φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
Τις επιθυμίες και τις πρακτικές των εργαζομένων της εκτέλεσης να εργάζονται όσο γίνεται λιγότερο, να εργάζονται σε όλο τον πλανήτη και να μην ασκούν κάποιο επάγγελμα, πολλοί φιλόσοφοι και κοινωνιολόγοι, (σχεδόν) όλοι ακαδημαϊκοί, μεταξύ των οποίων οι Φουκό, Ντελέζ, Γκουαταρί, Βίρνο, Νέγκρι, Χάρντ, Γαβριηλίδης είναι οι πιο γνωστοί, ονομάζουν νομαδισμό, όρος που παραπέμπει στον ποιμενικό νομαδισμό, στον νομαδικό ποιμενικό τρόπο παραγωγής, στον νομαδικό ποιμενικό πολιτισμό – ο οποίος είναι ό,τι χειρότερο θα μπορούσε να επινοήσει και να πράξει το ανθρώπινο είδος – τα ναζιστικά κρεματόρια ήταν καπιταλιστική αναβίωση του νομαδικού ποιμενισμού. Η επιλογή αυτή δείχνει ότι οι παραπάνω στοχαστές βλέπουν με συμπάθεια τον ποιμενικό νομαδισμό – βλέπουν με συμπάθεια κάποια χαρακτηριστικά του ( τη βία, το ανυπότακτο των νομάδων, τη λατρεία των αχανών εκτάσεων και την ταχεία κίνηση σε αυτές, μέχρι και κάποιες ελάχιστες επιβιώσεις μητριαρχίας), ενώ αποσιωπούν τη φύση του, εάν την έχουν κατανοήσει – εάν δεν την έχουν κατανοήσει, τί να πούμε;
Αφορμή του σημερινού σημειώματος η ανάρτηση στο nonadic universality δύο μεταφρασμένων από τον Άκη Γαβριηλίδη αποσπασμάτων (θα μας απασχολήσουν διεξοδικά προσεχώς) από το βιβλίο του Μισέλ Ρους (Michel Rouche) La violence nomade (Fayard, Raris, 2009), βιβλίο που επιχειρεί να βγάλει λάδι και τον νομαδικό ποιμενισμό και τους Ούννους και τον Αττίλα: δεν θα κόψω τις φλέβες μου γιατί και τις αγαπώ και τις χρειάζομαι. Σήμερα θα υποστηρίξω ότι η επιλογή του όρου νομαδισμός για να χαρακτηριστεί η ανυπότακτη κινητικότητα ( πραγματική, φαντασιακή και συμβολική) των Υποτελών Παραγωγών στον καπιταλισμό είναι ατυχέστατος, λίαν επιεικώς, και θα αναρωτηθώ για ποιους λόγους υιοθετήθηκε. Άγνοια του νομαδικού ποιμενισμού; Λατρεία της βίας των νομάδων από τους πρώην υποστηρικτές της ένοπλης βίας; Πώς να εξηγήσουμε τη γοητεία που ασκεί πάνω τους ο νομαδικός ποιμενισμός; Μήπως, η πιο σοβαρή ένσταση και κριτική, ο τρόπος σκέψης τους σε αυτή την περίπτωση είναι ποιμενικός;
Το βασικό ερώτημα που με απασχολεί είναι το εξής: Θα μπορούσε να έχει υιοθετηθεί κάποιος άλλος όρος – και ποιός; Για να απαντήσουμε σε όλα αυτά τα ερωτήματα, φίλες και φίλοι, θα πρέπει να κάνουμε μια αναδρομή στην κινητικότητα του ανθρώπινου είδους. Θα το κάνουμε.
Εν τω μεταξύ, για τον νομαδικό ποιμενικό τρόπο παραγωγής: