φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
ΠΟΛΥ συχνά διατυπώνω ερωτήματα που δεν ενοχλούν, πονάνε πολύ. Πονάνε πολύ γιατί πλήττουν καίρια έναν τρόπο σκέψης που είναι, κατά τη γνώμη μου, αναχρονιστικός, είναι για πέταμα, για τα μπάζα. Η αλλαγή του τρόπου σκέψης είναι μια μακροχρόνια και πολύ οδυνηρή διαδικασία αλλά: αλλαγή σημαίνει ζωή και ζωή σημαίνει αλλαγή. Διευκρινίζω ότι, όταν με ρωτάν, δεν αποφεύγω ποτέ να απαντήσω. ΠΟΤΕ! Το να μην απαντάς είναι α σ έ β ε ι α και α γ ν ω μ ο σ ύ ν η προς τον ερωτώντα, ψυχική και διανοητική δειλία. Εάν δεν γνωρίζω ή δεν έχω κάποια απάντηση, ομολογώ ότι δεν γνωρίζω και ζητώ να μάθω ή ζητώ ένα περιθώριο χρόνου για να ερευνήσω, να μελετήσω και να σκεφτώ – και να επανέλθω. Και να απαντήσω. Όταν εγώ ερωτώ, περιμένω κάποια απάντηση. Δεν χρειάζεται να την ακούσω! Ο αναγνώστης και η αναγνώστρια θα απαντήσουν, έστω μονολογώντας. Θα απαντήσω κι εγώ βέβαια στο ερώτημα που θέτω. Και, ή θα συμφωνήσουμε ή θα διαφωνήσουμε. Ή μπορεί να προκύψει μια ενδιάμεση, ρευστή και μεταβατική κατάσταση. Αλίμονο αν μας ενοχλούσαν οι διαφωνίες, αλίμονο εάν αναψοκοκκινίζαμε λόγω κάποιας διαφωνίας! Κάποιοι και κάποιες αναψοκοκκινίζουν, δεν πειράζει, με τα χρόνια θα τους περάσει.
ΤΑ διαβάσατε τα δύο ερωτήματα του σημερινού κειμένου. Εάν στρέψουμε το βλέμμα μας στο παρελθόν, πριν το στρέψουμε στο μέλλον, αυτό μας ενδιαφέρει, τότε δεν υπάρχει κανένα απολύτως περιθώριο διαφωνίας! Είμαστε καταδικασμένοι να συμφωνήσουμε: Η συγκυβέρνηση Αριστεράς- Ακροδεξιάς (ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝεξάρτητοι ΕΛληνες) είναι ιστορικό γεγονός (2015-2019). Εάν μπορούσε να συγκροτήσει κυβέρνηση μόνη της η Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ θα το έκανε, το ίδιο θα έκανε και η Ακροδεξιά του Καμμένου. Δεν μπόρεσαν όμως! Θα μπορούσαν; Όχι, βέβαια, κατά κανένα τρόπο! Ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε πολύ περισσότερο οι ΑΝΕΛ να εξασφαλίσουν αυτοδυναμία. Πώς γίνεται όμως ένα αριστερό κόμμα να συνεργαστεί με ένα ακροδεξιό, έστω ήπια ακροδεξιό, για να συγκροτήσε κυβέρνηση; Δεν είνα πολιτικό έγκλημα καθοσιώσεως; Ασφαλώς και είναι! Δεν άρχισε η εξαφάνιση του ΣΥΡΙΖΑ την πρώτη μέρα της συγκρότησης της κυβέρνησης; Όλα όσα ακολούθησαν αυτό επιβεβαιώνουν. Δεν το ήξεραν; Εάν δεν το ήξεραν, ήταν αφελείς. Εάν το ήξεραν, ήταν απατεώνες. Δεν τους ενδιέφερε το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ! Είχε κάποια άλλη επιλογή; Ασφαλώς και είχε. Να διαλυθεί και να πει – εσείς, όχι εγώ. Εγώ αυτό δεν μπορώ να το κάνω! Δεν το έκανε όμως! Ανέλαβε να διαχειριστεί τα αποτελέσματα και τις συνέπειες της ολομέτωπης και ανηλεούς επίθεσης του κεφαλαίου εναντίον του κόσμου της εργασίας (μνημόνια) – ενεργού και συνταξιούχου – και εναντίον των αυταπασχολούμενων, των ελευθέρων επαγγελματιλων και των πολύ μικρών και μικρών καπιταλιστικών επιχειρήσεων, παραγωγικών και εμπορικών (μικροαστική τάξη). Έδρασε ως συνεργάτης του κεφαλαίου – το ξελάσπωσε. Γιατί το έκανε αυτό; Θα δούμε παρακάτω γιατί το έκανε. Η συνεργασία με τους ΑΝΕΛ ήταν σε γενικές γραμμές ΑΨΟΓΗ!
Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ θα μπορούσε να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση με τη συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ-ΚΚΕ αλλά το ΚΚΕ έβλεπε μπροστά, το μέλλον του. Ήξερε ότι εάν συνεργαζόταν, θα εξαφανιζόταν μέσα σε λίγα χρόνια, διαλυόμενο σε χίλια δύο κομμάτια. Η Ακροδεξιά (Χρυσή Αυγή και ΑΝΕΑ) δεν θα μπορούσε να συγκροτήσει κυβέρνηση ακόμα κι αν συνεργαζόταν – μόνο με την Αριστερά θα μπορούσε να συμμετάσχει σε κυβέρνηση. Τώρα όμως θα στρέψουμε το βλέμμα μας στο μέλλον, αυτό μας ενδιαφέρει. Θα μπορέσει η Αριστερά να κυβερνήσει χωρίς την Ακροδεξιά; Θα μπορέσει να κυβερνήσει μόνο εάν συνεργαστεί με την Ακροδεξιά; Θα μπορέσει η Ακροδεξιά να κυβερνήσει χωρίς την Αριστερά; Θα μπορέσει να κυβερνήσει μονο εάν συνεργαστεί με τηνΑριστερά; Ποια είναι σήμερα η Αριστερά που θέλει να κυβερνήσει; Το κόμμα του Τσίπρα – περιμένουμε να συγκροτηθεί: θα συγκροτηθεί; Θα μπορούσε να συνεργαστεί η Ακροδεξιά (Ελληνική Λύση και κόμμα της Καρυστιανού) και να συγκροτήσει κυβέρνηση; Όχι, δεν βγαίνουν τα κουκιά. Ας υποθέσουμε ότι θα μπορούσε να σχηματιστεί κυβέρνηση με τη συνεργασία Τσίπρα και ενωμένης Ακροδεξιάς ή μόνο του κόμματος της Καρυστιανού, τι θα έκανε ο Τσίπρας; Τι θα έκανε η Καρυστιανού;
ΕΔΩ αρχίζει το ενδιαφέρον σενάριο. Ο Τσίπρας θα δεχόταν με χίλια, κι ας μην ήταν πρωθυπουργός. Θα δούμε γιατί. Η Καρυστιανού όμως αυτό το ενδεχόμενο το έχει αποκλείσει ήδη από τώρα – η επίθεση κατά του Τσίπρα αυτό το μήνυμα έστειλε. Γιατί, φίλες και φίλοι; Διότι έχει καρφωθεί στο μυαλό της η φιλοδοξία ότι μπορεί να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Εάν είναι πρώτο κόμμα, λέμε τώρα, αλλά δεν μπορέσει, με ποιον θα συνεργαστεί για να συγκροτηθεί κυβέρνηση; Με κάποιον από το σάπιο κόσμο της διαπλοκής και της διαφθοράς! Με το ΠΑΣΟΚ; Με την Κωνσταντοπούλου; Κι αν δεν φτάνουν τα κουκιά, και ο Βελόπουλος; Φαντάζεστε μια κυβέρνηση Καρυστιανού, Κωνσταντοπούλου, Βελόπουλου; Θα δεχτεί ο Βελόπουλος; Δε νομίζω!
