φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
ΑΠΟ το 1990 μέχρι σήμερα, 35 χρόνια, κατά τη διάρκεια διακρατικών και εμφυλίων πολέμων έχουν καταστραφεί ολοσχερώς ή σχεδόν ολοσχερώς εννιά (9) μεγάλες πόλεις: Γκρόσνι (πρωτεύουσα της Τσετσενίας, δεκαετία 1990), Χαλέπι, Χομς και Ράκα (Συρία, 2011), Μουσούλη (Ιράκ, 2017), Μαριούπολη, Μπαχμούτ και Αβντίιφκα (Ουκρανία, 2022) και η Γάζα (Παλαιστίνη, 2023 και μετά). Το 2003 ο ΟΗΕ χαρακτήρισε το Γκρόσνι ως την πιο κατεστραμμένη πόλη της Γης. Είχε καταστραφεί από τους Ρώσους δύο φορές: το 1994-5, στον πρώτο πόλεμο της Τσετσενίας, υπέστη ανυπολόγιστες ζημιές, στον δεύτερο πόλεμο όμως, το 1999-2000, καταστράφηκε ολοσχερώς, ισοπεδώθηκε τετράγωνο-τετράγωνο! Όταν οι Ρώσοι μπήκαν στην πόλη, μετά από πολιορκία ολίγων μηνών και ανηλεούς, ισοπεδωτικού βομβαρδισμού, στις 6 Φεβρουαρίου 2000, υπήρχαν μόνο ερείπια, τίποτα άλλο. Η ολοσχερής καταστροφή, η πλήρης ισοπέδωση αυτών των πόλεων είναι μια σαφής ένδειξη ότι ο πόλεμος έχει αρχίσει να διεξάγεται με έναν καινοφανή τρόπο, πολύ διαφορετικό από αυτόν του παρελθόντος. Πρόκειται για τη μεταμόρφωση του πολέμου κατάκτησης μέσω εισβολής σε πόλεμο κατάκτησης μέσω καταστροφής. Ποια είναι τα αίτια αυτής της μεταμόρφωσης; Ο πόλεμος στην Ουκρανία και στον Ιράν είναι πόλεμοι καταστροφής; Ποιος θα καταστρέψει ολοσχερώς πρώτος τον αντίπαλο, η Ρωσία ή η Ουκρανία (η Δύση); Οι ΗΠΑ ή το Ιράν; Τι σημαίνει ολοσχερής καταστροφή; Οι μεγάλες πόλεις της Ουκρανίας (Χάρκοβο και Οδησσός) και η πρωτεύουσα της, το Κίεβο, θα ισοπεδωθούν όπως ισοπεδώθηκε το Γκρόσνι; Πού θα πάνε, τι θα απογίνουν οι κάτοικοί τους; Μήπως θα καταστραφούν πρώτα η πρωτεύουσα η Μόσχα και οι μεγάλες πόλεις (πάνω από 1 εκ. κατοίκους) της ευρωπαϊκής Ρωσίας, αυτές που βρίσκονται κοντά στην Ουκρανία και στην Ευρώπη; (Αγία Πετρούπολη, Καζάν, Νίζνι Νόβγκοροντ, Σαμάρα, Ουφά, Κρασνοντάρ, Πέρμ, Βολγκογράντ) Μήπως καταστραφούν ολικώς ή μερικώς οι πόλεις και της Ουκρανίας και της Ρωσίας; Νικητής στους δύο πολέμους που διεξάγονται στις μέρες μας θα αναδειχτεί αυτός που θα επιφέρει τις περισσότερες ισοπεδωτικές καταστροφές στον αντίπαλο;
ΕΑΝ, φίλες και φίλοι, η νίκη επιτυγχάνεται με την ολοσχερή καταστροφή του αντιπάλου, τότε, είναι βέβαιο ότι η αλληλοκαταστροφή στην Ουκρανία και στον Κόλπο θα συνεχιστεί. Ολοσχερής καταστροφή του αντιπάλου σημαίνει ότι η κοινωνία του δεν μπορεί πλέον να αναπαραχθεί και οι κάτοικοι ή θα πεθάνουν ή θα φύγουν. Υπάρχει το ενδεχόμενο κατά τη διάρκειας της επίτευξης της ολοσχερούς καταστροφής ο αδύναμος να παραδοθεί και να αποδεχτεί την ήττα του, να αποδεχτεί τους όρους του ισχυρότερου, του νικητή, και ο πόλεμος να σταματήσει. Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή κι ας θέσουμε τα ερωτήματα που αυτά τα πράγματα φέρνουν στο προσκήνιο.
