η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι αντεπανάσταση (και κάθε αντεπανάσταση είναι επανάσταση!)

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Η ε π α ν ά σ τ α σ η είναι μια ριζική, μη αναστρέψιμη αλλαγή, η οποία επιλύει κάποιο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα μέλη μιας κοινωνίας. Σε κάθε επανάσταση παρατηρούμε δύο χαρακτηριστικά: πρώτον, είναι μια διαδικασία μεγάλης ή και πολύ μεγάλης, χρονικής διάρκειας και, δεύτερον, δεν υπάρχει υποκείμενο της επανάστασης, οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν αυτό που κάνουν, δεν συνειδητοποιούν το αποτέλεσμα της αλλαγής, απλά τη βιώνουν. Όλα τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά, καμιά εικοσαριά είναι, από την όρθια στάση/δίποδη βάδιση μέχρι την επίγνωση του θανάτου και τη γλώσσα, τη λεκτική επικοινωνία ήταν επαναστάσεις που επέλυσαν κάποιο πρόβλημα προσαρμογής. Ο άνθρωπος ο σοφός είναι το τελικό αποτέλεσμα μιας αλληλουχίας επαναστάσεων, που εκτυλίχθηκαν μέσα σε 6 εκ. χρόνια (ανθρωπογένεση). Μας πήρε 2, 5 εκ. χρόνια για να σταθούμε όρθιοι και να βαδίσουμε στα δύο – το θέλαμε, το επιδιώκαμε, γνωρίζαμε ότι μια μέρα θα σταθούμε όρθιοι και θα βαδίζουμε στα δύο; Όχι, βέβαια!

Η επανάσταση επιλύει κάποιο πρόβλημα προσαρμογής αλλά συχνά προκαλεί άλλα ή δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια άλλη, μελλοντική. Η επανάσταση της όρθιας στάσης/δίποδης βάδισης προκάλεσε το πρόβλημα της καταπόνησης της σπονδυλικής στήλης, όλοι και όλες υποφέρουμε από τη μέση μας και δυσκόλεψε το θηλυκό να γεννά, με το στένεμα του καναλιού της γέννησης. Δημιούργησε όμως, με τις αλλαγές που υπέστησαν οι φωνητικές χορδές, τις προϋποθέσεις της ομιλίας, της έναρθρης επικοινωνίας. Τα σκυλιά δεν πρόκειται ποτέ να μιλήσουν, θα γαβγίζουν μόνο. Άι γάβ γιου!

ΜΙΑ επανάσταση μπορεί να προκύψει και ως αποτέλεσμα πειραματισμού των μελών μιας κοινότητας. Μια τέτοια περίπτωση είναι η επανάσταση της παραγωγής φυτικής και ζωικής τροφής, της καλλιέργειας της γης και της εκτροφής ζώων, της γεωργίας και της κτηνοτροφίας. Κοιμηθήκαμε τροφοσυλλέκτες – κυνηγοί και ξυπνήσαμε μετά από μία ή δύο χιλιετίες γεωργοί και κτηνοτρόφοι! Θέλαμε, επιδιώξαμε συνειδητά να γίνουμε γεωργοί ή κτηνοτρόφοι; Όχι, βέβαια! Η επανάσταση αυτή προκάλεσε πολλά προβλήματα αλλά δημιούργησε και της προϋποθέσεις εκτύλιξης άλλων επαναστάσεων. Χάριν αυτής είμαστε σήμερα 8, 14 δισ.!

ΚΑΤΑΛΗΓΩ στο εύλογο συμπέρασμα ότι οι επαναστάσεις επέλυαν περισσόταρα προβλήματα παρά προκαλούσαν νέα. Γι’ αυτό και τη βγάλαμε καθαρή, επιβιώσαμε και γίναμε 8,14 δισ. Τη στιγμή αυτή βρισκόμαστε μπροστά σε ένα κρίσιμο και θεμελιώδες ερώτημα: υπήρξε κάποια επανάσταση, κάποια ριζική αλλαγή, που προκάλεσε πολύ περισσότερα προβλήματα από όσα επέλυσε; Θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε αυτή την επανάσταση, αντεπανάσταση; Εάν ναι, τότε η αντεπανάσταση είναι μια επανάσταση που προκαλεί περισσότερα προβλήματα από όσα επιλύει. Κατά συνέπεια, κάθε αντεπανάσταση είναι επανάσταση και αντιμετωπίζεται μόνο με επανάσταση.

Continue reading →

το σκρολάρισμα είναι ζωή: είναι κίνηση και αλλαγή!

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΜΙΑ φορά τη βδομάδα πάω στη Σαλονίκη και κάθε λίγους μήνες στην Αθήνα και βλέπω πράγματα που δεν μπορώ να δω στον κήπο, στο δάσος και στο χωριό. Βλέπω ανθρώπους στα φανάρια να περιμένουν σκρολάροντας, να περνάνε σκρολάροντας και να συνεχίσουν σκρολάροντας, αποφεύγοντας ανθρώπους και πράγματα χωρίς να τα βλέπουν. Εκπλήσσομαι, μένω εμβρόντητος: τι ικανότητες έχουν αναπτύξει αυτοί οι άνθρωποι! Μαθαίνω ότι οι άνθρωποι στις πόλεις, παντού δηλαδή, μιας και δεν υπάρχουν πια χωριά, αυτάρκεις κοινότητες δηλαδή, είναι πάνω από πέντε ώρες τη μέρα μπροστά στην οθόνη, σκρολάροντας. Και αναρωτήθηκα γιατί να το κάνουν αυτό. Σκέφτηκα ότι αφού το κάνουν όλοι και όλες, από παιδιά μέχρι μανεκέν για σάβανα, και το κάνουν πολλές ώρες, δεν μπορεί να είναι διαστροφή. Θα πρέπει να ικανοποιούν κάποια ανάγκη, να εκπληρώνουν κάποια επιθυμία. Ποια ανάγκη, ποια επιθυμία; Την απάντηση θα μας τη δώσει το σκρολάρισμα – και μόνο το σκρολάρισμα: η πρακτική αυτή είναι κίνηση και αλλαγή. Αυτό ακριβώς που είναι και η ζωή. Και μιας και στη ζωή μας δεν υπάρχει κίνηση και αλλαγή, το σκρολάρισμα υποκαθιστά τη ζωή και γίνεται ζωή. Το σκρολάρισμα είναι ζωή που μας δείχνει, που επιβεβαιώνει ότι δεν υπάρχει ζωή, δεν υπάρχει κίνηση και αλλαγή. Η συρρίκνωση της ζωής στο σκρολάρισμα, η υποκατάσταση της ζωής με το σκρολάρισμα, επικυρώνει και ενισχύει δραματικά μια ήδη επιβεβλημένη σχέση με την κίνηση και την αλλαγή: περιορισμός της κίνησης και της αλλαγής, κυριαρχία της ακινησίας και της παθητικότητας, της ευκολίας και της άνεσης. Εάν όμως η αλλαγή, η αλλαγή του τρόπου ζωής και σκέψης, η επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων, η επανάσταση είναι μια ριψοκίνδυνη περιπέτεια με δυσκολίες και επίπονες προσπάθειες, τότε οι σκρολάροντες και οι σκρολάρουσες θα αποφεύγουν κάθε μορφή αλλαγής, ρίσκου και κινδύνου. Και η ζωή τους θα αλλάζει μόνο όταν δεν θα το θέλουν και δεν το επιδιώκουν, μόνο όταν υφίστανται τις συνέπειες των αποφάσεων των ισχυρών Κυρίων. Έχεις δουλειά και σε απολύουν – κίνηση και αλλαγή! Βγάζεις μέχρι και 80 ή και 100 ευρά ως ντελιβεράς και μια μέρα κάποιο αυτοκίνητο βλήμα πέφτει πάνω σου και σκοτώνεσαι – κίνηση και αλλαγή!

Continue reading →

γιατί είναι σ ο φ ί α να ακούμε ό ρ θ ο ί (όρθιοι) το Άγιο Ευαγγέλιο;

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα.

ΘΑ ασχοληθούμε σήμερα με δύο άμεσα συσχετιζόμενα ζητήματα: πρώτα με την έννοια της σ ο φ ί α ς και με τη σημασιολογική εξέλιξη της λέξης και κατόπιν με το ζήτημα του περιεχομένου της λέξης σοφία: πρόκειται για τη σοφία του μηνύματος του Αγίου Ευαγγελίου ή μήπως σοφία είναι να ακούμε ό ρ θ ι ο ι , και όχι καθιστοί, το Άγιο Ευαγγέλιο. Οι λέξεις σοφός και σοφία παρακινούν τον νού μας να πάει στους Επτά Σοφούς της αρχαϊκής εποχής της αρχαίας ελληνικής κοινωνίας, στη φιλοσοφία, στην Αγία Σοφία της Κωνσταντινουπόλεως και στη σοφία του πάνσοφου Θεού. Η γνώμη μου είναι, θα εκθέσω τα επιχειρήματά μου, ότι στην πρόταση που εξετάζουμε σοφία είναι οι πιστοί να ακούνε το Άγιο Ευαγγέλιο ορθιοι, όχι καθιστοί. Το να το ακούν καθιστοί δεν είναι σοφία – τί είναι; Άγνοια, μωρία, ανοησία, βλακεία; Όχι! Είναι ασέβεια, ανυπακοή, εξέγερση κατά του Θεού, του Επουράνιου Κυρίου, κατά συνέπεια, και κατά του Επίγειου Κυρίου – του χριστιανού δουλοκτήτη γαιοκτήμονας της εποχής που διατυπώθηκε το Σοφία, ορθοί ακούσωμεν του Αγίου Ευαγγελίου – μεταξύ 4ου και 6ου αιώνα. Πρόκειται για μια νέα σημασιολογική χροιά του όρου: σοφία είναι η υπακοή, η υποταγή στον Κύριο. Μόνο αυτή μας σώζει. Κύριε, ελέησον ημάς! Λυπήσου μας: μη μας σφάζεις, πάτερ, το σμάρτφον ημων το επιούσιον δος ημιν σήμερον.

Η αρχική σημασία της λέξης σ ο φ ό ς είναι “επιδέξιος, ικανός” και σχετίζεται με τη λέξη τ έ χ ν η , αρχική σημασία της οποίας είναι ” η δεξιότητα επεξεργασίας του ξύλου”, εξ ου και τ έ κ τ ω ν (ξυλουργός, μαραγκός) και αρχιτέκτων – μιας και ο σκελετός των σπιτιών ήταν ξύλινος και λεγόταν δ ο μ ή. Είναι ένας όρος που προέρχεται από το πεδίο της τεχνικής και της χειροτεχνίας – της επεξεργασίας του ξύλου, του μετάλλου, του πηλού, της πέτρας. Η χρήση των λέξεων σοφός και σοφία επεκτάθηκε και σε αλλα κοινωνικά πεδία κι έφτασε και στο πολιτικό, όπου απέκτησε νέα σημασία. Ποια είναι όμως η πολιτική επιδεξιότητα, ποια επιδεξιότητα κατείχαν ισχυροί και πλούσιοι αριστοκράτες άνδρες και ονομάστηκαν Σοφοί και δεν ήταν Εφτά αλλά πολύ περισσότεροι;

Continue reading →

η προέλευση του δίπολου “ενεργητικότητα-παθητικότητα” και πώς αυτό επηρεάζει τη σεξουαλική μας συμπεριφορά: μια γαμησιολογική προσέγγιση

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΕΧΟΥΜΕ σχηματίσει την πεποίθηση, και καταδυναστευόμαστε, καταπιεζόμαστε, ταλαιπωριόμαστε, υποφέρουμε από αυτήν, ότι το δίπολο “ενεργητικότητα-παθητικότητα” που χαρακτηρίζει τις δυτικές και άλλες κοινωνίες, είναι ένα δίπολο που υπήρχε και υπάρχει σε όλες τις κοινωνίες του ανθρώπου του σοφού. Η πεποίθηση αυτή δεν είναι μόνο λάθος, είναι και ολέθρια. Ανήκει στο χώρο του αυτονόητου, κατά συνέπεια, είναι μια παγίδα από την οποία δεν μπορούμε να ξεφύγουμε, είναι πολύ δύσκολο – όχι όμως και ακατόρθωτο. Σε αυτήν θα στρέψουμε σήμερα το βλέμμα μας και την προσοχή μας και θα εξετάσουμε την προέλευσή της, τις εκφάνσεις της στην καθημερινή συμπεριφορά, και ειδικά στη σεξουαλική, και το πιθανό μέλλον της.

ΤΟ δίπολο “ενεργητικότητα-παθητικότητα” δεν είναι μια φυσική κατάσταση αλλά φυσικοποίηση μιας πρακτικής που εμφανίστηκε σε κάποιες κοινωνίες κάτω από ειδικές συνθήκες, επιβίωσε και επεκτάθηκε σε όλο το πλέγμα των κοινωνικών σχέσεων. Το “βλέπουμε παντού”, με αυτό κατανοούμε τη φύση και την κοινωνία, με αυτό ερμηνεύουμε φαινόμενα και πρακτικές. Ήταν τόσο δραστική η επίδρασή του ώστε σε πολλές κλιτικές γλώσσες, όπως στην αρχαία ελληνική που επιβιώνει και στη νέα ελληνική, έχει γραμματικοποιηθεί: η φυσικότητα της διάκρισης μεταξύ ενεργητικής και παθητικής φωνής παραβλέπει τόσο την ιστορικότητά της όσο και την προέλευση της παθητικής φωνής (διάθεσης!): εμφανίστηκε τελευταία, με πρώτη την ενεργητική και μετά την μέση. Ένα από τα πεδία στα οποία η ύπαρξη του διπόλου είναι καταλυτική είναι η σεξουαλική συμπεριφορά: το αρσενικό είναι, ή πρέπει να είναι, ενεργητικό, το θηλυκό είναι, ή πρέπει να είναι, παθητικό. Το ίδιο ισχύει και κάθε μορφή σεξουαλικής συμπεριφοράς, ανεξαρτήτως φύλου. Ο ενεργητικός, η ενεργητική γαμάει, ο παθητικός, η παθητική γαμιέται. Ο βιαστής γαμάει, το θύμα γαμιέται. Όταν κάποτε ανυποψίαστοι αριστεροί και αναρχικοί διαπίστωναν “Μητσοτάκη γαμιέσαι”, και το εξελάμβαναν αυτό ως πράξη αντίστασης, δεν έκαναν τίποτα άλλο από το αναπαραγάγουν το δίπολο ‘ενεργητικότητα-παθητικότητα”.

Continue reading →

Θεολογία: η επιστήμη της Ισχύος, της Αλήθειας και του Θεού

” ἅγιος ο Θεός, ἅγιος ισχυρός, ἅγιος αθάνατος, ελέησον ημάς”

