φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ και ακούμε ότι αυτές τις μέρες εκτυλίσσεται η διαδικασία της συγκρότησης ενός κόμματος, ηγέτιδα (ηγέτις) του οποίου θα είναι η Μαρία Καρυστιανού. Δεν ξέρουμε πότε θα σκάσει μύτη. Όλοι και όλες είναι βέβαιοι και βέβαιες ότι το κόμμα θα συγκροτηθεί και θα εμφανιστεί στην πολιτική σκηνή και ότι επί κεφαλής θα είναι η Μ. Καρυστιανού. Διότι ηγέτης ή ηγέτις είναι μια προσωπικότητα που ασκεί επιρροή στους ψηφοφόρους και θα ήταν θανάσιμο λάθος να μην είναι επικεφαλής η Καρυστιανού αλλά κάποιο άλλο πρόσωπο, στο οποίο ολημερίς και ολονυχτίς θα στρέφονται οι προβολείς της δημοσιότητας. Η Καρυστιανού ασκεί επιρροή στους ψηφοφόρους διότι έχει όλα εκείνα τα προσόντα που πρέπει να έχει ένας ηγέτης , ώστε να ασκεί επιρροή στο πλήθος των ποδηγετούμενων ψηφοφόρων- παραμένοντας στην ελληνική σκηνή, τα είχε ο Ανδρέας Παπανδρέου, τα είχε ο Τσίπρας (τώρα δεν τα έχει!). Όταν λέω επιρροή εννοώ ότι οι ψηφοφόροι ταυτίζονται με τον ηγέτη επειδή ακριβώς οι ίδιοι δεν έχουν αυτά τα προσόντα, τις ικανότητες. Όταν αυτή η προσωπικότητα τα έχει, λέμε ότι είναι χαρισματική . Τα προσόντα αυτά είναι: η ευφράδεια, η αποφασιστικότητα, η εντιμότητα, η δυναμικότητα, η ηλικία, η ομορφιά, η σεξουαλικότητα (να είναι αντικείμενο πόθου), η μόρφωση, και ένα ακόμα, πολύ σημαντικό: η διασημότητα, η αναγνωρισιμότητα. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί διάσημοι γίνονται βουλευτές – όλοι οι βουλευτές πλέον είναι ή θα είναι διασημότητες του θεάματος (ηθοποιοί, τραγουδιστές), του αθλητισμού, της τηλεόρασης. Η Καρυστιανού είναι διάσημη, δεν ήταν πριν ενάμιση χρόνο, και έχει επιπλέον ένα ακόμα προσόν: είναι γυναίκα. Και θα στραφεί προς δημοσιότητες, όπως ο Σφακιανάκης και ο Σεφερλής, μεταξύ των πολλών άλλων. Τα έχει όλα, άρα μπορεί και ασκεί επιρροή στο πλήθος. Έχει όλα τα προσόντα να ηγηθεί του υπό συγκρότηση κόμματος, να νικήσει, να σχηματίσει κυβέρνηση, να γίνει η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός εν Ελλάδι. Μπορεί ένας ηγέτης να τα έχει όλα αυτά, εάν δεν έχει όμως το σημαντικότερο, οι μέρες του είναι μετρημένες: πρέπει να είναι οξυδερκής, διορατικός, να ξέρει τι θα συμβεί, που πάνε τα πράγματα, διεθνώς και τοπικά. Ως προς αυτό, η διορατικότητα του Κ. Καραμανλή και το Α. Παπανδρέου ήταν αξεπέραστη – ο Τσίπρας ήταν μια θλιβερή απομίμηση του δεύτερου – και τώρα θλιβερότερη. Η οξυδέρκεια και η διορατικότητα της Μ. Καρυστιανού είναι πολλοί βαθμοί κάτω απο το μηδέν. Το παραβλέπουμε αυτό. Για να ηγηθεί του κόμματος πρέπει αυτό να συγκροτηθεί. Κι εδώ, φίλες και φίλοι, αρχίζουν τα δύσκολα.
