28 Οκτωβρίου, 2011

There were 2 posts published on 28 Οκτωβρίου, 2011 (this is page 1 of 1).

2014-2034: ευρωπαϊκός εμφύλιος πόλεμος

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Σας ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη για τον ακριβή χρονικό προσδιορισμό του τίτλου. Μην τον πάρετε τοις μετρητοίς! Είναι απλά ένας σχηματικός τρόπος να προσδιορίσω την έναρξη της έντασης, της όξυνσης του κοινωνικου πολέμου στην Ευρώπη, τη διάρκειά του και το τέλος αυτής της έντασης. Προβλέψεις μπορούμε να κάνουμε, αλλά δεν είμαστε μάντεις, δεν μπορούμε να είμαστε κατά κανένα τρόπο.

Ο κοινωνικός πόλεμος στην Ευρώπη δεν θα αρχίσει το 2014 διότι έχει ήδη αρχίσει. Και έχει ήδη αρχίσει διότι ουδέποτε έπαυσε να διεξάγεται. Αυτή είναι η πρώτη βεβαιότητα. Η δεύτερη βεβαιότητα είναι ότι δεν θα διαρκέσει μήνες ή χρόνια αλλά δεκαετίες, μπορεί να καλύψει χρονικά όλον τον 21ο αιώνα. Η τρίτη βεβαιότητα είναι η αβεβαιότητα της έκβασής του: ουδείς γνωρίζει ποιος θα αναδειχτεί νικητής, ή, εάν υπάρξει κάποιος συμβιβασμός.

Την πρωτοβουλία της έντασης του κοινωνικού πολέμου την έχει πάρει ο Κύριος και οι υπηρέτες Του. Ποιές είναι οι επιδιώξεις αυτής της πρωτοβουλίας; Είναι από τη μια η συρρίκνωση και η ισχυροποίηση του Κράτους κι από την άλλη η προληπτική αντεπανάσταση, η πρόληψη της επερχόμενης κοινωνικής επανάστασης.

Continue reading →

μπορούμε να διαλύσουμε τις παρελάσεις του Κυρίου και του Κράτους;

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ασφαλώς και μπορούμε, και μάλιστα πάρα πολύ εύκολα: αρκεί να εμφανιστούμε από το πουθενά, ξαφνικά, αστραπιαία, απροσδόκτητα, δεκάδες και εκατοντάδες χιλιάδες, να κατακλύσουμε τους δρόμους, να ανακατευτούμε με τους φαντάρους και τους μαθητές, να διώξουμε τον κατακτητή Κύριο, να μετατρέψουμε τον δρόμο σε χώρο παιχνιδιού, τραγουδιού, χορού, συνάντησης και έκφρασης. Μπορεί φέτος να μη γίνει, αλλά μια μέρα θα γίνει.

Οι παρελάσεις που διοργανώνει ο Κύριος και το Κράτος  προέρχονται από τις πορείες θριάμβου που διοργάνωναν οι ρωμαίοι στρατηγοί, νικητές των ληστρικών πολέμων. Έτσι, ως πορείες θριάμβου,  καταγράφουν αφενός τον συσχετισμό δύναμης, την κατανομή ισχύος μεταξύ του Κυρίου και του υποτελούς, καταγράφουν δηλαδή την ήττα και την δεινή θέση του δεύτερου,  και αφετέρου εμφανίζονται ως μια μορφή επίδειξης της στρατιωτικής και ιδεολογικής ισχύος. Η επίδειξη ισχύος είναι ένας τρόπος αύξησης της ισχύος και ως εκ τούτου δεν μπορεί παρά να συνιστά και μια εκφοβιστική πρακτική.Από την άλλη, η παρέλαση μαθητών είναι μια επίδειξη της κοινωνικής αιχμάλωσίας, της απαγωγής του υπουτελούς, της υποταγής τους.

Με απλά λόγια, ο Κύριος και τα τσιράκια του με τις παρελάσεις μας λένε: σας συντρίψαμε, σας συντρίβουμε και, κοιτάξτε τα όπλα μας και τους υποτακτικούς μας, θα σας συντρίψουμε και στο μέλλον.

Η διάλυση των παρελάσεων είναι μια πάρα πολύ εύκολη υπόθεση: αρκεί να εμφανιστούμε από το πουθενά, ξαφνικά, αστραπιαία, απροσδόκτητα, δεκάδες και εκατοντάδες χιλιάδες, να κατακλύσουμε τους δρόμους, να ανακατευτούμε με τους φαντάρους και τους μαθητές, να διώξουμε τον κατακτητή Κύριο, να μετατρέψουμε τον δρόμο σε χώρο παιχνιδιού, τραγουδιού, χορού, συνάντησης και έκφρασης.

 

Το άρθρο αυτό γράφτηκε στις 20 Μαρτίου 2011 και το αναδημοσιεύω