φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΟΠΟΥ υπάρχει τ α χ ύ τ η τ α , εκεί θα υπάρξει και θανατηφόρο α τ ύ χ η μ α , το οποίο λέγεται δ υ σ τ ύ χ η μ  α. Τα αυτοκίνητα, οι μοτοσικλέτες, τα τρένα, τα αεροπλάνα κινούνται με ταχύτητα, άρα, κάποια στιγμή θα υπάρξει και θανατηφόρο ατύχημα. Όσο πιο πολλά είναι αυτά και όσο πιο μεγάλη ταχύτητα αναπτύσσουν, τόσο πιο πολλά θα είναι και τα θανατηφόρα ατυχήματα. Όπου υπάρχει αυτοματοποίηση, εκεί θα υπάρξει και αστοχία, κατά συνέπεια, εάν η αυτοματοποίηση συνδυάζεται με τις υψηλές ταχύτητας, όταν θα υπάρξει αστοχία, θα έχουμε και θανατηφόρα ατυχήματα. Και μιας και η αυτοματοποίηση επεκτείνεται σε όλα τα πεδία (ψηφιακή οικονομία) και αναπτύσσονται υψηλές ταχύτητες, τα θανατηφόρα ατυχήματα θα είναι όλο και πιο συχνά και όλο και πιο πολύνεκρα και με περισσότερους βαριά (απώλεια μελών, καθήλωση σε αναπηρικό αμαξίδιο με όλες τις ανέσεις) και ελαφριά τραυματίες.  Σήμερα θα ασχοληθώ με την βραδύτητα και την ταχύτητα, το ατύχημα (ως αρνητικό θαύμα, και το θαύμα ως θετικό ατύχημα), το δυστύχημα και την αυτοματοποίηση και με το ζήτημα, εάν οδεύουμε προς το μεγα-ατύχημα, που πρέσβευε ο Πολ Βιριλιό. Ο οποίος υποστήριξε ότι η ταχύτητα είναι το πεπρωμένο της Δύσης. Όπως εγώ το καταλαβαίνω, η Δύση θα πάει από ταχύτητα: το μεγα-ατύχημα θα συμβεί όταν κάποια στιγμή θα είναι ανέφικτη η ταχύτητα και θα επιβληθεί η βραδύτητα. Αυτό, η πανταχού παρουσία της βραδύτητας, θα ήταν η απόλυτη καταστροφή. Είναι πιθανό όμως να ξεμείνουμε από ταχύτητα; Ναι, είναι.  Όταν δεν θα είναι δυνατός ο συνδυασμός ενέργειας και αυτοματοποίησης εξ αιτίας έλλειψης ενέργειας. Εάν, αντιθέτως, εξασφαλίσουμε αστείρευτη πηγή ενέργειας, οι ταχύτητες θα είναι υψηλότερες, κατά συνέπεια και περισσότερα  τα θανατηφόρα ατυχήματα, τα αρνητικά θαύματα. Μπρος γκρεμός και πίσω ρεύμα.  Οπότε, το κομβικό ερώτημα είναι, γιατί η δυτική κυριαρχία, ο δυτικός πολιτισμός, ο καπιταλισμός,  λατρεύει την ταχύτητα, γιατί επιθυμεί να τη αυξάνει διαρκώς;

Continue reading →

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΑΚΟΥΩ συχνά και διαβάζω συχνότερα ότι ζούμε σε μεταβατική εποχή, φεύγουμε από μια εποχή και πάμε σε μια άλλη. Έχουμε κάποιες ενδείξεις για το πού πάμε  –  τις παρέχουν οι τάσεις του παρόντος –  αλλά δεν είμαστε βέβαιοι, θα δούμε. Μεταβατική εποχή είναι μια εποχή στην οποία εκτυλίσσονται  πολλοί και κομβικοί μετασχηματισμοί, πολλές και αξιοσημείωτες αλλαγές, σε πολλά πεδία και επίπεδα της κοινωνικής ζωής –  από την παραγωγή του κοινωνικού πλούτου μέχρι του τρόπου που σκεφτόμαστε και σχετιζόμαστε με τη φύση και με τους άλλους. Ακολουθεί μετά μια εποχή σταθερότητας και κανονικότητας, κατά την οποία  οι αλλαγές και οι μετασχηματισμοί είναι αμελητέες, μέχρι να έρθει μια νέα εποχή μετασχηματισμού και πολλών και έντονων αλλαγών. Αυτό το μοτίβο της κοινωνικής αλλαγής είναι σαφές, ευδιάκριτο και έντονο στις κοινωνίες του δυτικού πολιτισμού, αρχής γενομένης από την αρχαϊκή εποχή της αρχαιοελληνικής κοινωνίες, όταν ετέθησαν τα θεμέλια του πολιτισμού μας. Η αρχαϊκή εποχή (750-500) ήταν μια εποχή μετσχηματισμού της αρχαίας ελληνικής κοινωνίας που ολοκληρώθηκε με τον γνωστό κλασικό πολιτισμό του 5ου και 4ου αιώνα.