ΤΟ κόμμα, ένα οποιοδήποτε κόμμα, είναι μια στρατιωτική οργάνωση. Μπορεί να σας φανεί παράξενο αυτό που υποστηρίζω αλλά μετά από λίγο θα αρχίσετε να σκέφτεστε ότι πρέπει να σκεφτείτε, εάν δεν έχετε ήδη σκεφτεί. Δεν έχει απλά τη δομή της στρατιωτικής οργάνωσης, είναι στρατιωτική οργάνωση. Αυτό είναι περισσότερο σαφές στην περίπτωση του ΚΚΕ, λόγου χάριν. Μπορεί μια οργάνωση να μην είναι στρατιωτική; Όχι, δεν γίνεται. Εάν δεν είναι στρατιωτική, δεν είναι οργάνωση. Είναι στη φύση της οργάνωσης να είναι στρατιωτική, δηλαδή ιεραρχική και σε διαρκή ετοιμότητα. Είναι ιεραρχική για να είναι ετοιμοπόλεμη – δεν μπορεί να είναι σε διαρκή ετοιμότητα, εάν δεν είναι ιεραρχική. Εάν λοιπόν συγκρίνουμε το κόμμα, την Εκκλησία, τον στρατό, το εργοστάσιο, το νοσοκομείο, το σχολείο θα διαπιστώσουμε ότι όλα συγκροτούνται με την ίδια δομή – η δομή του στρατού είναι η ιδεοτυπική μορφή της στρατιωτικής οργάνωσης.
ΜΙΑ στρατιωτική οργάνωση λοιπόν, μια οργάνωση με ιεραρχία και διαρκή ετοιμότητα δράσης, πρέπει να έχει και ένα περιεχόμενο, ένα σκοπό, μια στρατηγική επιδίωξη, την οποία δεν μπορεί να πραγματοποιήσει εάν δεν έχει ιεραρχική δομή ώστε να εξασφαλίσει τη διαρκή ετοιμότητα στον πόλεμο της πολιτικής – περί πολέμου πρόκειται. Η ιεραρχική δομή είναι συγκεκριμένη και αναλλοίωτη: πρέπει να έχει αρχηγό, θα δούμε γιατί, πρέπει να έχει αξιωματικούς και πρέπει να έχει στρατιώτες. Επειδή στον πόλεμο οι αποφάσεις πρέπει να παίρνονται γρήγορα και όχι μετά από πολυήμερες συνελεύσεις των στρατιωτών, ο αρχηγός, ο ηγέτης είναι απαραίτητος: αυτός θα κληθεί να πάρει κάποια απόφαση μέσα σε ελάχιστο χρόνο. Εάν πάρει η σωστή απόφαση, εάν είναι διορατικός, θα νικήσουν, όλοι μαζί – εάν πάρει λάθος απόφαση, θα γαμηθούν όλοι μαζί: ήττα, οδυνηρή ήττα. Στην περίπτωση που εξετάζουμε, ο ηγέτης υπάρχει ήδη – δεν υπάρχουν αξιωματικοί και στρατιώτες. Σε αυτή τη φάση βρίσκεται το υπό συγκρότηση κόμμα, με ηγέτιδα την Καρυστιανού.
