φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΕΙΧΑ προαναγγείλει το σημερινό θέμα σε κάποιον αναρχικό, γνωστό, δεν χρειάζεται να αναφέρω το όνομά του, δεν με ενδιαφέρουν τα πρόσωπα, και μου έκανε τις εξής υποδείξεις:

Ελπίζω να συμπεριλάβεις όλους τους δημόσιους υπαλλήλους που πληρώνονται από το κράτος, όχι μόνο τους καλλιτέχνες που παίρνουν πενταροδεκάρες. Επίσης να προτείνεις αναλυτικά τρόπους επιβίωσης των καλλιτεχνών, μην είναι μόνο σκέτη καταγγελία, να έχει και πρακτικές προτάσεις. Γράψε επίσης στην εισαγωγή αναλυτικά την δική σου οικονομική κατάσταση, αν και θεωρώ αυτονόητο πως το άρθρο σου θα πρέπει να συμπεριλάβει φορολογική ενημερότητα, τραπεζικούς λογαριασμούς και αναλυτική επαγγελματική σταδιοδρομία, ασφαλιστικές εισφορές, αριθμό ενσήμων και πιθανή κληρονομική περιουσία έτσι ώστε η κριτική σου να είναι καθαρή από κάθε είδους πιθανές αμφιβολίες.

ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΣΤΕ, φίλες και φίλοι, ότι ο αναρχικός που τα έγραψε αυτά δεν γνωρίζει ότι υπάρχουν άποροι και ανασφάλιστοι,  χωρίς τραπεζικούς λογαριασμούς, επαγγελματική σταδιοδρομια, ασφαλιστικές εισφορές, ένσημα, χωρίς κληρονομική περουσία. Εάν το γνωρίζει, σκέφτηκε ότι εγώ δεν ανήκω σε αυτή την κατηγορία και πρέπει να αναφέρω αναλυτικά την οικονομική μου κατάσταση! Με τη σειρά μας , εμείς δεν γνωρίζουμε πώς ζουν πολλοί αναρχικοί και αριστεροί –  ιδιωτικοί ή δημόσιοι υπάλληλοι δεν είναι! Είναι επιχειρηματίες, έχουν εισοδήματα από ακίνητα, παίρνουν κρατικές επιχορηγήσεις; Πλήρης άγνοια! Γιατί δεν μας το λένε; Γιατί το κρύβουν; Γιατί εμείς λέμε ότι ζούμε από αυτό κι από αυτό, έχουμε αυτό κι αυτό. Και σπίτι έχουμε και αυτοκίνητο έχουμε κι σπίτι στην παραλία του χωριού έχουμε και ταξιδάκι στο εξωτερικό μια φορά το χρόνο πάμε. Ντρέπονται; Ντρέπονται οι αναρχικοί γι’ αυτό που κάνουν, γι΄αυτό που είναι; Θέλουν να μας δώσουν μια διαφορετική εικόνα από την πραγματική; Παίζουν ένα ρόλο στο θέατρο της ζωής, όπως όλοι και όλες μας άλλωστε, αν και λίγοι και λίγες το συνειδητοποιούν; Continue reading →

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Η εκλογή των βουλευτών κάθε τέσσερα χρόνια από τους πολίτες μέσω της μυστικής ψήφου είναι μια σ ύ γ κ ρ ο υ σ η  μεταξύ των υποψηφίων βουλευτών και μεταξύ των αντιπάλων κομμάτων  με δύο αντικείμενα διαμάχης: το β ο υ λ ε υ τ ι λ ί κ ι  και η σ υ γ κ ρ ό τ η σ η  τ η ς   κ υ β έ ρ ν η σ ης ,  που συντονίζει τη λειτουργία του κράτους, το οποίο με τη σειρά του συντονίζει τη λειτουργία της οικονομίας και της κοινωνίας. Άλλο αντικείμενο διαμάχης δεν επιτρέπεται! Και, εάν εμφανιστεί, πρέπει να εξολοθρευτεί. Εάν εμφανιστεί κάποιο κόμμα και κάποιος ηγέτης που θα προσθέσει ένα νέο αντικείμενο διαμάχης, ας πούμε μια ριζική κοινωνική μεταρρύθμιση, πολύ σύντομα θα τον βρούνε πεταμένο σε κάποιο χαντάκι. Τα όρια του κοινοβουλευτικού συστήματος είναι σαφή και προστατεύονται από το ίδιο το κράτος. Εάν υπάρξει κάποιο ενδεχόμενο υπέρβασης των ορίων, η κοινοβουλετική δημοκρατία αυτοκαταργείται, όπως πολύ καλά γνωρίζουμε. Με λίγα λόγια: ή χαντάκι ή δικτατορία. 