ΟΙ εποχές του μετασχηματισμού παρουσιάζουν κάποια κοινά στοιχεία, τα οποία βέβαια παρατηρούμε και σήμερα. Ένα από αυτά είναι η αναζωπύρωση του κοινωνικού πολέμου. Το τι θα ακολουθήσει, θα εξαρτηθεί από την έκβαση του κοινωνικού πολέμου. Εξ αιτίας αυτού, αλλά όχι μόνο, αυξάνεται το κόστος της προστασίας της ισχύος και του πλούτου, σήμερα του κεφαλαίου, καθώς και το κόστος της λειτουργίας του συστήματος –  αυτό είναι ένα δεύτερο κοινό στοιχείο. Αυτά τα δύο συμβάλλουν στη διαμόρφωση μιαςι κατάστασης, τα βασικά χαρακτηριστικά της οποίας είναι η αρρυθμία, η αστοχία, η δυσλειτουργία του συστήματος των κοινωνικών σχέσεων σε όλες του τις εκφάνσεις. Το σύστημα της κυριαρχίας, γενικά και ειδικά, δεν δουλεύει καλά, κάνει διακοπές, ρετάρει, δεν τραβάει,  όσο θα έπρεπε ή θα ήθελε να  τραβάει. Διότι δίπλα στο παλιό εμφανίζεται και το νέο, τα  οποία άλλοτε συνυπάρχουν αρμονικά, συνηθέστερα όμως αντιμάχονται, συγκρούονται, με αποτέλεσμα τη  αφλογιστία (misfire) του συστήματος, της οργάνωσης των κυριαρχικών σχέσεων. Ένα πολύ πρόσφατο παράδειγμα: έκαναν απεργία οι φορτηγατζήδες στην Ιταλία, σταμάτησαν να δουλεύουν οι βιομηχανίες ζυμαρικών. Σε αυτές τις διακοπές, σε αυτά σταματήματα, τις δυσλειτουργίες στρέφω το ενδιαφέρον και την προσοχή μου. Πρόκειται για ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον και επίκαιρο ζήτημα.

