φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
Η Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες αφίσα με κεντρικό σύνθημα ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΟΙ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ. Ομολογώ ότι κάτι καταλαβαίνω· κάτι, όχι όλα, διατελώ απορών, εν πλήρει συγχύσει. Πιθανόν εσείς να μην έχετε κάποιο πρόβλημα κατανόησης της πρότασης και να θεωρείτε αυτονόητη τη σημασία της. Εγώ δυσκολεύομαι, και αναρωτιέμαι, και σκέφτομαι. Υποθέτω ότι δυσκολεύομαι γιατί μου έχει καρφωθεί η εμμονή μέσα στο φαλακρό κρανίο μου ότι το αυτονόητο πολύ συχνά δεν είναι παρά συμπυκνωμένη ασάφεια, συμπυκνωμένη σύγχυση. Και πώς να κατανοήσεις μια πρόταση που η ασάφεια και η σύγχυση που εκπέμπει βραχυκυκλώνει και ελαχιστοποιεί τις συνάψεις του εγκεφάλου;
ΠΡΙΝ εξετάσουμε την ασάφεια και την σύγχυση της πρότασης, θα ήθελα να δούμε μια άλλη, σχετική και αποκαλυπτική. Ρωτάει ο γιος τη μάνα: μάνα, πλύθηκαν τα ρούχα; Ελάτε τώρα να εξετάσουμε τι λανθάνει σε αυτή την ερωτηματική πρόταση που κινείται στα πλαίσια του αυτονόητου, του συνηθισμένου. Προκαταβολικά: λανθάνει όλο το μεγαλείο της πυρηνικής οικογένειας, της πατριαρχίας, της δυτικής Κυριαρχίας, του δυτικού πολιτισμού!