φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
ΘΑ έχετε δει σε κάποιο χωριό κατσίκα (άλογο, αγελάδα) δεμένη σε πάσσαλο με μακρύ σχοινί. Κάτι παρόμοιο είχε δει και ο Νίτσε και έγραψε ότι σε αυτή την κατάσταση βρίσκεται το πλήθος των ανθρώπων των σοφών – εννοούσε όμως τον χρόνο, όχι τον χώρο (Ζωή και Ιστορία, δεν το βρίσκω να παραθέσω εκδότη και μεταφραστή). Ο άνθρωπος ο σοφός είναι παροντικό όν, δεν τον ενδιαφέρει το μέλλον, παρά μόνο ίσως των παιδιών του. Πιο πέρα δεν μπορεί να δει. Υπάρχουν όμως κάποιοι, λίγοι, ελάχιστοι, ελαχιστότατοι, που μπορούν να δουν το μέλλον. Μας είναι γνωστοί ως μάντεις, φιλόσοφοι, ιστορικοί, καλλιτέχνες (ζωγράφοι, σκηνοθέτες), λογοτέχνες, δραματουργοί, πολιτικοί. Δεν γνωρίζουμε πώς απέκτησαν αυτή τη μοναδική ικανότητα. Οι ψυχαναλυτές τη σχετίζουν με το τραύμα (της αποκόλλησης από τη μητέρα), οι νευροψυχολόγοι με τον τρόπο οργάνωσης του εγκεφάλου στη βρεφική και νηπιακή ηλικία, οι χριστιανοί θεολόγοι με το δώρο της χάρης του άκτιστου Θεού σε κάποια κτιστά πλάσματα. Όπως λίγοι είναι και οι μουσικοί, ζωγράφοι, γλύπτες, ποιητές, σκηνοθέτες και άλλοι. Κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν ότι η συλλογική συνείδηση φροντίζει να εφοδιάζει την κοινότητα με πρόσωπα εφοδιασμένα γενετικά με μοναδικές ικανότητες (χάρισμα) ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες της κοινότητας – να εκφραστούν και να επιλυθούν έγκαιρα τα προβλήματα που αναπόφευκτα προκύπτουν. Εν πάση περιπτώσει, αυτό που έχει σημασία είναι ότι είναι λίγοι.
ΤΑ πρόσωπα αυτά είναι πολύ χρήσιμα για τους ισχυρούς και πλούσιους, για την άρχουσα τάξη, η οποία δεν βλέπει πέρα από τη μύτη της – κάποτε αυτά τα πρόσωπα ήταν οι αρχηγοί ή οι ηγέτες της κοινότητας. Κάποια από αυτά τα πρόσωπα συνδέουν το μέλλον τους με αυτό των ισχυρών δρώντων και εργάζονται γι΄ αυτούς – είναι οι σύμβουλοι. Ο σύμβουλος του Αγαμέμνονος στην Ιλιάδα ήταν ο μάντης Κάλχας που γνώριζε τα σημερινά, τα μελλοντικά και τα περασμένα (Α 70, ος ηιδη [γνώριζε] τά τ’ εόντα, τά τ΄ εσσόμενα, πρό τ’ εόντα). Από τότε δεν έχει αλλάξει τίποτα. Ο σύμβουλος γνωρίζει ιστορία, έχει μια όσο το δυνατόν πληρέστερα εποπτεία της συγκυρίας, μπορεί να εντοπίσει τα μελλοντικά προβλήματα και να προτείνει λύσεις. Η διορατικότητά του, η οξυδέρκειά του βασίζεται σε ένα συγκεκριμένο τρόπο σκέψης που μας είναι γνωστός: αναρωτιέται πάντα για το χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί. Να σας θυμίσω ένα γνωστό παράδειγμα: ο σύμβουλος κυβερνήσεων των ΗΠΑ Μπρεζίνσκι υποστήριξε ότι ο καπιταλισμός και ο δυτικός πολιτισμός θα βρεθεί ενώπιον πολύ δυσάρεστων καταστάσεων και ο μόνος τρόπος να τις αντιμετωπίσει είναι η κατάκτηση της Ευρασίας, η διάλυση δηλαδή της Ρωσίας και της Κίνας.