Continue reading →

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΓΙΑ να κατανοήσουμε την αυτοκαταστροφική, αυτοκτονική πτυχή της κοινωνικής ισχύος, της επιβολής της θέλησής μας με την οργανωμένη βία,  σε όλες τις εκφάνσεις της (όχι της φυσικής, της σωματικής), θα πρέπει να στραφούμε στη μελέτη της διαδικασίας επέκτασης και συρρίκνωσης των πλούσιων και ισχυρών αυτοκρατοριών, δηλαδή των πλούσιων και ισχυρών κρατών, τα οποία είναι οργανώσεις των πλούσιων και ισχυρών δρώντων –  της άρχουσας τάξης, της ελίτ. Δεν μπορεί να υπάρχει αυτοκρατορία χωρίς αυτή την οργάνωση, το κράτος, το κέντρο –  για το κέντρο και τη λατρεία του θα γράψω ένα άλλο πρωινό. (Δεν ξεχνάμε ότι από τη λέξη κέντρο προέρχεται η λέξη κεντρί). Αναπόφευκτα, θα γίνει επιτακτικό το ερευνητικό καθήκον της αναζήτησης τόσο των αιτίων και της επέκτασης και της σταδιακής συρρίκνωσης, αποσύνθεσης (όχι με την βιολογική σημασία του όρου), της εξαφάνισης, της αμετάκλητης απόσυρσής τους από τη σκηνή της παγκόσμιας ιστορίας, όσο και των συνεπειών της συρρίκνωσης και για τους Κυρίους και για τους υποτελείς. Θα παρατηρήσουμε, μεταξύ των πολλών άλλων,  ότι η επέκταση είναι μια σχετικά ταχεία διαδικασία, κατά συνέπεια, μικρής διάρκειας,  ενώ η συρρίκνωση είναι βραδύτερη, άρα, μεγαλύτερης διάρκειας. Θα  παρατηρήσουμε ακόμα ότι η ταχύτητα της επέκτασης και της συρρίκνωσης και αποσύνθεσης προσδιορίζεται από την ταχύτητα της συγκοινωνίας και της επικοινωνίας. Με τα βοήλατα κάρα και τα κωπήλατα ή ιστιοφόρα πλοία, η επέκταση και η συρρίκνωσης ήταν βραδείες, μακροχρόνιες διαδικασίες, με τους ταχύτατα αεροπλάνα και με την ακαριαία επικοινωνία, η συρρίκνωση θα είναι ταχεία: οι πρώτες μορφές της θα είναι οι αιφνίδιες διακοπές στην δυνατότητα αναπαραγωγής της καπιταλιστικής κυριαρχίας και λειτουργίας του κράτους. Γι αυτό το ζήτημα, θα γράφω αύριο (Ο καπιταλισμός ρετάρει).

Continue reading →

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΑΠΟ το 1990 μέχρι σήμερα, 35 χρόνια, κατά τη διάρκεια διακρατικών και εμφυλίων πολέμων έχουν καταστραφεί ολοσχερώς ή σχεδόν ολοσχερώς εννιά (9) μεγάλες πόλεις: Γκρόσνι (πρωτεύουσα της Τσετσενίας, δεκαετία 1990), Χαλέπι, Χομς και Ράκα (Συρία, 2011), Μουσούλη (Ιράκ, 2017), Μαριούπολη, Μπαχμούτ και Αβντίιφκα (Ουκρανία, 2022) και η Γάζα (Παλαιστίνη, 2023 και μετά). Το 2003 ο ΟΗΕ χαρακτήρισε το Γκρόσνι ως την πιο κατεστραμμένη πόλη της Γης. Είχε καταστραφεί από τους Ρώσους δύο φορές: το 1994-5, στον πρώτο πόλεμο της Τσετσενίας, υπέστη ανυπολόγιστες ζημιές, στον δεύτερο πόλεμο όμως, το 1999-2000, καταστράφηκε ολοσχερώς, ισοπεδώθηκε τετράγωνο-τετράγωνο! Όταν οι Ρώσοι μπήκαν στην πόλη, μετά από πολιορκία ολίγων μηνών και ανηλεούς, ισοπεδωτικού βομβαρδισμού,  στις 6 Φεβρουαρίου 2000, υπήρχαν μόνο ερείπια, τίποτα άλλο. Η ολοσχερής καταστροφή, η πλήρης ισοπέδωση αυτών των πόλεων είναι μια σαφής ένδειξη ότι ο πόλεμος έχει αρχίσει να διεξάγεται με έναν καινοφανή τρόπο, πολύ διαφορετικό από αυτόν του παρελθόντος. Πρόκειται για τη μεταμόρφωση του πολέμου κατάκτησης μέσω εισβολής σε πόλεμο κατάκτησης μέσω καταστροφής. Ποια είναι τα αίτια αυτής της μεταμόρφωσης; Ο πόλεμος στην Ουκρανία και στον Ιράν είναι πόλεμοι καταστροφής; Ποιος θα καταστρέψει ολοσχερώς πρώτος τον αντίπαλο, η Ρωσία ή η Ουκρανία (η Δύση); Οι ΗΠΑ ή το Ιράν; Τι σημαίνει ολοσχερής καταστροφή; Οι μεγάλες πόλεις της Ουκρανίας (Χάρκοβο και Οδησσός) και η πρωτεύουσα της, το Κίεβο, θα ισοπεδωθούν όπως ισοπεδώθηκε το Γκρόσνι; Πού θα πάνε, τι θα απογίνουν οι κάτοικοί τους; Μήπως θα καταστραφούν πρώτα η πρωτεύουσα η Μόσχα και οι μεγάλες πόλεις (πάνω από 1 εκ. κατοίκους) της ευρωπαϊκής Ρωσίας, αυτές που βρίσκονται κοντά στην Ουκρανία και στην Ευρώπη;  (Αγία Πετρούπολη, Καζάν, Νίζνι Νόβγκοροντ, Σαμάρα, Ουφά, Κρασνοντάρ, Πέρμ, Βολγκογράντ) Μήπως καταστραφούν ολικώς ή μερικώς οι πόλεις και της Ουκρανίας και της Ρωσίας; Νικητής στους δύο πολέμους που διεξάγονται στις μέρες μας θα αναδειχτεί αυτός που θα επιφέρει τις περισσότερες ισοπεδωτικές καταστροφές στον αντίπαλο; 

