φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Αφού αναφωνήσω με όλη τη δύναμη της ψυχής μου και του μυαλού μου

ζήτω η απεργία 

[ η στάση (εργασίας, κλπ), η αποχή, η απουσία, η διασπορά, η εξαφάνιση, το κοινωνικό αντάρτικο]

κι αφού εξαντλήσω όλη μου την κατανόηση και προς  στους απεργούς που γύρισαν στη δουλείά τους (καλύτερα στη δουλειά και 1100 εβρά παρά φυλακή και ανεργία)  και προς τους συκοφάντες και επιτιμητές (άνεργοι, αγρότες, εργάτες, νοικοκυρές οι περισσότεροι) της όποιας απεργίας γίνεται από τους κρατικούς και δημόσιους υπαλλήλους, τους αυταπασχολούμενους, τους εργάτες, και οι οποίοι από τη μια ξεχνάνε ότι το οχτάωρο, οι συντάξεις, τα επιδόματα ανεργίας, λοχείας, κλπ, οι συλλογικές συμβάσεις, οι πληρωμένες άδειες, η περίθαλψη και άλλα πολλά είναι αποτέλεσμα νικηφόρων απεργιών και από την άλλη δεν καταλαβαίνουν όχι μόνο ότι για την ανεργία δεν φταίνε όσοι εργάζονται αλλά και ότι κάθε ήττα είναι ήττα όλων μας,

θα επιχειρήσω μια κριτική της απεργίας των εργαζομένων στο μετρό που έληξε με μεγαλειώδη ήττα, θα επιχειρἠσω δηλαδή να διατυπώσω κάποιες απαντήσεις στα ερωτήματα: γιατί ηττήθηκαν οι απεργοί; μπορούν να δουν τα λάθη τους και τις αδυναμίες τους; θα δούμε στο μέλλον νικηφόρες απεργίες;

Continue reading →