ΑΥΤΟ το ή χαντάκι ή δικτατορία είναι ένα από τα πολλά πράγματα που δεν πρέπει να τα συζητάμε, είναι μία ακόμα περίπτωση που δεν πρέπει να βλέπουμε την πραγματικότητα κατάματα, ως έχει. Αντ’ αυτού, άλλοι θα παραγάγουν αυταπάτες κι άλλοι θα τις υιοθετούν. Είμαστε όλοι και όλες ίσοι έναντι του νόμου, η δημοκρατία παρέχει ίσες ευκαιρίες σε όλους, μπορεί να υπάρξει κοινωνική αλλαγή μέσω των κοινοβουλευτικών αλλαγών και άλλα πολλά. Η κομβική δραστηριότητα κάθε κοινοβουλευτικού κόμματος, σε όποιο φάσμα της πολιτικής κι αν κινείται, από την άκρα δεξιά ως την άκρα αριστερά, είναι η παραγωγή αυταπάτης ή αυταπατών. Οι παραγωγοί αυταπατών εκτιμώνται από το κράτος και αμείβονται πολύ καλά. Δύο καινοφανή επίκαιρα παραδείγματα είναι χαρακτηριστικά: η Μαρία Καρυστιανού  και ο σύντροφος κύριος Αλέξης Τσίπρας. Θα πουλήσουν αυταπάτες και θα εισπράξουν μία γενναιόδωρη βουλευτική αποζημίωση –  οι ψηφοφόροι θα την εξασφαλίσουν, θα τους κάνουν μάγκες με την ψήφο τους.

Continue reading →

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΕΑΝ συνεχιστεί η αυξητική τάση της εκλογικής αποχής, στις προσεχείς εκλογές το ποσοστό της αποχής θα ξεπεράσει πιθανώς το 50%. Η αύξηση του ποσοστού αυτού άρχισε το 2009 –  μέχρι τότε ήταν καθηλωμένο στο 20% από το 1974. Στο  ποσοστό αυτό συγκαταλέγονται ψηφοφόροι που δεν είναι, δεν ήταν ποτέ ψηφοφόροι, άνθρωποι που δεν γνωρίζουν καν ότι γίνονται εκλογές, που αδιαφορούν για αυτές, που  δεν έχουν καμία σχέση με την πολιτική – πρόκειται για ηλικιωμένους, κυρίως στην επαρχία, περιθωριακούς, Ρομά, ασθενείς με χρόνια νοσήματα κ.α. Το υπόλοιπο 30% ήταν ψηφοφόροι, τώρα όμως δεν είναι! Είναι σχεδόν ένας στους τρεις! Τι συνέβη σε αυτούς τους ανθρώπους και γύρισαν την πλάτη στις εκλογές, όχι όμως και στην πολιτική –  σκέψη, τουλάχιστον; Θα αυξηθεί κι άλλο αυτό το ποσοστό; Μέχρι πού μπορεί να φτάσει; Θα έχει κάποια επίπτωση στα πολιτικά πράγματα, εάν ξεπεράσει το 70 ή 80%;

Continue reading →

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Η fight or flight response (μάχομαι ή φεύγω) είναι ένας φυσικός βιολογικός μηχανισμός, νόμος, θα μπορούσαμε να πούμε, στον οποίο υπόκεινται πολλά είδη ζώων, μεταξύ των οποίων και ο άνθρωπος ο σοφός: όταν αντιμετωπίζουμε μια απειλή, εάν μας παίρνει να συγκρουστούμε, να πολεμήσουμε, να αγωνιστούμε, το κάνουμε, χωρίς να γνωρίζουμε εάν θα νικήσουμε ή θα ηττηθούμε. Εάν κρίνουμε ότι δεν μας παίρνει, ότι η ήττα είναι βέβαιη και αναπόφευκτη,  αποφεύγουμε τη μάχη, φεύγουμε, την κοπανάμε, να γλιτώσουμε. Αυτό συμβαίνει και μεταξύ μεμονωμένων ατόμων και μεταξύ ομάδων. Στη πρώτη περίπτωση, μεταξύ μεμονωμένων ατόμων, τα πράγματα είναι απλά –  ο βιολογικός μηχανισμός λειτουργεί αυτόματα. Στη δεύτερη όμως τα πράγματα δεν είναι απλά – η ανθρώπινη κοινωνία δεν είναι αγέλη αντιλοπών να τρέχει να σωθεί μόλις εμφανιστεί ο θηρευτής. Θα πρέπει να αποφασίσει εάν θα συγκρουστεί ή θα φύγει και η απόφαση αυτή θα είναι το αποτέλεσμα μιας σύγκρουσης (πολιτική, με την ευρεία έννοια), στην οποία κάποιοι θα συμμετάσχουν  (μάχη) και κάποιοι θα αποφύγουν (φυγή).

ΘΑ πρέπει όμως να θυμόμαστε ότι η διαδικασία της συγκρότηση της πρωτοκοινωνίας, άρα και της ανθρωπογένεσης –  η κοινωνία προηγείται του ανθρώπου) άρχισε με κάποιο μοναχικό δενδρόβιο πρωτεύον θηλαστικό, λένε πώς ήταν ο ardipithecus ramidus,  που αναγκάστηκε να ζήσει στη σαβάνα αλλά ήταν τόσο βραδύ που δεν μπορούσε να  τρέξει για να αποφύγει τους θηρευτές του –  ήταν αναγκασμένο να τους αντιμετωπίσει και υπήρχε μόνο ένας τρόπος: η ομαδική αντιμετώπιση, η συνεργασία. Μόνο μάχη, η φυγή σημαίνει “θάνατος”! Αυτή ήταν, κατά τη γνώμη μου, η εκκίνηση της διαδικασίας της συγκρότησης της πρωτοκοινωνίας.

Continue reading →

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΘΑ έχετε δει σε κάποιο χωριό  κατσίκα (άλογο, αγελάδα) δεμένη σε πάσσαλο με μακρύ σχοινί. Κάτι παρόμοιο είχε δει και ο Νίτσε και έγραψε ότι σε αυτή την κατάσταση βρίσκεται το πλήθος των ανθρώπων των σοφών – εννοούσε όμως τον χρόνο, όχι τον χώρο (Ζωή και Ιστορία, δεν το βρίσκω να παραθέσω εκδότη και μεταφραστή). Ο άνθρωπος ο σοφός είναι παροντικό όν, δεν τον ενδιαφέρει το μέλλον, παρά μόνο ίσως των παιδιών του. Πιο πέρα δεν μπορεί να δει. Υπάρχουν όμως κάποιοι, λίγοι, ελάχιστοι, ελαχιστότατοι, που μπορούν να δουν το μέλλον. Μας είναι γνωστοί ως μάντεις, φιλόσοφοι, ιστορικοί, καλλιτέχνες (ζωγράφοι, σκηνοθέτες), λογοτέχνες, δραματουργοί, πολιτικοί. Δεν γνωρίζουμε πώς απέκτησαν αυτή τη μοναδική ικανότητα. Οι ψυχαναλυτές τη σχετίζουν με το τραύμα (της αποκόλλησης από τη μητέρα), οι νευροψυχολόγοι με τον τρόπο οργάνωσης του εγκεφάλου στη βρεφική και νηπιακή ηλικία, οι χριστιανοί θεολόγοι με το δώρο της χάρης του άκτιστου Θεού σε κάποια κτιστά πλάσματα. Όπως λίγοι είναι και οι μουσικοί, ζωγράφοι, γλύπτες, ποιητές, σκηνοθέτες και άλλοι. Κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν ότι η συλλογική συνείδηση φροντίζει να εφοδιάζει την κοινότητα με πρόσωπα εφοδιασμένα γενετικά με μοναδικές ικανότητες (χάρισμα) ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες της κοινότητας – να εκφραστούν και να επιλυθούν έγκαιρα τα προβλήματα που αναπόφευκτα προκύπτουν. Εν πάση περιπτώσει, αυτό που έχει σημασία είναι ότι είναι λίγοι.

ΤΑ πρόσωπα αυτά είναι πολύ χρήσιμα για τους ισχυρούς και πλούσιους, για την άρχουσα τάξη, η οποία δεν βλέπει πέρα από τη μύτη της –  κάποτε αυτά τα πρόσωπα ήταν οι αρχηγοί ή οι ηγέτες της κοινότητας. Κάποια από αυτά τα πρόσωπα συνδέουν το μέλλον τους με αυτό των ισχυρών δρώντων και εργάζονται γι΄ αυτούς – είναι οι σύμβουλοι. Ο σύμβουλος του Αγαμέμνονος στην Ιλιάδα ήταν ο μάντης Κάλχας που γνώριζε τα σημερινά, τα μελλοντικά και τα περασμένα (Α 70,  ος ηιδη [γνώριζε] τά τ’ εόντα, τά τ΄ εσσόμενα, πρό  τ’  εόντα). Από τότε δεν έχει αλλάξει τίποτα. Ο σύμβουλος γνωρίζει ιστορία, έχει μια όσο το δυνατόν πληρέστερα εποπτεία της συγκυρίας,  μπορεί να εντοπίσει τα μελλοντικά προβλήματα και να προτείνει λύσεις. Η διορατικότητά του, η οξυδέρκειά του βασίζεται σε ένα συγκεκριμένο τρόπο σκέψης που μας είναι γνωστός: αναρωτιέται πάντα για το χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί. Να σας θυμίσω ένα γνωστό παράδειγμα: ο σύμβουλος κυβερνήσεων των ΗΠΑ Μπρεζίνσκι υποστήριξε ότι ο καπιταλισμός και ο δυτικός πολιτισμός θα βρεθεί ενώπιον πολύ δυσάρεστων καταστάσεων και ο μόνος τρόπος να τις αντιμετωπίσει είναι η κατάκτηση της Ευρασίας, η διάλυση δηλαδή της Ρωσίας και της Κίνας.

Continue reading →

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΠΡΟΣΠΕΡΝΩ ταχύτατα την σκέψη κάποιων καλόπαιδων ότι για να προσυπογράφω τον τίτλο του σημερινού κειμένου σημαίνει ότι υποστηρίζω τη Νέα Δημοκρατία, ότι θα την υπερψηφίσω στις προσεχείς εκλογές και ότι  μπορεί και να χρηματίζομαι. Σας διαβεβαιώνω ότι δεν χρηματίζομαι διότι δεν μπόρεσα να βρω μεγάλα τσουβάλια για να βάλω μέσα τα ευρά που μου έταξε ο Κυριάκος. Εάν εύρισκα, θα το έκανα, μα την Παναγία την Καρυστιανού.  Δυστυχώς, πρόλαβαν και τα πήραν άλλοι  –  και άλλες. Κ ό ψ τ ε   τ ι ς    μ α λ α κ ί ε ς    κι ακούστε με προσοχή τις σκέψεις μου και τα επιχειρήματά μου.

ΘΑ γυρίσω τους δείκτες του ρολογιού προς τα πίσω και να σας θυμίσω ότι ένα μήνα μετά τα Τέμπη (28 Φεβρουαρίου)  και δύο μήνες πριν τις εκλογές του 2023, υποστήριζα ότι η Νέα Δημοκρατία θα σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση μετά τις δεύτερες εκλογές –  όπερ και εγένετο. Χλευάστηκα βέβαια αλλά, όπως πολύ καλά γνωρίζετε, δε μασάω, δεν καταλαβαίνω Χριστό. Δε πα να λέτε! Εξεπλάγησαν όλοι και όλες με τη συγκρότηση της αυτοδύναμης κυβέρνησης, τους έφυγε η μαγκιά, η οποία όμως δεν ξαναήρθε. Γιατί δεν ξανάρθε;  Γιατί είναι Αριστεροί και Αριστερές! Θα ξανάρθει κάποια μέρα στο μέλλον; Αποκλείεται, ποτέ των ποτών. Γιατί η εν αποσυνθέσει Αριστερά δεν είναι απλά  νεκροζώντανη αλλά είναι και κολλημένη στο παρελθόν, όπως ένα πτώμα, άρα είναι α π ο β λ α κ ω μ έ ν η. Δεν πρόκειται για απαξιωτικό χαρακτηρισμό, δεν είναι βρισιά αλλά περιγραφή μιας συγκεκριμένης ψυχοδιανοητικοπολιτικοκοινωνικής κατάστασης και τρόπου σκέψης.

