φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
Επέστρεψα από τον κήπο, σήμερα δεν έχει δουλείά, και λέω να γράψω ένα ακόμα κειμενάκι. Θα φέρω στο προσκήνιο μια γλωσσική παραδοξότητα, ένα πολύ ενδιαφέρον μυστήριο, το οποίο, από ό,τι γνωρίζω, δεν έχει εντοπιστεί και διερευνηθεί. Περί τίνος πρόκειται;
Τους αριθμούς ένα, δυο, πέντε, δέκα, κλπ τους ονομάζουμε απόλυτα αριθμητικά. Από αυτούς τους αριθμούς παράγονται επίθετα, τα οποία αποκαλούμε τακτικά αριθμητικά διότι δηλώνουν την θέση σε μια τάξη, σε μια σειρά. Από το πέντε παράγεται το πέμπτος, από το δέκα το δέκατος, κοκ. Υπάρχουν όμως δύο τακτικά αριθμητικά που δεν παράγονται από τα απόλυτα αντίστοιχα: τα πρώτος και δεύτερος. Δεν σας φαίνεται παράξενο; Γιατί από τα απόλυτα αριθμητικά ‘ένας’ και ‘δύο’ δεν παράγονται τακτικά αριθμητικά; Γιατί για το ‘ένας’ έχουμε το ‘πρώτος’ και για το ‘δύο’, το ‘δεύτερος’; Ετυμολογική συγγένεια μεταξύ των απόλυτων και τακτικών αριθμητικών δεν υπάρχει, οπότε, τι να σημαίνει άραγε το πρώτος και το δεύτερος; Είμαστε βέβαιοι ότι η αρχική σημασία του ένας είναι αυτό που εννοούμε, δηλαδή ΄ένας’, και του δύο, ‘δύο’;