Υπάρχουν δύο είδη πολέμου: ο πρωτογενής, ο πόλεμος αρπαγής, και ο δευτερογενής, ο πόλεμος καταστροφής, αποδυνάμωσης του αντιπάλου. Δύο είναι οι αιτίες του πολέμου αρπαγής: αφενός η ένδεια, η σπάνη, η αδυναμία αναπαραγωγής της κοινωνίας λόγω έλλειψης του αναγκαίου για την αναπαραγωγή της κοινωνίας υλικού πλούτου (οι πόλεμοι μεταξύ ποιμενικών λαών ή ποιμενικών λαών και αγροτικών κοινοτήτων, οι ληστρικές επιδρομές) και αφετέρου η επιθυμία αύξησης του πλούτου και της ισχύος – οι δύο παγκόσμιοι πόλεμοι (ένας ήταν!) του 20ού αιώνα. Η λεία του πολέμου αρπαγής είναι η γη, οι άνθρωποι (δουλεία), φυσικοί πόροι και υλικός κοινωνικός πλούτος. Στον πόλεμο αρπαγής ο στρατός αποφεύγει την καταστροφή του υλικού κοινωνικού πλούτου και την εξόντωση του πληθυσμού: ερείπια θα αρπάξει, νεκρούς θα υποδουλώσει; Όχι, βέβαια! Η αιτία του πολέμου καταστροφής του αντιπάλου είναι η ανισορροπία στην υπάρχουσα κατανομή ισχύος – το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι ο Πελοποννησιακός πόλεμος, κι αυτός είναι ο λόγος που το έργο του Θουκυδίδη παρουσιάζει τόσο μεγάλο ενδιαφέρον (Η διαβόητη παγίδα του Θουκυδίδη). Η καταστροφή του αντιπάλου ήταν μια επίπονη δραστηριότητα, η οποία προκάλεσε την επιθυμία κατασκευής και χρήσης βλημάτων μεγάλης καταστρεπτικότητας. Φαντάζεστε πόσος χρόνος θα χρειαζόταν και πόσος στρατός για να καταστραφεί ολοσχερώς η Χιροσίμα με κασμάδες και βαριοπούλες, με ξίφη και με δόρατα; Χρόνια, πολλά χρόνια! Με βόμβες θα καταστρεφόταν μέσα σε λίγους μήνες, πέντε έξι, μπορεί και περισσότερο! Με την ατομική βόμβα όμως! Ε, τι λέτε; Δεν είναι γαμάτη; Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα την έκανες τη Χιροσίμα σκόνη και εξαΰλωσες τους Γιαπωνέζους και τις Ιαπωνίδες!
ΟΧΙ ακριβώς σε λίγα δευτερόλεπτα! Διότι για να κατασκευαστεί μια ατομική βόμβα πρέπει να εμπλακεί όλη η παραγωγή του κοινωνικού πλούτου και να συνεργαστούν πολλοί επιστήμονες και πολλές βιομηχανίες! Πρέπει να κινητοποιηθεί όλη η κοινωνία. Έτσι, ο ολοκληρωτικός πόλεμος, η κινητοποίηση όλης της κοινωνίας, γίνεται αόρατος, κατά συνέπεια, ο πόλεμος καταστροφής είναι ένας άρρητος ολοκληρωτικός πόλεμος. Ο πόλεμος μεταξύ Δύσης και Ρωσίας στα εδάφη της Ουκρανίας και μεταξή ΗΠΑ και Ιράν είναι πόλεμοι καταστροφής, είναι άρρητοι ολοκληρωτικοί πόλεμοι.
Η αρπαγή μέσω κατάκτησης παρουσιάζει ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα: την αντίσταση των κατακτημένων πληθυσμών. Την γνωρίσαμε καλά και στους δύο παγκοσμίους πολέμους και στους αντιαποικιοκρατικούς, απελευθερωτικούς πολέμους του προηγούμενου αιώνα. Πώς μπορεί να επιλυθεί αυτό το μείζον πρόβλημα; Πώς μπορούμε να παρακάμψουμε, να αποφύγουμε την αντίσταση των κατακτημένων; Μόνο ένας τρόπος υπάρχει: να αποφύγουμε την κατάκτηση μέσω εισβολής και θα χρησιμοποιήσουμε τα μέσα καταστροφής. Θα καταστρέψουμε τον αντίπαλο σε τέτοιο βαθμό ώστε να είναι αδύνατη η αναπαραγωγή της κοινωνίας – να μην έχει να φάει, να μην έχει ηλεκτρικό ρεύμα, συγκοινωνίες και επικοινωνίες, να μην έχει φάρμακα, να μην έχει νερό. Σε αυτή την περίπτωση, καταστρέφεται μεν υλικός κοινωνικός πλούτος (πολιτικές υποδομές), η καταστροφή δεν επηρεάζει αυτό που θέλουμε να αρπάξουμε.