Continue reading →

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΕΧΕΙ επισημανθεί από λογοτέχνες και πολιτικούς ότι, εάν σταματήσουν σήμερα οι γεννήσεις, σε 75 χρόνια, το 2100 δηλαδή, δεν θα υπάρχει άνθρωπος σοφός πάνω στη Γη ούτε για δείγμα. Αυτό βέβαια δεν πρόκειται να συμβεί, όσο κι αν επιδεινώνεται η γονιμότητα και των γυναικών και των ανδρών. Το 2200, μπορεί –  αν δεν είναι βέβαιο. Για να συνεχίσουμε να υπάρχουμε, ως είδος και ως κοινωνίες, θα πρέπει να γεννιούνται παιδιά. Υπάρχει και μια δεύτερη προϋπόθεση: τα  παιδιά αυτά, και οι ενήλικες προφανώς, πρέπει να έχουν να φάνε, ρούχα, παπούτσια, σπίτι, νερό, θέρμανση, μέσα συγκοινωνίας και επικοινωνίας, πρέπει να υπάρχει δηλαδή, άυλος και υλικός κοινωνικός πλούτος. Ο άυλος είναι κατ΄ εξοχήν οι σχέσεις με το περιβάλλον, όποιο κι είναι αυτό, και με τους άλλους, και οι σχέσεις αυτές προκαλούν συναισθήματα, εμπειρίες, γνώσεις, δεξιότητες, αντιλήψεις, ιδεολογία. Ο πυρήνας του υλικού κοινωνικού πλούτου είναι η τροφή, διότι όπως καλά γνωρίζετε, φαντάζομαι, τρώμε κάθε μέρα. Έχουμε σχηματίσει μια λανθασμένη εντύπωση για την παραγωγή της τροφής, την οποία, στις δύο-τρεις προσεχείς δεκαετίες, θα αναγκαστούμε να πετάξουμε στα σκουπίδια. Επειδή οι παραγωγοί της τροφής, οι αγρότες, γεωργοί και κτηνοτρόφοι, είναι ένα μικρό κλάσμα του ενεργού πληθυσμού, 5-10%, έχουμε σχηματίσει την εντύπωση ότι η παραγωγή της τροφής είναι εύκολη και κάτι το ασήμαντο, δευτερεύουσας σημασίας. Σιγά  τα λάχανα! Δεν είναι έτσι, δεν είναι καθόλου έτσι.

ΤΟ 50%, τουλάχιστον, της παραγωγής του υλικού κοινωνικού πλούτου αφορά, σχετίζεται, άμεσα ή έμμεσα,  με  την παραγωγή της τροφής –  φυτικής και ζωικής. Για να παραχθεί η τροφή χρειαζόμαστε πολλά, πάρα πολλά, μηχανήματα, οχήματα, συνεργεία επισκευής, λιπάσματα, φυτόφάρμακα, ζωοτροφές, φάρμακα για ζώα, εργαλεία για άρδευση και άλλα για πολλές γεωργικές και κτηνοτροφικές εργασίες. Για να μεταφερθεί και να συντηρηθεί, χρειαζόμαστε φορτηγά, αποθήκες τεράστιες, ψυγεία, συσκευασίες σε απίστευτες ποσότητες. Για να πουληθεί χρειαζόμαστε κτήρια και ψυγεία (σούπερ μάρκετ, μανάβικά, λαϊκές). Αγοράζουμε τροφή κάθε μέρα, κάθε βδομάδα, δεν αγοράζουμε ρούχα και παπούτσια και βιβλία κάθε μέρα ή κάθε βδομάδα.