ΓΙΑΤΙ θα δεχόταν όμως ο Τσίπρας; Για τον ίδιο λόγο που συνήψε τη συμμαχία με τους ΑΝΕΛ το 2015. Θα έχει πίσω του 20-30 βουλευτές που θα θέλουν να παίρνουν κάθε μήνα 5-8 χιλιαρικάκια – αυτή την ευκαιρία δεν την έχασαν το 2015, δεν θα την χάσουν ούτε στο μέλλον! Ο σκοπός τους είναι το βουλευτιλίκι και η βουλευτική αποζημίωση, δεν τους ενδιαφέρει τίποτα άλλο. Μη ξεχνάτε ότι όλοι οι επαγγελματίες πολιτικοί είναι μικροαστικής προέλευσης – ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ! Ένας από τους τρόπους αύξησης του εισοδήματός τους και του κοινωνικού τους κύρους είναι η ενασχόληση με την πολιτική – σε ποιο φάσμα του πολιτικού τόξου τα ενταχθούν καθορίζεται από το μορφωτικό και επαγγελματικό επίπεδο που βρίσκονται: όσο πιο κάτω, τόσο πιο ακροδεξιά. Αυτή η στρατηγική επιδίωξη είναι ένα κοινό γνώρισμα που τους φέρνει κοντά και δεν έχουν κανένα ενδοιασμό να συνεργαστούν. Αλλά τώρα, η Καρυστιανού φαντασιώνεται ότι μπορεί να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση μόνη γης. Οι σύμβουλοί της, γατόνια του ακροδεξιού καιροσκοπικού συρφετού, ποντάρουν σε ένα πρόσωπο που διαθέτει όλα τα προσόντα που ΠΡΕΠΕΙ να διαθέτει ένας ηγέτης – αδιάφορο εάν είναι Δεξιός ή Αριστερός! Είναι νέα, όμορφη, μορφωμένη, γιατρός, επιτυχημένη επαγγελματίας, μαχητική και δυναμική αγωνίστρια, έχει γίνει διάσημη (πολύ βασικό προσόν, θεμέλιο!), ευφραδής – ποια γυναίκα δεν θα ήθελε να ήταν σαν την Καρυστιανού; Και ποιος άντρας δεν θα ήθελε, εάν δεν λάβουμε υπ΄ όψει το φύλο;
ΟΙ ακροδεξιοί μικροαστοί σύμβουλοι της Καρυστιανού πιστεύουν ότι δεν έχουν καμιά ανάγκη τους αριστερούς μικροαστούς για να σχηματίσουν κυβέρνηση και το έχουν κάνει σαφές ήδη από τώρα. Το 2015 δεν θα επαναληφθεί. Αν δεν σχηματίσουν κυβέρνηση, θα είναι αξιωματική αντιπολίτευση. Εάν δεν είναι, θα περιμένουν τις επόμενες εκλογές, το 2031. Εν τω μεταξύ, η προοπτική της σύμπηξης του κόμματος της Καρυστιανού και ο σχεδιασμός που επεξεργάζοναι οι σύμβουλοί της έχουν φέρει σε πολύ δύσκολη θέση τον σύντροφο κύριο Τσίπρα, τον έχουν ζώσει τα φίδια. Βρίσκεται μπροστά στο δίλημμα, να το κάνει ή να μην το κάνει το κόμμα; Φαντασιωνόταν την εξασφάλιση της θέσης της αξιωματικής αντιπολίτευσης – ώστε να επαναληφθεί αυτό που έγινε στο παρελθόν. Εάν αποτύχει, θα γίνει ρόμπα, θα περάσει μι άδοξη τετραετία και . . . τέλος η πολιτική σταδιοδρομία. Υπάρχει όμως και κάτι πολύ χειρότερο. Εάν ανεβάσει στο 5% ο Μητσοτάκης το όριο εισόδου στη Βουλή και ο Τσίπρας δεν μπορέσει να το υπερβεί; Αντιλαμβάνεστε το δράμα του;