φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα.
Μια νέα επίθεση αρπαγής του συλλογικά παραγόμενου κοινωνικού πλούτου ετοιμάζουν οι Κύριοι καπιταλιστές της παραγωγής και του χρήματος και τα τσιράκια τους (πολιτικοί, δημοσιογράφοι και άλλοι). Με την επίθεση αυτή σκοπεύουν (‘Στρατηγικό Πλαίσιο’) η λεία τους να ανέλθει σε 23,5 δισ. εβρά μέχρι το 2015. Πλούτος δικός μας, πλούτος που εμείς παραγάγαμε, πλούτος που τον χρειαζόμαστε όχι μόνο για να καλύψουμε τις ανάγκες μας αλλά για να χαρούμε τη ζωή, να δημιουργήσουμε, να ταξιδέψουμε, να ζήσουμε ξένοιαστα και χωρίς σκοτούρες γιατί μπορούμε να το κάνουμε – ο πλούτος που παράγουμε είναι τεράστιος! Αντί όμως να ζούμε, προσπαθούμε εναγωνίως να επιβιώσουμε! Η κατάσταση αυτή δεν είναι το αποτέλεσμα κάποιου νόμου του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής αλλά το αποτέλεσμα των αποφάσεων του Κυρίου, αυτού του ανηλεούς, αδίστακτου ενδεούς ένοπλου ζητιάνου.
Δυο από τις πηγές απόσπασης της λείας είναι πρώτον, η μετάταξη βασικών αγαθών και υπηρεσιών από τον χαμηλό συντελεστή ΦΠΑ 13% στον υψηλότερο 23%, και δεύτερον, η επιβολή ειδικού φόρου κατανάλωσης στα αναψυκτικά, στα μη αλκοολούχα ποτά. Δεν γνωρίζω, προσώρας, ποια αγαθά και υπηρεσίες θα μεταταχτούν στον υψηλότερο συντελεστή και πόσα εβρά θα αρπαχτούν, οι συντονιστές όμως της επίθεσης ευελπιστούν ότι από την υψηλότερη φορολόγηση των αναψυκτικών ότι θα αρπάξουν 300 εκ. εβρά.
Οι Κύριοι ευελπιστούν ότι θα τα καταφέρουν κι εγώ θα υποστηρίζω σήμερα ότι αυτοί οι δυο φόροι θα αναδειχτούν σε πεδία μαχών του κοινωνικού πολέμου, στα οποία μπορούμε να τρέψουμε τον εχθρό, τον Κύριο, τον ένοπλο ενδεή ζητιάνο, σε άτακτη φυγή. Έχουμε μπροστά μας τέσσερα χρόνια. Αρκετός χρόνος για να προετοιμαστούμε και να καταφέρουμε ένα συντριπτικό πλήγμα κατά του Κυρίου.
Σήμερα θα αναφερθώ στη φορολόγηση των αναψυκτικών και στη μάχη που θα δοθεί σε αυτό το πεδίο. Η βασική μας αρχή είναι να νικάμε χωρίς να πολεμάμε – και πρώτα να νικάμε και μετά να πολεμάμε. Και στο πεδίο της φορολόγησης των αναψυκτικών μπορούμε πρώτα να νικήσουμε και μετά να πολεμήσουμε: διαθέτουμε μια πρακτική, ένα μέσο πάλης, ένα μέσο διεξαξαγωγής του κοινωνικού πολέμου που εάν εφαρμοστεί συλλογικά και με συνέπεια έχει δυο μεγάλα πλεονεκτήματα: είναι ανίκητη και άρα ο Κύριος δεν μπορεί να την καταστείλει: τη συλλογική, γενικευμένη καταναλωτική αποχή από την αγορά και τη χρήση των αναψυκτικών.
Μπορούμε να σταματήσουμε να αγοράζουμε και να πίνουμε αναψυκτικά; Τι θα γίνει εάν το κάνουμε; Θα ζημιωθούμε ή θα ωφεληθούμε; Ποιες θα είναι οι συνέπειες; Κι αν το κάνουμε, τι θα απογίνουν οι άνεργοι εργάτες αυτών των βιομηχανιών; Continue reading