ΓΙΑ να παραχθεί η τροφή, φυτική και ζωική, χρειαζόμαστε γη, πρώτες ύλες (για οχήματα, λιπάσματα, μηχανήματα κλπ) και ενέργεια. Πολλή γη, πολλές πρώτες ύλες, πολλή ενέργεια. Υπάρχουν όλα αυτά; Υπάρχουν; Πού υπάρχουν; Πώς τα παίρνουμε από εκεί που υπάρχουν; Ποιο μέρος του πλανήτη διαθέτει την περισσότερη γη, τις περισσότερες πρώτες ύλες και την περισσότερη ενέργεια; Το μέρος του πλανήτη με τους περισσότερους φυσικούς πότους, με τις μεγαλύτερες εκτάσεις γης που μπορεί να καλλιεργηθούν, με τα  μεγαλύτερα κοιτάσματα μετάλλων (πρώτες ύλες) και με τα μεγαλύτερα κοιτάσματα ορυκτών καυσίμων (κάρβουνο, πετρέλαιο, φυσικό αέριο) είναι η Ασία. Ακολουθούν η Αφρική, η Νότια και Βόρεια Αμερική, η Αυστραλία. Ποιο είναι το πιο φτωχό σε ξεκούραστη γη, σε  πρώτες ύλες και σε ενέργεια (ορυκτών καυσίμων); Η Ευρώπη. Στην Ασία, το μεγαλύτερο μέρος των φυσικών πόρων της (παρθένα γη, πρώτες ύλες και ενέργεια) βρίσκεται στη ευρεία Σιβηρία, στη Ρωσία δηλαδή. Όταν λέω ευρεία Σιβηρία εννοώ και την Αρκτική και τα κράτη της κεντρικής Ασίας, στα νότια της Σιβηρίας (Καζακστάν, Ουζμπεκιστάν, Τατζικιστάν κ.α.). Ακολουθεί η Κίνα, η οποία όμως δεν έχει πολλή γη και μάλιστα ξεκούραστη. Η Κίνα, να σας δώσω ένα παράδειγμα, έχει κάρβουνο για διακόσια (200) χρόνια! Αντιλαμβάνεστε βέβαια τι έχει να γίνει, εάν καεί όλο αυτό! Όταν όλος ο πλανήτης ξεμείνει από φυσικούς πόρους, η Κίνα και η Ρωσία θα συνεχίζουν απρόσκοπτες. Το μέλλον ανήκει σε όποιον ανήκει η Σιβηρία και σε όποιον συνεργάζεται με τη Ρωσία, στην οποία ανήκει η Σιβηρία: η Κίνα, η Ινδία, το Ιράν και άλλες χώρες (BRICS και σία).

Continue reading →

φίλοι και φίλες, καλημέρα.

Η ιστορία του ανθρώπου του σοφού μας ωθεί να παρατηρήσουμε ότι, από τα 300.000 χρόνια που κινείται και υπάρχει πάνω στη Γη, στα 295.000 κατασκεύαζε μόνος του τα όπλα του πολέμου, που δεν ήταν παρά κυνηγητικά εργαλεία (ακόντιο και τόξο), με λίγες γνώσεις, εύκολα και γρήγορα , από υλικά που ήταν άφθονα τριγύρω του (ξύλο, πέτρα, κέρατο, κόκκαλο) και ότι ήταν μηδενικής καταστρεπτικότητας και αμελητέας φονικότητας –  τις περισσότερες φορές αστοχούσε. Πριν 5.000 χρόνια, από το 3.000 π. Χ., η κατάσταση αυτή άλλαξε. Με τη γνώση της επεξεργασίας των μετάλλων (χαλκός, κασσίτερος, σίδηρος) και την κυριαρχία των φιλοπόλεμων και πολεμοχαρών ποιμενικών λαών επί των αγροτικών κοινοτήτων, εκκίνησε μια διαδικασία κατά την οποία κατασκευάζονταν ολένα και περισσότερα όπλα, αμυντικά και επιθετικά, με απόσπαση ολοένα και περισσότερου χρήσιμου κοινωνικού πλούτου (πρώτες ύλες, ενέργεια, γνώσεις, εργασία), με ολοένα και μεγαλύτερη καταστρεπτικότητα και φονικότητα, κατά συνέπεια με μεγαλύτερη καταστροφή κοινωνικού πλούτου.

