φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
Ρωτάει η μαμά τον Γιαννάκη: Γιαννάκη, θέλεις να πιεις το γαλατάκι σου; Ο Γιαννάκης απαντά: Όχι. Η μαμά τον ξαναρωτά’: Γιαννάκη (κοφτά και αυστηρά), θέλεις (με ένα τόνο απειλής) να πιεις το γαλατάκι σου; (με τόνο προσδοκίας ότι θα ακούσει ‘ναι’).
Ο Γιαννάκης παραξενεύεται και σκέφτεται αστραπιαία και ασυνείδητα. Γιατί με ξαναρωτάει αφού απάντησα πως δεν θέλω να πιω το γαλατάκι μου; Τι να απαντήσω τώρα; Εάν πω ‘όχι’, θα με ξαναρωτήσει. Πρέπει λοιπόν να πω ναι, ενώ δεν πεινάω! Πως θα το πιω το γάλα αφού δεν πεινάω;
Μανάδες καταστολής.
Το δίλημμα αυτό, στο οποίο ό,τι και να αποφασίσω την έχω πουτσίσει, λέγεται double bind, διπλός δεσμός, διπλοδέσιμο. Δέχομαι την ελευθερία του άλλου (τον ρωτάω), αλλά και δεν την δέχομαι (τον ξαναρωτάω) – μέχρι να πάρω την απάντηση που θέλω. Βέβαια, εάν συνεχιστεί αυτό το διπλοδέσιμο, ο Γιαννάκης θα είναι για δέσιμο, η μάνα του θα τον τρελάνει. Εάν βέβαια, εγώ, ο Γιαννάκης, είχα το μυαλό που έχω τώρα, θα της έλεγα:
Μανούλα, άντε και γαμήσου!
Αναρωτιέμαι: υπάρχουν στοιχεία double bind στις βουλευτικές εκλογές; Μήπως οι εκλογές μας τρελαίνουν;