Continue reading →

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ και ακούμε  ότι αυτές τις μέρες  εκτυλίσσεται η διαδικασία της συγκρότησης ενός κόμματος, ηγέτιδα (ηγέτις) του οποίου θα είναι η Μαρία Καρυστιανού. Δεν ξέρουμε πότε θα σκάσει μύτη. Όλοι και όλες είναι βέβαιοι και βέβαιες ότι το κόμμα θα συγκροτηθεί και θα εμφανιστεί στην πολιτική σκηνή και ότι επί κεφαλής θα είναι η Μ. Καρυστιανού. Διότι ηγέτης  ή ηγέτις είναι μια προσωπικότητα που ασκεί επιρροή στους ψηφοφόρους και θα ήταν θανάσιμο λάθος να μην είναι επικεφαλής η Καρυστιανού αλλά κάποιο άλλο πρόσωπο, στο οποίο ολημερίς και ολονυχτίς θα στρέφονται οι προβολείς της δημοσιότητας. Η Καρυστιανού ασκεί επιρροή στους ψηφοφόρους διότι έχει όλα εκείνα τα προσόντα που πρέπει να έχει ένας ηγέτης , ώστε να ασκεί επιρροή στο πλήθος των ποδηγετούμενων ψηφοφόρων-  παραμένοντας στην ελληνική σκηνή, τα είχε ο Ανδρέας Παπανδρέου, τα είχε ο Τσίπρας (τώρα δεν τα έχει!).  Όταν λέω επιρροή εννοώ ότι οι ψηφοφόροι ταυτίζονται με τον ηγέτη επειδή ακριβώς οι ίδιοι δεν έχουν αυτά τα προσόντα, τις ικανότητες. Όταν αυτή η προσωπικότητα τα έχει, λέμε ότι είναι χαρισματική . Τα προσόντα αυτά είναι: η ευφράδεια, η αποφασιστικότητα, η εντιμότητα, η δυναμικότητα, η ηλικία, η ομορφιά, η  σεξουαλικότητα (να είναι αντικείμενο πόθου), η μόρφωση, και ένα ακόμα, πολύ σημαντικό: η διασημότητα, η αναγνωρισιμότητα. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί διάσημοι γίνονται βουλευτές –  όλοι οι βουλευτές πλέον είναι ή θα είναι διασημότητες του θεάματος (ηθοποιοί, τραγουδιστές), του αθλητισμού, της τηλεόρασης.  Η Καρυστιανού είναι διάσημη, δεν ήταν πριν ενάμιση χρόνο, και έχει επιπλέον ένα ακόμα προσόν: είναι γυναίκα. Και θα στραφεί προς δημοσιότητες, όπως ο Σφακιανάκης και ο Σεφερλής, μεταξύ των πολλών άλλων. Τα έχει όλα, άρα μπορεί και ασκεί επιρροή στο πλήθος. Έχει όλα τα προσόντα να ηγηθεί του υπό συγκρότηση κόμματος, να νικήσει, να σχηματίσει κυβέρνηση, να γίνει η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός εν Ελλάδι. Μπορεί ένας ηγέτης να τα έχει όλα αυτά, εάν δεν έχει όμως το σημαντικότερο, οι μέρες του είναι μετρημένες: πρέπει να είναι οξυδερκής, διορατικός, να ξέρει τι θα συμβεί, που πάνε τα πράγματα, διεθνώς και τοπικά. Ως προς αυτό, η διορατικότητα του Κ. Καραμανλή και το Α. Παπανδρέου ήταν αξεπέραστη –  ο Τσίπρας ήταν μια θλιβερή απομίμηση του δεύτερου –  και τώρα θλιβερότερη. Η οξυδέρκεια και η διορατικότητα της Μ. Καρυστιανού είναι πολλοί βαθμοί κάτω απο το μηδέν. Το παραβλέπουμε αυτό. Για να ηγηθεί του κόμματος πρέπει αυτό να συγκροτηθεί. Κι εδώ, φίλες και φίλοι, αρχίζουν τα δύσκολα.

Continue reading →