in 21ος αιώνας, οι λατρείες της Δύσης

χωρίς στρατιώτες, χωρίς εργάτες: η πυρηνική επιθυμία (φαντασίωση) του δυτικού Κυρίου και η απόπειρα εκπλήρωσή της μέσω της Τεχνητής Νοημοσύνης

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Η τρίτη μεταχριστιανική χιλιετία, ο 21ος αιώνας άρχισε με την απόπειρα του δυτικού Κυρίου, που είναι πλέον οικουμενική μορφή,  να εκπληρώσνει την πυρηνική, την πρωταρχική, την κομβική του επιθυμία: να μην έχει στρατιώτες και εργάτες, να διεξαγάγει πολέμους χωρίς στρατιώτες και να παραγάγει τον κοινωνικό πλούτο χωρίς εργάτες, χωρίς υποτελείς παραγωγούς. Η διαπίστωση αυτή εγείρει πολλά, κρίσιμα και θεμελιώδη ερωτήματα, στα οποία και πρέπει να απαντήσουμε. Είναι πράγματι αυτή η πυρηνική επιθυμία και φαντασίωση του δυτικού Κυρίου; Την έχει εκφράσει ρητά; Πότε; Πού μπορούμε να τη διαβάσουμε; Τι τον ώθησε να επιθυμήσει να μην έχει στρατιώτες και εργάτες; Μπορεί αυτή η επιθυμία να εκπληρωθεί; Πώς; Ποιες θα είναι οι συνέπειες της τυχόν εκπλήρωσης της επιθυμίας για τον Κύριο; Θα συνεχισει να είναι Κύριος χωρίς εργάτες; Ποιοι θα είναι οι Υποτελείς του; Είναι δυνατόν να υπάρχει καπιταλισμός χωρίς εργάτες; Εάν δεν είναι δυνατόν, και δεν είναι, πώς θα μετασχηματιστεί η οργάνωση της παραγωγής και της κατανάλωσης όταν δεν θα υπάρχουν εργάτες ή θα είναι ελάχιστοι; Είναι δυνατόν η παραγωγή του κοινωνικού πλούτου να γίνεται χωρίς εργάτες, μόνο με ρομπότ, με αυτόματες μηχανές και με την Τεχνητή Νοημοσύνη; Έχει αρχίσει ο μετασχηματισμός του; Ποιες θα είναι οι συνέπειες της εκπλήρωσης της επιθυμίας “χωρίς στρατιώτες, χωρίς εργάτες ” για μας, τους υποτελεις,  παραγωγους και μη; Τι θα κάνουμε όλη τη μέρα, τι θα τρώμε, πώς θα ζούμε;

Η επιθυμία να απαλλαγεί ο δυτικός Κύριος από τους στρατιώτες και τους εργάτες είναι μία από τις δύο κομβικές που έχει ιστορικά διατυπώσει – η άλλη είναι η επιθυμία της σωματικής αθανασίας. Και οι δύο έχουν διατυπωθεί στο σημαντικότερο, στο ιδρυτικό κείμενο της δυτικής κυριαρχίας, του δυτικού πολιτισμού, που, ας μην  το ξεχνάμε, είναι δύο πολιτισμοί σε συσκευασία ενός  –  του κυρίαρχου οφ  κορς, του πολεμικού-ποιμενικού. Ο μοναχικός Ζευς με τον κεραυνό στο χέρι του, ο Ζεύς που δεν πολεμά ποτέ στο πεδίο της μάχης διότι έχει στην κατοχή του ένα πανίσχυρο βλήμα, το οποίο έγινε ατομική βόμβα μετά από 2.700 χρόνια, είναι μία από τις φαντασιωσικές εκπληρώσεις της επιθυμίας “χωρίς στρατιώτες”. Θα εντοπίσουμε άλλη μία στην Παλαιά Διαθήκη, όπου ο Γιαχβέ, ο Θεός, ο Κύριος, ρίχνει μόνος του από τον ουρανό θειάφι,  καταστρέψει μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας ολοσχερώς δυο πόλεις και εξοντώνει όλους τους κατοίκους των  – τη Χισοσίμα και το Ναγκασάκι. (Οι ΗΠΑ έριξαν την ατομική βόμβα στα Σόδομα και τα Γόμορα, μην τα πιστεύετε αυτά που λένε). Η επιθυμία “χωρίς εργάτες” έχει διατυπωθεί στη ραψωδία Σ της Ιλιάδας, στην περιγραφή των ρομπότ και των αυτόματων οχημάτων του εργαστηρίου του μεταλλουργού –  οπλουργού θεού Ήφαιστου. Γιατί όμως να επιθυμεί ο δυτικός Κύριος να μην έχει στρατιώτες και εργάτες, από τη στιγμή που όσο περισσότερους έχει, τόσο πιο μεγάλος είναι ο πλούτος του και πιο μεγάλη η ισχύς του; 

