φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
Τί θα κάνουμε με την ανεργία; Τί σκέφτεστε να κάνετε; Απευθύνομαι σε φίλες και φίλους, μοναχικούς και μοναχικές, ζευγάρια, οικογένειες με ένα και δύο και τρία παιδιά, άνεργους και άνεργες. Απευθύνομαι σε φίλους και φίλες που δεν είναι άνεργοι αλλά θα είναι οσονούπω, σε λίγους μήνες, είναι βέβαιο, το γνωρίζουν πολύ καλά και οι ίδιοι, το περιμένουν. Απευθύνομαι σε φίλους και φίλες που ψιλοδουλεύουν και ψιλοζούν -τετράωρο και 300, 400 εβρά, δεν φτάνουν ούτε για ενοίκιο και λογαριασμούς – χωρίς ένσημα, εννοείται. Απευθύνομαι σε φίλους και φίλες που δουλεύουν για 500 εβρά το χρόνο, οχτάωρο, λέμε τώρα, που κάνουν τσιμπούκια με τον κώλο, που σπαταλούνε τη ζωή τους και τη ζωτικότητά τους και άλλοι από αυτούς δυσφορούν κι άλλοι λένε ανέκδοτα. Να ἐνα:
Συναντιούνται δυο γνωστοί μετά από καιρό, ο ένας από αυτούς βλέπει τον άλλον θλιμένο και τον ρωτάει τί του συμβαίνει. Ἀσε, τον λέει, γύρισα στο σπίτι από τη δουλειά και βρήκα τη γυναἰκα μου στο κρεβάτι με άλλον.
– Έλα, ρε μαλάκα, έχεις δουλειά;