αγαπητή Νάντια, γεια σου και χαρά σου, όπου κι αν είσαι, ό,τι κι αν κάνεις!

Διάβασα με τη δέουσα προσοχή το τελευταίο σου άρθρο με το τίτλο ΜΝΗΜΟΤΕΧΝΙΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ και χάρηκα πολύ με το τρόπο με τον οποίο το κλείνεις: Μήπως θα έπρεπε ο κόσμος της Αριστεράς να πάρει σήμερα την υπόθεσή της – και την υπόθεση της κοινωνίας – με πιο άμεσο τρόπο στα χέρια του; Αν δεν κάνω λάθος, πρόκειται περί ρητορικής ερώτησης. Μιας και η ρητορική προέρχεται από τον πόλεμο, θα το γνωρίζεις άλλωστε, κάθε φορά που διαβάζω ένα ρητορικό ερώτημα το μυαλό μου πάει κατευθείαν στον πόλεμο. Αυτό συνέβη και με το δικό σου ερώτημα και αναρωτήθηκα περί τίνος πολέμου πρόκειται. Θα ήθελα ακόμα να συμπληρώσω ότι κάθε ρητορική ερώτηση, πάντα κάτι φανερώνει και πάντα κάτι κρύβει – ο διπλωματικός της χαρακτήρας είναι σαφέστατος. Και πρέπει να τα συσχετίσουμε αυτά τα δυό: όταν πολεμάς, αναγκαστικά, πρέπει πάντα να είσαι σαφής αλλά και πάντα να αποφεύγεις να εκτίθεσαι.

Continue reading →