Οκτώβριος 2010
το φιλόσοφον πάθος του κυνός
Φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα.
Στην ‘Πολιτεία’ του ο Πλάτων υποστηρίζει την άποψη πως το τσομπανόσκυλο διαθέτει μια συμπεριφορά η οποία μαρτυρεί μια φύση όλως διόλου φιλοσοφική (‘φύσει φιλόσοφον’ και ‘ως αληθώς φιλόσοφον‘, 376c και b αντίστοιχα).
Continue reading
(μερικός) έλεγχος της παραγωγής μέσω του (μερικού) ελέγχου της κατανάλωσης: σκέψεις για την μερική, προσωρινή ή διαρκή, καταναλωτική στάση (αποχή)
φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα.
Ας υποθέσουμε ότι σταματάμε να καταναλώνουμε γάλα με την απαίτηση να μειωθεί η τιμή του, η συσκευασία του (μπουκάλι αντί χαρτί και πλαστικό), ο τρόπος διάθεσής του (χύμα αντί συσκευασμένο). Μπορούμε να φανταστούμε τι θα συμβεί; Θα μας κάνουν μηνύσεις γιατί δεν πίνουμε γάλα; Θα μας τρέχουν στα αστυνομικά τμήματα; Θα μας βασανίσουν; Θα μας στήσουν στο εκτελεστικό απόσπασμα; Τίποτα από όλα αυτά δεν θα κάνουν. Να τι θα κάνουν: θα τσακιστούν να μειώσουν την τιμή και να αλλάξουν και τη συσκευασία και τον τρόπο διάθεσής του. Τόσο μεγάλη είναι η ισχύς της καταναλωτικής στάσης και με αυτό το ζήτημα θα καταπιαστούμε σήμερα. Κι αν δεν τον κάνουν;
το ποντικάκι και ο σκαντζόχοιρος
Το σκετσάκι που θα σας αφηγηθώ το έβλεπα και το άκουγα όλο το χειμώνα του 1991-2 στη Γερμανία. Βοηθούσα ένα ζευγάρι κουκλοθεατρίνων, η γυναίκα ήταν έγκυος – κουβαλούσα το σκηνικό, τα φώτα κι άλλα χρειαζούμενα. Δυο τρεις φορές τη βδομάδα επισκεφτόμασταν παιδικούς σταθμούς και νηπιαγωγεία, σε χωριά και κωμοπόλεις έξω από το Στάρνμπεργκ, 40 χιλιόμετρα από το Μόναχο. Το μόνο σκετσάκι, από τα πολλά που παίζονταν, μου έμεινε αυτό που θα σας αφηγηθώ. Αν σας αρέσει, μπορείτε να το παίξετε, να το διασκευάσετε, ελεύθερα.
Δάσος. Παντού χιόνι. Χιονίζει. Εμφανίζεται στη σκηνή ένα ποντικάκι. Τρέμει.
Κρυώνω, κρυώνω. Που είναι το σπίτι μου; Που είναι η μαμά μου; Που είναι ο μπαμπάς μου; Που είναι τ΄αδέρφια μου; Που είναι οι φίλοι μου. Αχ, τι έπαθα! Που θα περάσω τη νύχτα μου; Που θα βρω ένα μέρος να ζεσταθώ; Κρυώνω, κρυώνω.
Εμφανίζεται στη σκηνή ένας σκαντζόχοιρος.
– Τι βλέπουν τα μάτια μου; Ένα ποντικάκι! Τρέμει, θα κρυώνει πολύ. Βρε συ ποντικάκι, τι γυρεύεις εδώ πέρα;
– Έχασα το δρόμο για το σπίτι, σκαντζόχοιρε. Παντού χιόνι, δεν θα μπορέσω να τον ξαναβρώ. Κρυώνω, τι θα κάνω, που θα κοιμηθώ; Τρέμω, τρέμω από το κρύο.
– Γι’ αυτό στεναχωριέσαι, ποντικάκι; Μην ανησυχείς! Έλα κοντά μου, θα σε ζεστάνω εγώ. Έλα στην αγκαλιά μου, θα περάσουμε ένα πολύ ζεστό χειμώνα.
Το ποντικάκι ακούει τα λόγια του σκαντζόχοιρου και τρέχει και πέφτει με φόρα πάνω στις βελόνες του σκαντζόχοιρου.