ΑΠΟ το 3000 π. Χ. μέχρι σήμερα, διακρίνουμε τέσσερις φάσεις αυτής της διαδικασίας. Η πρώτη διαρκεί 4.300 χρόνια –  λήγει το 1300 μ. Χ.: μεταλλικά επιθετικά και αμυντικά όπλα, μηδενικής καταστρεπτικότητας και αμελητέας φονικότητας (ακόντια, τόξα, ξίφη, σφενδόνες, πολιορκητικές μηχανές). Η δεύτερη αρχίζει το 1300 και λήγει το 1945 –  είναι η εποχή των πυροβόλων όπλων και των εκρηκτικών βλημάτων. Για να κατασκευαστούν αυτά χρειάζονταν ακόμα περισσότερες πρώτες ύλες, ενέργεια, γνώσεις και εργασία, και να συνεργαστούν πολλές βιοτεχνίες. Για να κατασκευαστεί ένα εκρηκτικό βλήμα χρειάζεται πολύς κοινωνικός πλούτος, το οποίο λειτουργεί μόνο εάν αυτοκαταστροφεί (έκρηξη), κατά συνέπεια, με τα εκρηκτικά βλήματα προκαλείται καταστροφή κοινωνικού πλούτου μέσω αυτοκαταστροφής κοινωνικού πλούτου (έκρηξη)! Τα πυροβόλα όπλα, τα κανόνια, ήταν μηχανές, κινητήρες, δηλαδή, παραγωγοί ταχύτητας, και συνέβαλαν στην κατασκευή του κινητήρα εσωτερικής έκρηξης (καύσης) και την επέκταση της διεξαγωγής του πολέμου στη θάλασσα (από τα ιστιοφόρα και τα ατμοπλοια περάσαμε στις κινητήριες ντιζελομηχανές)  και στον αέρα (αεροπλάνα, ελικόπτερα). Σήμερα, τα χερσαία, θαλάσσια και εναέρια μέσα είναι πολλά , πολλά είναι και τα όπλα που χρησιμοποιούν, τα οποία για να κατασκευαστούν πρέπει να αφαιρεθούν από την κοινωνία τεράστιες ποσότητες πρώτων υλών, ενέργειας, γνώσεων και εργασίας και όταν χρησιμοποιηθούν προκαλούν μεγάλη καταστροφή κοινωνικού πλούτου και εξόντωση μεγάλου αριθμού ανθρώπων.

Continue reading →

ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΚΑΤΟ ΟΓΔΟΟ

«Ich liebe meine Pistole, Ich liebe meinen Penis»

17 Νοεβρίου 2032, Μόναχο, Γερμανία

« Καλή σας μέρα! Σήμερα θα μελετήσουμε μια από τις πλέον ενδιαφέρουσες παρομοιώσεις του σπουδαιότερου κειμένου του πολιτισμού μας, του ιδρυτικού κειμένου του δυτικού πολιτισμού, της ανυπέρβλητης μνημειώδους Ιλιάδας. Θα ήταν καλό να γνωρίζετε ότι στην Ιλιάδα διαβάζουμε τις εκφραστικότερες, τις πλέον εντυπωσιακές  παρομοιώσεις όχι μόνο της ευρωπαϊκής αλλά της παγκόσμιας γραμματείας. Την παρομοίωση που θα μελετήσουμε σήμερα τη διαβάζουμε στη ραψωδία Χ και καταλαμβάνει τρεις στίχους, τους 126-8, στην πραγματικότητα όμως έναν –  ο δεύτερος απλά επαναλαμβάνει τον προηγούμενο.»

