φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα.
Η Εξοντωτική είναι μια από τις Κακές Τέχνες και Επιστήμες του Κυρίου, είναι η Τέχνη της Εξόντωσης του υποτελούς Παραγωγού και της Φύσης. Η Τέχνη αυτή προέκυψε από την επιθυμία του Κυρίου όχι να εξοντώσει ολοσχερώς τους υποτελείς αλλά επιλεκτικά. Γιατί όμως δεν επιθυμεί να τους εξοντώσει όλους; Γιατί μόνο ένα μέρος από αυτούς; Ποιοι είναι αυτοί που επιλέγονται να εξοντωθούν, για ποιο λόγο; Ποιοι τρόποι εξόντωσης επιλέγονται; Σε αυτά τα ερωτήματα θα απαντήσουμε, με απλότητα και σαφήνεια, και επιφυλασσόμαστε να επανέλθουμε διεξοδικά σε όλα αυτά, και σε πολλά άλλα, ζητήματα που θίξαμε.
Θα ήθελα να αρχίσω με την υπενθύμιση ότι η επιθυμία του Κυρίου να εξοντώσει όλους τους υποτελείς μαρτυρείται σε πολλά κείμενα του Κυρίου. Επειδή όμως παραμένει επιθυμία, διότι είναι αδύνατον να πραγματοποιηθεί, θα ήταν καλύτερα να την αποκαλέσουμε φαντασίωση. Διαβάζουμε στη Γένεση ότι ο Θεός, αυτό που θα ήθελε να ήταν ο τσομπάν-Εβραίος (αθάνατος, δηλαδή αήττητος έναντι των αντιπάλων του και της φύσης), είπε: απαλείψω τον άνθρωπον, ον εποίησα, από προσώπου της γης, από ανθρώπου έως κτήνους και από ερπετών έως πετεινών του ουρανού (ΣΤ’ 7). Άφησε όμως μερικούς να ζήσουν και θα δούμε για ποιο λόγο. Ο Ιησούς του Ναυή όμως δεν άφηνε κανέναν ζωντανό στις πόλεις που κατακτούσε. Στο Η’ κεφάλαιο του ‘Ιησού του Ναυή’ διαβάζουμε: Και είπεν Κύριος προς Ιησού: πήγαινε στην Γαι και κάνε ό,τι έκανες στην Ιεριχώ: να τους σφάξεις όλους. Και πήγε και τους έσφαξε όλους: . . . οι πεσόντες εν τη ημέρα εκείνη από ανδρός και έως γυναικός δώδεκα χιλιάδας, πάντας τους κατοικούντας Γαι. . .ον τρόπον συνέταξε Κύριος τω Ιησοί. Στο Α’ βιβλιο των ‘Μεταμορφώσεών’ του ο Οβίδιος βάζει στο στόμα του Δία τα εξής λόγια: εγώ ποτέ δεν ήμουν πιο ανήσυχος εκείνη τη περίοδο όσον αφορά την κυριαρχία του κόσμου (αναφέρεται σε μια εξέγερση, Non ego pro mundi regno magis anxius illa/ tempestate fui, στ.182-3) . . . τώρα εγώ πρέπει να καταστρέψω το θνητό γένος (nunc mihi. . . / perdendum est mortale genus, 187-88). Οι υπόλοιποι όμως θεοί διαφωνούν με αυτήν την απόφαση του Δία: η καταστροφή όμως του ανθρώπινου γένους, συνεχίζει ο Οβίδιος, δημιουργεί λύπη σε όλους και αναρωτιούνται ποια θα είναι η μορφή της γης στερημένης από θνητούς – ποιος θα φέρνει θυμιάματα στους βωμούς; (246-9).
φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα.