φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
Εικάζω πως δεν αγνοείτε ότι στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα δυο ζωολογικοί κήποι, του Παρισιού και του Βερολίνου μεταξύ των εκθεμάτων ζώων εξέθεταν και ανθρώπους. Στο Παρίσι έφεραν από την Ινδονησία ένα ολόκληρο χωριό ιθαγενών και στο Βερολίνο μια ομάδα Λαπώνων. Οι πρώτοι αρρώστησαν από το κρύο και πέθαναν – οι δεύτεροι δεν γνωρίζω τι απέγιναν.
Κήποι: ό,τι δεν εξοντώνεται, θα υποτάσσεται και θα επιδεικνύεται ως υποταγμένο, καθημαγμένο προς εκφοβισμό!
Οι ζωολογικοί κήποι και οι παρελάσεις, με τις οποίες θα ασχοληθούμε αύριο, ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου, μέρα παρελάσεων, είναι θεσμοί οι οποίοι εμφανίστηκαν σε εμβρυακή μορφή κατά την ρωμαϊκή δουλοκτητική εποχή. Η αιχμαλώτιση, η κατοχή και η έκθεση των αιχμαλωτισμένων ζώων ήταν μια επίδειξη της Ισχύος του Κυρίου, μια επίδειξη της επιθυμίας του Κυρίου να κατακτήσει και να υποτάξει τη φύση, ενώ οι θρίαμβοι, οι θριαμβευτικές πορείες, από τις οποίες προήλθαν οι παρελάσεις, ήταν αφενός μια επίδειξη της Ισχύος του νικητή και αφετέρου μια επίδειξη των αιχμαλώτων του πολέμου, δηλαδή, μια επίδειξη της Ήττας, της Υποτέλειας, της Υποταγής.