1. Το καλοκαίρι του 696 προ Χριστού*, την αυγή της αρχαϊκής εποχής (700-500), πιθανόν για πρώτη φορά Αθηναίοι αριστοκράτες ξεκινούν από την Αθήνα για να πάνε στην Ολυμπία, την δέσποιν’ αλαθείας, και μετά από ένα εξαήμερο, υπολογίζω, περπάτημα φτάνουν εκεί για να λάβουν μέρος στους αθλητικούς αγώνες που η φήμη τους δεν έπαυσε να εξαπλώνεται από τότε που διεξάχθηκαν για πρώτη φορά*, το 776. Η αποστολή αυτή ήταν η δεύτερη εκτός Πελοποννήσου: είχαν προηγηθεί οι Μεγαρείς, το 704. Λίγα χρόνια μετά, οι Αθηναίοι θα συναντούσαν στην Ολυμπία αθλητές από την μικρασιατική Σμύρνη (688) και τον Κρότωνα, της κάτω Ιταλίας (672). Μέσα σε ένα αιώνα, καθ’ όλη τη διάρκεια της Υστερογεωμετρικής Εποχής (ΥΓ 800-700), η διεξαγωγή των αθλητικών αγώνων στο ιερό του Διός στη δυτική Πελοπόννησο είχε αναδειχτεί ως το κορυφαίο αθλητικό και κοινωνικό γεγονός του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Ο Πίνδαρος, το 476,
11 Ιουνίου, 2012
θα φάμε πολύ ξύλο από τους μπάτσους του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς
φίλες κε φίλοι, καλημέρα σας
Είμαι πολύ χαρούμενος! Μία από τις τρεις επιθυμίες μου σε λίγες μέρες θα εκπληρωθεί. Πριν κλείσω τα ματάκια μου, θα ήθελα να δω να κατεδαφίζεται το ΟΑΚΑ, να καταργείται η υποχρεωτική εκπαίδευση και να ζήσω μια κυβέρνηση της Ιστορικής Αριστεράς. Εκεί που ήταν κάποτε το ΟΑΚΑ, αυτό το τεράστιο ανθρωπομαντρί, ήταν κάποτε ένας ελαιώνας – θυμάμαι μια Πρωτομαγιά τον πατέρα μου να παίζει γκάιντα και ο κόσμος, εργάτες και εργάτριες, μετανάστες από τον Έβρο, να χορεύει ζωναράδικο, ήταν κάποτε ένας ελαιώνας που έβοσκαν κατσικούλες, που παίζαμε μπάλα, που πίναμε τα πρώτα μας γάρα, που γλείφαμε για πρώτη φορά βυζάκια και χύναμε πάνω μας από τη πολλή την κάβλα -πόσο θα ήθελα να δω την Καλογρέζα ένα τεράστιο πάρκο, ένα χώρο ελευθερίας! Πριν κλείσω τα ματάκια μου να δω τα παιδιά να πηγαίνουν όποτε θέλουν στο σχολείο, να κάνουν όσα και όποια μαθήματα θέλουν, χωρίς εξετάσεις και βαθμούς, να μην υπάρχουν επαγγελματίες δάσκαλοι και δασκάλες. Αλλά δεν θα δω ούτε το ΟΑΚΑ να