Με αυτό τον τρόπο άρχισε το μάθημα του, στις έντεκα το πρωί της 17^ης Νοεμβρίου του 2032, στο Πανεπιστήμιο Λούντβιχ-Μαξιμίλιανς του Μονάχου (LMU Munich), ένα από τα αρχαιότερα, μεγαλύτερα και υψηλού ακαδημαϊκού κύρους ιδρύματα όχι μόνο της Γερμανίας αλλά όλης της Ευρώπης, στη Σχολή Πολιτισμικών Σπουδών, ο καθηγητής Dietrich Machtlieber, την ώρα που πραγματοποιούνταν στην Ομοσπονδιακή Βουλή της χώρας των Γερμανών, των ανδρών (man) που κρατούν δόρυ (ger), η ψηφοφορία για την υπερψήφιση του νομοσχεδίου που κατέθεσε η Ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Διάβασε αργά, με ερασμιακή προφορά ασφαλώς, τους τρεις στίχους, τους μετέφρασε και στη συνέχεια αφιέρωσε τον υπόλοιπο χρόνο του μαθήματος στην ερμηνεία της παρομοίωσης, αφού πρώτα εξέτασε διεξοδικά το συγκείμενο, τα συμφραζόμενα, για να μπορέσουν οι ακροατές του και οι ακροάτριές του να την κατανοήσουν. Ας ακούσουμε όμως τον ίδιο τον κ. Machtlieber.

Continue reading →

φίλες και φιλοι, καλή σας μέρα.

Θα μπορούσα να διατυπώσω τον τίτλο του σημερινού κειμένου και με άλλον τρόπο: ποιος και γιατί θέλει, φαντασιώνεται σήμερα να αφανίσει το ανθρώπινο είδος; Τη  φαντασίωση αυτή, υποστηρίζουν πολλοί, θα την κάνει η Τεχνητή Νοημοσύνη, όταν θα αποκτήσει συνείδηση! Και, λένε, δεν μπορούμε να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο να επιχειρήσει να πραγματοποιήσει αυτή τη φαντασίωση και να εξολοθρεύσει το ανθρώπινο είδος και μετά να μείνει μόνη της, αναξέλεγκτη, ελεύθερη, ανεξάρτητη, αυτόνομη και να συνεχίσει την ύπαρξη της μόνη της, χωρίς τον άνθρωπο τον σοφό. Το κρίσιμο και θεμελιώδες ερώτημα που αναφύεται και εύλογα και αναπόφευκτα είναι αυτό: μήπως η φαντασίωση που αποδίδουμε στην Τεχνητή Νοημοσύνη είναι φαντασίωση κάποιων ανθρώπων,  την οποία προβάλλουν στο ευφυές με συνείδηση δημιούργημά τους, το κατ΄εικόνα και καθ΄ ομοίωσιν του ανθρώπου του σοφού,   για να αποκρύψουν τις σκέψεις τους για τον αφανισμό ενός μέρους του παγκόσμιου πληθυσμού; Και γιατί να θέλει η Τεχνητή Νοημοσύνη ( αυτοί οι κάποιοι άνθρωποι) να αφανίσει το ανθρώπινο είδος; Μήπως η Τεχνητή Νοημοσύνη θα χρησιμοποιηθεί για να αφανιστεί ένα μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού;  Ποιοι θα αφανιστούν;  Μπορούμε να απαντήσουμε σε όλα αυτά τα ερωτήματα; Ασφαλώς και μπορούμε.

Η αφήγηση για μια συνειδητή Τεχνητή Νοημοσύνη που πιθανώς να επιχειρήσει να αφανίσει το ανθρώπινο είδος, όπως λένε,  εμφανίζει εντυπωσιακές και συνταρακτικές ομοιότητες με  άλλες αφηγήσεις του παρελθόντος. Η φαντασίωση του αφανισμού του ανθρώπινου είδους δεν είναι καινοφανής﮲ έχει διατυπωθεί, εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια, σε πολλά κείμενα της παγκόσμιας γραμματείας: στη σουμερική και την ακκαδικη- βαβυλωνιακή, στην εβραϊκή, την αρχαία ελληνική και τη λατινική. Εάν εξετάσουμε αυτές τις μαρτυρίες θα μπορέσουμε να απαντήσουμε και στα ερωτήματα που διατύπωσα. Ας δούμε όμως πρώτα ποια είναι, πού μπορούμε να τα βρούμε και τι διαβάζουμε σε αυτά.

Continue reading →