[το αφιερώνω στην Αφροδίτη]
Έπινα Καρντού. Έπινε Σίβας.
– Μα, της απαντώ, δε λέμε όμως ποτέ είμαι εκτός χώρου και χρόνου, λέμε είμαι εκτός τόπου και χρόνου, τονίζοντας τη συλλαβή -το. (Θα μπορούσα να γράψω, είμαι εκτός τόπου και χρόνου).
-Αγριόχηνες είναι; με ρώτησε.
Κοίταξα έξω, ψηλά στον ουρανό.
-Αγριόχηνες είναι.