ΝΑ και τα ερωτήματα. Τι πόλεμοι είναι αυτοί στην Ουκρανία και στο Ιράν; Είναι πόλεμοι αρπαγής ή καταστροφής; Μπορεί να είναι και τα δύο; Ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι πόλεμος αρπαγής από την πλευρά της Ρωσίας και ΄πόλεμος καταστροφής, αποδυνάμωσης δηλαδή, από την πλευρά της Δύσης-Ουκρανίας. Η στρατηγική επιδίωξη της Ρωσίας είναι η μετατροπή της Ουκρανίας σε μια αχανή τάφρο (buffer zone) μεταξύ Ρωσίας και Δύσης. Θα μπορούσε να γίνει χωρίς πόλεμο, αρκεί η Ουκρανία να δεσμευόταν ότι δεν θα γινόταν μέλος του ΝΑΤΟ και δεν θα γέμιζε η Ουκρανία με βάσεις του ΝΑΤΟ και διηπειρωτικούς πυραύλους. Εάν νικήσει η Ρωσία, η τάφρος αυτή θα είναι ακατοίκητη, σε πολύ μεγάλο βαθμό. Η στρατηγική της Ρωσίας είναι να εκδιώξει τον πληθυσμό, όχι να τον υποδουλώσει – να τον κάνει, τι; Από το 1994 μέχρι το 2022, παραμονές πολέμου, είχαν φύγει από την Ουκρανία 11 εκ. ! Τον πρώτο χρόνο του πολέμου έφυγαν 7,8 εκ. Ουκρανοί, ές! 7.800.000! Από τότε, κάθε χρόνο φεύγουν πολλές εκατονταδες χιλιάδες. Έχει απομείνει σχεδόν ο μισός πληθυσμός του 1994 – δεν έχει γίνει αυτό ξανά στην παγκόσμια ιστορία. Η στρατηγική της Ευρώπης (Δύσης) είναι να αποδυναμώσει τη Ρωσία, να μειώσει τον πλούτο της και την ισχύ της μέσω κυρώσεων και καταστροφής. Δεν είναι ακριβώς στρατηγική, είναι στρατηγική τακτική, αφού η στρατηγική της επιδίωξη είναι η διάλυση της Ρωσίας και η αρπαγή της πλουσιότατης σε γη, δάση, πρώτες ύλες και ορυκτά καύσιμα Σιβηρίας. Είπαμε, το μέλλον ανήκει σε όποιον ανήκει η Σιβηρία. Η Ρωσία θα νικήσει μόνο όταν καταστρέψει ολοσχερώς τις μεγάλες πόλεις της Ουκρανίας και όταν φύγουν οι κάτοικοί τους. Κατέκτησε το 20% της Ουκρανίας διότι εκεί υπήρχαν ρωσόφωνοι και ρωσόφιλοι πληθυσμοί. Και δεν πρόκειται να προχωρήσει, εάν δεν ισοπεδωθούν οι πόλεις της Ουκρανίας.
Ο πόλεμος στο Ιράν είναι ένας πόλεμος αρπαγής εκ μέρους των ΗΠΑ: το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο θέλουν. Δεν θα επιχειρήσουν να κατακτήσουν το Ιράν με εισβολή διότι γνωρίζουν ότι κανένας Αμερικανός δεν θα επιστρέψει ζωντανός. Θα επιχειρήσουν να κάνουν αυτό που κάνει η Ρωσία στην Ουκρανία και έκανε με επιτυχία στην Τσετσενία: ολοσχερής καταστροφή μέχρι τελικής πτώσης. Και ή θα την καταστρέψουν ολοσχερώς και θα την καθυποτάξουν χωρίς να πατήσουν το πόδι τους σε ιρανικό έδαφος ή δεν θα μπορέσουν να τελειώσουν αυτή τη “δουλειά” και θα φύγουν ηττημένοι.
ΜΕ λίγα λόγια: εαν η Δυση ηττηθεί και σταματήσουν οι δύο αυτοί πόλεμοι, η Δύση θα αναγκαστεί ή να δημιουργήσει νέα πολεμικά μέτωπα ή, εάν δεν μπορέσει να το κάνει αυτό, ή να μειώσει την πολεμική παραγωγή, που σημαίνει ότι η κρίση του 1929 θα φαίνεται παιδική χαρά. Εάν νικήσει, εάν κατακτήσει Ρωσία και Ιράν, θα αρχίσει μια νέα περίοδος ανάπτυξης και μεγάλης κερδοφορίας. Ανάπτυξη, μεγέθυνση, αύξηση της κατανάλωσης ορυκτών καυσίμων, αφθονία και φτήνια! Πάρε κόσμε!
ΚΑΙ μια νέα πηγή κερδοφορίας φαίνεται στον ορίζοντα: η επιδείνωση της κλιματικής κρίσης!