαθέτουμε σήμερα διαμορφωνόταν καθ’  όλη τη διάρκεια της μετάβασης, ότι το κείμενο αποκρυσταλλώθηκε λίγες μόνο δεκαετίες πριν την εμφάνιση της αθηναϊκής τραγωδίας, ότι πρόκειται δηλαδή για μια Ιλιάδα-τραγωδία η οποία προήλθε από μια Ιλιάδα-έπος  της γεωμετρικής εποχής  που ούτε κατά διάνοια έθετε εν αμφιβόλω τις αξίες και τον κώδικα συμπεριφοράς των ηρώων.

Continue reading

κομμουνισμός και φάρμακα (η αρρώστια είναι ένδειξη υγείας)

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα.

Ένα από τα πιο ισχυρά όπλα που διαθέτει ο Κύριος (καπιταλιστής της παραγωγής και του χρήματος), με τα οποία καταφέρνει και ενισχύει και αναπαράγει την Κυριαρχία του (την αρπαγή και την καταστροφή του τεράστιου και συλλογικά παραγόμενου κοινωνικού πλούτου) είναι η καταστροφή της ικανότητας των υποτελών παραγωγών να φαντάζονται κάτι πέραν του υπάρχοντος (καπιταλισμού). Η αδυναμία αυτή είναι μια μορφή αναπηρίας και θα την μελετήσουμε διεξοδικά όταν θα ξεκινήσουμε τις εισαγωγικές διαλέξεις στην Αναπηρική, μάλλον τον προσεχή χειμώνα. Ναι, καλά διαβάσατε, στην Αναπηρική. Είναι κλάδος της Καταστροφικής, μιας από τις Κακές Τέχνες και Επιστήμες του Κυρίου. Εάν επιθυμείτε να διαβάσετε γι’ αυτό το πολύ σημαντικό θέμα, θα ήθελα να σας πω ότι σε αυτήν την ψυχοπνευματική και κοινωνικοπολιτική αναπηρία έστρεψε την προσοχή της η σχολή της Φραγκφούρτης, η οποία μας άνοιξε, και θα μας ανοίγει,  τα μάτια σε πολλά ζητήματα.

Θα αναρωτηθείτε προς τι αυτό το εισαγωγικό σημείωμα. Θα σας εξηγήσω. Είμαι της γνώμης ότι οι άνθρωποι εκ γενετής έχουν μια έφεση προς την αλήθεια. Όλοι μας και όλες μας αναζητούμε την αλήθεια, θέλουμε να γνωρίζουμε την αλήθεια. Γιατί; Η απάντηση είναι απλή: μας βοηθάει να προσαρμοζόμαστε στο περιβάλλον μας και να επιβιώνουμε. Και είναι πολύ φυσικό να εντυπωσιαζόμαστε από τον Γαλιλαίο που υποστήριξε ότι η γη κινείται και γύρω από τον εαυτό της και γύρω από τον ήλιο! Ή από τον Αϊστάιν, ή από τον Μαρξ ή από τον Φρόιντ, κλπ. Ναι, στον άνθρωπο αρέσει πολύ η αλήθεια, η αποκάλυψή της, ο εντοπισμός της, η κατανόησή της. Θέτω λοιπόν το ερώτημα: ποια αλήθεια θα αποκαλυφτεί, ποια θα μας απασχολήσει τις επόμενες δεκαετίες, τους επόμενους αιώνες; Διατυπώνω την άποψή μου με απλότητα και σαφήνεια: ο κομμουνισμός.Γιατί, Αθανάσιε Δρατζίδη; Γιατί όλα τα παγκόσμια κοινωνικά προβλήματα είναι αποτέλεσμα της συρρίκνωσης της συμβίωσης, της συνεργασίας, της αλληλεγγύης, της αλληλοβοήθειας, της δημιουργικής σύγκρουσης, της κοινοχρησίας, της κοινοκτησίας, της ελευθερίας και της ισότητας, δηλαδή αποτέλεσμα της συρρίκνωσης του εμμενούς κομμουνισμού, και θα αντιμετωπισθούν και επιλυθούν μόνο με την διεύρυνσή του. Με κανέναν άλλον απολύτως τρόπο. Η διατύπωση αυτή θα ακούγεται στα αυτιά πολλών ως εμμονή, ως φανατισμός, ως αυταρχισμός, ως, ως, ως. . . Με συγχωρείτε που ενοχλώ την αισθητική των αυτιών σας, αλλά θα επιμείνω.

Continue reading