– Αχ, αχ, τι μου έκανες; Πονάω. Κρυώνω και πονάω. Είσαι ψεύτης, με ξεγέλασες. Είσαι κακός, σκαντζόχοιρε. Πολύ κακός.
– Ποντικάκι, δε φταίω εγώ. Έλα κοντά μου, αργά, μη βιάζεσαι.
Το ποντικάκι το σκέφτεται και προχωράει αργά προς τον σκαντζόχοιρο. Αυτός, σηκώνει αργά τα μπροστινά του πόδια για να φανεί η κοιλιά του.
– Κοίτα, ποντικάκι,έχω μια μαλακή πλευρά. Έλα κοντά μου, έλα να σε σκεπάσω, να σε ζεστάνω. Έλα, θα περάσουμε ένα πολύ ωραίο χειμώνα.
Το ποντικάκι χώνεται στην αγκαλιά του σκαντζόχοιρου. Ακούγεται η φωνή του.
– Α, τι ζεστά που είναι εδώ! Τι μαλακά που είναι! Σκαντόχοιρε, θα μου πεις ένα παραμύθι;
για την πρόταση της πανευρωπαϊκής γενικής απεργίας
φίλες και φίλοι, κσλή σας μέρα.
Τον Ιανουάριο, στις 25, που μας πέρασε, διατύπωσα τη πρόταση για μια (μονοήμερη) πανευρωπαϊκή γενική απεργία-αποχή την Δευτέρα, 1 Μαρτίου 2010. Τι πιστεύτε; Είχα την αυταπάτη ότι η πρόταση θα γινόταν δεκτή και ότι η πανευρωπαϊκή απεργία θα γινόταν; Όχι, φίλες και φίλοι, δεν είχα αυτήν την αυταπάτη. Είμαι όμως βέβαιος ότι αυτή η πανευρωπαϊκή γενική απεργία μια μέρα θα γίνει – δεν γνωρίζω εάν θα γίνει με τον τρόπο που προτείνω – μου είναι παντελώς αδιάφορο – ή εάν θα γίνει το 2014 ή το 2018 ή το . . . Φέτος, εκ των πραγμάτων η ημερομηνία αλλάζει, και πρέπει να αλλάζει διότι ενδέχεται μια χρονιά η 1 Μαρτίου να πέσει Σάββατο ή Κυριακή – ας είμαστε ευέλικτοι. . . Προτείνω την 28η Φεβρουαρίου, ημέρα Δευτέρα, 2011.
Η πρόταση αυτή διατυπώθηκε λαμβάνοντας υπόψη τρεις παράγοντες. Ο πρώτος: εμείς, οι ίδιοι οι παραγωγοί του τεράστιου και συλλογικά παραγόμενου κοινωνικού πλούτου θα επιλύσουμε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ! Ο δεύτερος: η σημερινή τεχνολογία (διαδίκτυο, φέιςμπουκ, κινητά, κλπ) μας επιτρέπει να έρθουμε σε επαφή, να συντονίσουμε και να κλιμακώσουμε τη δράση μας. Ο τρίτος: είμαστε πιο ισχυροί στο πεδίο του χρόνου παρά στο πεδίου του χώρου. Μπορούμε να ελέγξουμε τον χρόνο, όχι όμως το χώρο – λόγω οπλικής, στρατιωτικής υπεροχής του αντιπάλου. Τον χώρο μπορούμε να τον ελέγξουμε μόνο εάν ελέγξουμε τον χρόνο. Ο έλεγχος του χρόνου δεν καταστέλλεται – δεν πάμε στη δουλειά, κανένας, καμιά, τι θα μας κάνουν;
Η πανευρωπαϊκή γενική απεργία της 28ης Φεβρουαρίου 2011 δεν θα γίνει (αν και κανείς δεν μπορεί να το αποκλείσει. . .) – θα την αναβάλλουμε το 2012, το 2013, κλπ. Μια μέρα θα γίνει, είμαι απόλυτα βέβαιος!
Θα ήθελα μια βοήθεια. Θα ήθελα το κείμενο της πρότασης, το οποίο δεν είναι μεγάλο, να μεταφραστεί σε όλες τις γλώσσες της Ευρώπης: όποιος φίλος, φίλη προσφέρεται να το μεταφράσει στη γλώσσα που γνωρίζει καλά ας μου το στείλει με email (info@badarts.gr) – θα του/της είμαι ευγνώμων!
Αθανάσιος Δρατζίδης