Η απάντηση είναι απλή, σαφής και διττή. Πρώτον, διότι ο πλούτος του και η ισχύς του εξαρτάται από την ύπαρξη των στρατιωτών και των εργατών  –  χωρίς αυτούς είναι ένα τίποτα, περιπίπτει στην κατάσταση της πλήρους αδυναμίας και ένδειας. Κατά συνέπεια, ο πλούτος και η ισχύς είναι οι άλλες πλευρές της ένδειας και της αδυναμίας, της έλλειψης ισχύος. Η ύπαρξη των στρατιωτών του και των εργατών του είναι ένας εφιάλτης – του θυμίζει αενάως το ενδεχόμενο της ένδειας της αδυναμίας, αντιλαμβάνεται ότι είναι ενας ενδεής πλούσιος, ένας ανίσχυρος ισχυρός: πλούσιοι επείνασαν και επτώχευσαν. . .  που λέει κι ένα λαϊκό τραγούδι. Ο δυτικός Κύριος φέρει βαρέως, πολύ βαρέως, την κατοχή του πλούτου και της ισχύος από την εξάρτησή του από τους στρατιώτες και τους εργάτες, τον ενοχλεί τα μάλα. Η περιφρόνησή του προς αυτούς είναι μια υπόρρητη έκφραση των συναισθημάτων του και των φόβων του. Ο μόνος τρόπος να εξαλείψει αυτό το άγχος και την αγωνία είναι να τους καταργήσει  – ο Ζεύς, ο Ήφαιστος και ο Γιαχβέ τα κατάφεραν. Θα θέλαμε πολύ να ήμασταν κι εμείς σαν αυτούς. Θα γίνουμε, μια μέρα.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ, υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο της εξέγερσης, της ανυπακοής, της απειθαρχίας, της άρνησης να πολεμήσουν και να εργαστούν.  Και το έκαναν πολλές φορές, πολλές φορές έκοψαν τα κεφάλια των Κυρίων τους. Νικητής όμως αναδείχτηκε τελικά ο Κύριος, αδιαμφισβήτος νικητής. 2.700 χρόνια δυτικής κυριαρχίας και οι στρατιώτες, το πρώτο ιστορικά προλεταριάτο, και οι εργάτες δεν μπόρεσαν να καταλύσουν τη δυτική Κυριαρχία. Ο δυτικός Κύριος άλλοτε με την ανηλεή βία κι άλλοτε με παραχωρήσεις κατάφερνε και νικούσε και εξασφάλιζε την αναπαραγωγή και διαιώνιση της κυριαρχίας του.

ΑΠΟ το 1300 μ. Χ., με την κατασκευή των πρώτων πυροβόλων όπλων, ο δυτικός Κύριος άρχισε να εκπληρώνει  όλες τις επιθυμίες του –  έχουν καταγραφεί στην Ιλιάδα. Μέσω της τεχνικής, της επιστήμης και της τεχνολογίας, της εφαρμογής των επιστημονικών ανακαλύψεων: τηλέγραφος, αυτοκίνητο, αεροπλάνο, φωτογραφία, ραδιόφωνο, τηλεόραση, ατμομηχανή, κινητήρας ντίζελ και τετραχρονος κινητήρας εσωτερικής έκρηξης, πύραυλοι, διαστημόπλοια, ατομική βόμβα, κομπιούτερ, ρομπότ. Και τώρα Τεχνητή Νοημοσύνη. Με αυτήν θα εκπληρώσει την επιθυμία “χωρίς στρατιώτες, χωρίς εργάτες”

Θα συνεχίσω αύριο το πρωί, ξημερωσε κι όταν ξημερώνει δεν κάνει ο βρυκόλακας της σκέψης να γράφει –  είναι αμαρτία!

Write a Comment

Comment