ΟΤΑΝ λέμε οργάνωση εννοούμε ένα σύνολο ανθρώπων που συντονίζουν τη δράση τους ώστε να επιτευχθεί ένα έργο – να παραγάγουν, λόγου χάριν, προφυλακτικά σε ένα εργοστάσιο. Το κόμμα είναι μια οργάνωση στην οποία τον συντονισμό της δράσης των μελών αναλαμβάνουν οι αξιωματικοί, τα ηγετικά στελέχη. Πρόκειται για μια ισχνή μειονότητα, για μια ολιγαρχία, κυριολεκτικά μιλώντας: άρχουν, αποφασίζουν οι λίγοι. Είναι δυνατόν να υπάρχουν αξιωματικοί (κομματικά ηγετικά στελέχη) και να μην υπάρχουν στρατιώτες (κομματικά μέλη); Δεν γίνεται. Η Νεα Δημοκρατία, το ΚΚΕ, το Πασόκ, ο Σύριζα έχουν μέλη, λίγα είναι αλλά έχουν. Έχουν και αξιωματικούς, τα κομματικά ηγετικά στελέχη. Συγκροτείται ένα κόμμα σημαίνει ότι έχουμε μέλη τη δράση των οποίων συντονίζουν οι κομματικοί αξιωματικοί. Το υπό συγκρότηση κόμμα της Καρυστιανού έχει μέλη; Δεν έχει. Θα βρει; Δεν θα βρει. Μπορεί να έχει αξιωματικούς αλλά να μην έχει μέλη; Ναι, μπορεί. Σε αυτή την περίπτωση, το καθήκον των κομματικών αξιωματικών δεν θα είναι ο συντονισμός των ανύπαρκτων μελών αλλά η κατάρτιση των καταλόγων των υποψήφιων βουλευτών ανά εκλογική περιφέρεια. Αυτό γίνεται σήμερα στο υπό συγκρότηση κόμμα της Καρυστιανού. Εκατοντάδες, να μη πω χιλιάδες, νέοι, 25-40 χρονών, μικροαστικής καταγωγής, από όλα τα μέρη του πολιτικού φάσματος, μορφωμένοι, με πτυχία και διδακτορικά, τρέχουν να προλάβουν να πάρουν μια θέση ώστε να εξασφαλίσουν ένα σταθερό μηνιαίο εισόδημα των 5-7.000 ευρών, για τέσσερα χρόνια! Με ποιο κριτήριο θα τους επιλέξουν; Μήπως θα επιλεχθεί όποιος ακουμπήσει τα περισσότερα; Εξαγορά υποψηφιότητας; Γιατί όχι – καλή μπίζνα, καλή αρπαχτή.
ΤΟ δίλημμα των συμβούλων της Καρυστιανού είναι, εάν πρέπει ή όχι μεταξύ των υποψηφιοτήτων να υπάρχουν και διάσημοι – από τον χώρο της τέχνης, του αθλητισμού, της τηλεόρασης, της επιστήμης, της δημοσιογραφίας. Δεν ξέρουν τι να κάνουν. Εμφύλιος πόλεμος! Δεν ξέρουμε ποια θα είναι η έκβασή του, η γνώμη μου όμως είναι ότι θα αποφασίσουν να εντάξουν και διασημότητες. Ναι, αλλά υπάρχουν διασημότητες και διασημότητες! Εάν υποδεχτούν με ανοιχτές τις αγκάλες τον κάργα ακροδεξιό Νότη Σφακιανάκη και τον σαχλό και σεξιστή και ρατσιστή Μάρκο Σεφερλή, τότε θα μαζεύουν τις ψήφους με τη σέσουλα! Εάν αυτού του τύπου θα είναι οι διασημότητες, θα διαπράξουν το πρώτο θανάσιμο λάθος. Εάν επιλέξουν μόνο νέους και νέες, που η μόνη τους φιλοδοξία είναι η εξασφάλιση ενός μηνιαίου εισοδήματος για τέσσερα χρόνια (βουλευτική αποζημίωση), τότε θα διαπράξουν το δεύτερο θανάσιμο λάθος: οι βουλευτές που θα εκλεγούν θα είναι μια ομάδα ετερόκλητων πολιτικά φιλόδοξων νέων που δεν θα μπορουν να συννενοηθούν ακόμα και για τα πιο απλά ζητήματα, με αποτέλεσμα να πέσει πολύ γέλιο.
Η συγκρότηση του κόμματος αντιμετωπίζει πολλές δυσκολίες και θα αντιμετωπίσει ακόμα περισσότερες. Όσο πιο πολύ αργεί να συγκροτηθεί, τόσο πιο πολλές δυσκολίες θα εμφανίζονται. Και όσο πιο πολλές δυσκολίες αναφύονται, τόσο πιο πολύ θα καθυστερεί. Η γνώμη μου είναι ότι έχει μπει ήδη σε αυτόν τον φαύλο κύκλο. Εάν ξεπεραστούν, το κόμμα θα συγκροτηθεί και θα ανέβει στην πολιτική σκηνή, όπου μαίνεται ο πόλεμος. Δεν είμαι και πολύ βέβαιος ότι θα ξεπεραστούν και γι΄ αυτό δεν αποκλείω το ενδεχόμενο να μην συγκροτηθεί και να μην κατέβει στις εκλογές – και η πολιτική σταδιοδρομία της Καριστιανού να λήξει εδώ. Θα δούμε. Μπορεί να κάνω λάθος. Δεν πειράζει!