φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
ΠΟΛΥ συχνά διατυπώνω ερωτήματα που δεν ενοχλούν, πονάνε πολύ. Πονάνε πολύ γιατί πλήττουν καίρια έναν τρόπο σκέψης που είναι, κατά τη γνώμη μου, αναχρονιστικός, είναι για πέταμα, για τα μπάζα. Η αλλαγή του τρόπου σκέψης είναι μια μακροχρόνια και πολύ οδυνηρή διαδικασία αλλά: αλλαγή σημαίνει ζωή και ζωή σημαίνει αλλαγή. Διευκρινίζω ότι, όταν με ρωτάν, δεν αποφεύγω ποτέ να απαντήσω. ΠΟΤΕ! Το να μην απαντάς είναι α σ έ β ε ι α και α γ ν ω μ ο σ ύ ν η προς τον ερωτώντα, ψυχική και διανοητική δειλία. Εάν δεν γνωρίζω ή δεν έχω κάποια απάντηση, ομολογώ ότι δεν γνωρίζω και ζητώ να μάθω ή ζητώ ένα περιθώριο χρόνου για να ερευνήσω, να μελετήσω και να σκεφτώ – και να επανέλθω. Και να απαντήσω. Όταν εγώ ερωτώ, περιμένω κάποια απάντηση. Δεν χρειάζεται να την ακούσω! Ο αναγνώστης και η αναγνώστρια θα απαντήσουν, έστω μονολογώντας. Θα απαντήσω κι εγώ βέβαια στο ερώτημα που θέτω. Και, ή θα συμφωνήσουμε ή θα διαφωνήσουμε. Ή μπορεί να προκύψει μια ενδιάμεση, ρευστή και μεταβατική κατάσταση. Αλίμονο αν μας ενοχλούσαν οι διαφωνίες, αλίμονο εάν αναψοκοκκινίζαμε λόγω κάποιας διαφωνίας! Κάποιοι και κάποιες αναψοκοκκινίζουν, δεν πειράζει, με τα χρόνια θα τους περάσει.
ΤΑ διαβάσατε τα δύο ερωτήματα του σημερινού κειμένου. Εάν στρέψουμε το βλέμμα μας στο παρελθόν, πριν το στρέψουμε στο μέλλον, αυτό μας ενδιαφέρει, τότε δεν υπάρχει κανένα απολύτως περιθώριο διαφωνίας! Είμαστε καταδικασμένοι να συμφωνήσουμε: Η συγκυβέρνηση Αριστεράς- Ακροδεξιάς (ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝεξάρτητοι ΕΛληνες) είναι ιστορικό γεγονός (2015-2019). Εάν μπορούσε να συγκροτήσει κυβέρνηση μόνη της η Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ θα το έκανε, το ίδιο θα έκανε και η Ακροδεξιά του Καμμένου. Δεν μπόρεσαν όμως! Θα μπορούσαν; Όχι, βέβαια, κατά κανένα τρόπο! Ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε πολύ περισσότερο οι ΑΝΕΛ να εξασφαλίσουν αυτοδυναμία. Πώς γίνεται όμως ένα αριστερό κόμμα να συνεργαστεί με ένα ακροδεξιό, έστω ήπια ακροδεξιό, για να συγκροτήσε κυβέρνηση; Δεν είνα πολιτικό έγκλημα καθοσιώσεως; Ασφαλώς και είναι! Δεν άρχισε η εξαφάνιση του ΣΥΡΙΖΑ την πρώτη μέρα της συγκρότησης της κυβέρνησης; Όλα όσα ακολούθησαν αυτό επιβεβαιώνουν. Δεν το ήξεραν; Εάν δεν το ήξεραν, ήταν αφελείς. Εάν το ήξεραν, ήταν απατεώνες. Δεν τους ενδιέφερε το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ! Είχε κάποια άλλη επιλογή; Ασφαλώς και είχε. Να διαλυθεί και να πει – εσείς, όχι εγώ. Εγώ αυτό δεν μπορώ να το κάνω! Δεν το έκανε όμως! Ανέλαβε να διαχειριστεί τα αποτελέσματα και τις συνέπειες της ολομέτωπης και ανηλεούς επίθεσης του κεφαλαίου εναντίον του κόσμου της εργασίας – ενεργού και συνταξιούχου. Έδρασε ως συνεργάτης του κεφαλαίου. Γιατί το έκανε αυτό; Η συνεργασία με τους ΑΝΕΛ ήταν σε γενικές γραμμές ΑΨΟΓΗ!
Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ δεν θα μπορούσε να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση, ακόμα κι εάν ενωνόταν (ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ) διότι η δεξαμενή από την οποία αντλούσε ψήφους δεν ήταν μεγάλη. Ούτε η Ακροδεξιά θα μπορούσεΌχι μόνο δεν ήταν μεγάλη αλλά και άλλοι αντλούσαν από αυτήν. Από αυτήν αντλούσε και η Χρυσή Αυγή και οι ΑΝΕΛ και το ΚΚΕ. Ποια είναι αυτή η δεξαμενή; Η μικροαστική τάξη