Φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα.

Αντικείμενο του σημερινού σημειώματος θα είναι, πρώτον, η μελέτη της σημασίας της λέξης ὕβρις στα αρχαιότερα κείμενα της ελληνικής γλώσσας (Ιλιάδα και Οδύσσεια), δεύτερον, ο εντοπισμός της πρωταρχικής μορφής και σημασίας της λέξης και, τρίτον, η σημασιολογική της εξέλιξη  κατά την γεωμετρική (900-700 π. Χ.)  και αρχαϊκή (700-500) εποχή. Το σημείωμα θα είναι ένα είδος εισαγωγής σε αυτό που θα ακολουθήσει, εντός των προσεχών ημερών, με τον εξής τίτλο: ΜΠΑΤΣΟΙ ΜΟΥΝΙΑ: σχετικά με τη διπλή λειτουργία της βρισιάς, όπου θα δείξω ότι βρίζουμε  για δυο λόγους: για να εκτονώσουμε το άγχος μας και να εγκαθιδρύσουμε σχέσεις Κυριαρχίας με τον υβριζόμενο ή με αυτόν/αυτήν/αυτό που αναφέρει η βρισιά. Αφορμή αυτών των σημειωμάτων στάθηκε ένα σύνθημα, γραμμένο με κεφαλαία μαύρα γράμματα,  που διάβασα προχτές σε τοίχο της Αλεξανδρούπολης: ΜΠΑΤΣΟΙ ΜΟΥΝΙΑ.

Φίλες και φίλοι, ανατρίχιασα. Έψαχνα μέρος να κρυφτώ, μα την Παναγία! Ο αναρχικός ή χουλιγκάνος ή αναρχοχουλιγκάνος πιτσιρικάς, κατά πάσα πιθανότητα,  που το έγραψε ούτε καν μπορεί να διανοηθεί τι έγραψε! Και βἐβαια ο απώτερος σκοπός μου, όπως θα καταγραφεί σε ένα προσεχές σημείωμα, θα είναι η μελέτη των υβριστικών συνθημάτων της ιστορικής, νεκροζώντανης Αριστεράς και του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού χώρου, εστιάζοντας την προσοχή μου στη λειτουργία τους και στην ιδεολογία  που κομίζουν.Σας διαβεβαιώνω προκαταβολικά ότι πρόκειται για την πατριαρχική, σεξιστική, τσομπαναραίικη ιδεολογία.

Λατρεύω τα γουρούνια και δείχνω κατανόηση στους δολοφόνους.

Continue reading →