ΚΑΙ μετά από όλα αυτα τα εισαγωγικά, ας έρθουμε στους συμβούλους του Κ. Μητσοτάκη. Δεν γνωρίζω ποιοι είναι και ούτε με ενδιαφέρει να μάθω. Γνωρίζω όμως πολύ καλά ότι σκέφτονται με τον τρόπο που ανέφερα. Προτείνουν λοιπόν στον Κ. Μητσοτάκη να κάνει εκλογές το συντομότερο δυνατό – τέλη Μαΐου, Ιούνιο; Έχουν καταλήξει σε αυτό το συμπέρασμα όχι επειδή διαθέτουν κάποια προφητική ικανότητα αλλά επειδή σκέφτονται και προβάλλουν επιχειρήματα. Δύο είναι αυτά – ένα μείζον κι ένα δευτερεύον αλλά όχι και μικρής σπουδαιότητας. Το μείζον επιχείρημα είναι η διαρκής επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης (η ακρίβεια, η ανεργία, ένα παγκόσμιο κραχ ) εξ αιτίας του πολέμου στον Περσικό κόλπο. Πώς θα είναι η κατάσταση τον Μάιο του 2027, όταν πρέπει να γίνουν οι εκλογές στην ώρα τους, εάν διογκώνεται επί ένα ολόκληρο έτος η δυσφορία και η δυσαρέσκεια της πλειονότητας του πληθυσμού – εργαζομένων και αυταπασχολούμενων και μικροαστών; Δεν θα εκτονωθεί η δυσαρέσκειά τους καταψηφίζοντας τη Νέα Δημοκρατία, χωρίς να τους ενδιαφέρει ποιο ή ποια κόμματα θα συγκροτήσουν κυβέρνηση; Αυτό είναι το χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί: να θυσιαστεί το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Ο μόνος τρόπος να το αποφύγουμε αυτό είναι οι πρόωρες εκλογές, το συντομότερο δυνατό, πριν η βενζίνα τον Μάιο-Ιούνιο φτάσει στα 2,5-3 ευρά το λίτρο, πριν ξεπεράσει τα 3 ευρά και η ακρίβεια χτυπήσει κόκκινο.
ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ μια ανανέωση της λαϊκής εντολής, θα πούμε, ώστε να αντιμετωπίσουμε τις απειλές που έχουν εμφανιστεί: αυτή θα είναι η εκλογική μας τακτική. Αυτό δεν θα μπορούμε να το πούμε τον Μάιο του 2027, θα είναι πολύ αργά και θα το πληρώσουμε πολύ ακριβά. Μια ισχυρή αυτοδύναμη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είναι ο μόνος τρόπος να αντιμετωπίσουμε όλοι μαζί και ενωμένοι τις δυσκολίες που έχουν προκύψει από τις πρόσφατες εξελίξεις. Be wise before the event! Το δευτερεύον επιχείρημα είναι ότι θα αιφνιδιαστούν οι Τσίπρας, Σαμαράς και Καρυστιανού και θα έχουν πολύ λίγο χρόνο να προετοιμαστούν για τις εκλογές.
ΤΟ καλύτερο που θα μπορούσε να συμβεί είναι η συγκρότηση αυτοδύναμης κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας μετά τις δεύτερες εκλογές. Εάν αυτό δεν γίνει, και πιθανώς να μη γίνει, μια συγκυβέρνηση με το Πασόκ θα ήταν η καλύτερη λύση – είτε με ολόκληρο το Πασοκ είτε με ένα τμήμα του – η διάσπασή του είναι βέβαιη. Κι αν δεν γίνει ούτε αυτό, μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας και σωτηρίας θα μας βολέψει, μιας και οι ευθύνες θα διαχυθούν στα κόμματα που θα συμμετάσχουν. Και θα συμμετάσχουν θέλουν δε θέλουν – το κράτος έχει τον τρόπο να τα εξαναγκάσει: οι μυστικές υπηρεσίες του δεν τα ξύνουν όλη μέρα, εργάζονται πολύ σκληρά, γνωρίζουν πολλές βρομιές τους.
ΜΑΚΑΡΙ να γίνουν εκλογές γιατί τα χαρτιά που είχα για σημειώσεις, ψώνια, δουλειές τελειώνουν και τα ψηφοδέλτια είναι μια κάποια λύση.