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΤΟ κύριο χαρακτηριστικό του Θεού (και του θεού – θα δούμε τη διαφορά) είναι η Ισχύς: ο Θεός είναι ισχυρός, δεν υπάρχει κάποια οντότητα πιο ισχυρή από τον Θεό – αυτή είναι η Αλήθεια, μη κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας! Ο Θεός είναι Παντοκράτωρ. Εάν λοιπόν θέλουμε να γνωρίσουμε τον Θεό, θα πρέπει να στρέψουμε τις έρευνές μας στην ισχύ. Όταν λέμε Θεολογία λοιπόν εννοούμε την έρευνα, τη γνώση για τον Θεό, για την Ισχύ, για την Αλήθεια. Θα μπορούσαμε να της αλλάξουμε το όνομα και να την πούμε Ισχυολογία, μπήκα σε αυτόν τον πειρασμό αλλά άλλαξα γνώμη: Θεολογία. Κάτι ήξεραν κάποιοι πριν από εμάς. Δεν είναι καθόλου σύμπτωση το γεγονός ότι η έννοια του Θεού (και του θεού) εμφανίστηκε σε πολεμικές κοινωνίες – εβραϊκή, αρχαία ελληνική και αραβική (Ισλάμ) – οι οποίες βέβαια ήταν ποιμενικές κοινωνίες (ή απόγονοι ποιμένων). Η Θεολογία, η επιστήμη του Θεού, είναι κλάδος της Φιλοσοφίας, της οποίας το πρώτο αντικείμενο ήταν η Ισχύς: Η σοφία είναι το αποτέλεσμα της αύξησης της ισχύος μέσω της σκέψης – οι Επτά Σοφοί ήταν οι ισχυρότεροι άνδρες της εποχής τους (τύραννοι, πολιτικοί, νομοθέτες) και έγιναν ισχυροί όχι με τη χρήση της βίας αλλά με τη σκέψη. Όταν λέμε μηδέν άγαν εννοούμε μηδέν άγαν βίαν, ας μη το ξεχνάμε. Το ανέκδοτο με τον Θαλή,ο οποίος είναι και ένας από τους Εφτά Σοφούς και ο πρώτος δυτικός φιλόσοφος, θα το γνωρίζετε: παρατήρησε μια χρονιά ότι ελιές θα έχουν πολύ καρπό, νοίκιασε όλα τα λιοτρίβια νωρίς κι όταν ήρθε η εποχή της συγκομιδής τα υπενοικίασε κι έβγαλε πολλά λεφτά και με αυτά αγόρασε μια Φεράρι.

ΕΝΩ το αρχικό αντικείμενο της φιλοσοφίας ήταν η Ισχύς, φυσική πρώτα και μετά κοινωνική, το αντικείμενο της Θεολογίας είναι ο Θεός, δηλαδή, η απόλυτη ισχύς. Κατά συνέπεια, η Θεολογία είναι κλάδος της Φιλοσοφίας. Ο Πλάτων επινόησε τη λέξη θεολογία (Πολιτεία 379α.5) , η οποία αργότερα, με τον Χριστιανισμό και τη μεσαιωνική φιλοσοφία, έγινε Θεολογία. Η οποία, όταν ερευνά και σκέφτεται ποιος είναι ο Θεός και πώς είναι και εάν υπάρχει και σκαρφίζεται του κόσμου τα επιχειρήματα για να αποδείξει ότι υπάρχει, δεν κάνει τίποτα άλλο από το να προσπαθεί να κατανοήσει εάν μπορεί να υπάρξει, εάν είναι εφικτή η απόλυτη ισχύς. Τι είναι όμως η απόλυτη Ισχύς και τι είναι ο Θεός; Ο Θεός είναι απολύτως ισχυρός; Μήπως η απόλυτη ισχύς είναι η απόλυτη αδυναμια και ο απολύτως ισχυρός Θεός είναι ο απολύτως ανίσχυρος, αδύναμος Θεός. Μήπως η απόλυτη ισχύς είναι η απόλυτη αδυναμία, η ανυπαρξία; Άρα, ο Θεός ως προσωποποίηση της απόλυτης ισχύος δεν είναι παρά η προσωποποίηση της απόλυτης αδυναμίας. Και μετά από αυτά τα εισαγωγικά, ας εξετάσουμε την προμετωπίδα του σημερινού κειμένου και ας αρχίσουμε από το επίθετο άγιος. Άγιος ο Θεός.

Continue reading →

Τεχνητή Νοημοσύνη: το προτελευταίο στάδιο της γένεσης του θεού

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα.

ΘΕΛΟΥΜΕ να γίνουμε Θεοί; Θέλουμε – ίσως λίγοι και λίγες να μην θέλουν, δεν πειράζει, κανένας δεν είναι τέλειος. Μπορούμε όμως; Όχι, δεν μπορούμε, λογικά σκεπτόμενοι. Διότι ο Θεός είναι ένας, άρα μόνο ένας άνθρωπος μπορεί να γίνει Θεός, και μόνο τότε θα πεθάνει ο Θεός. Μέχρι τότε θα υπάρχει και θα τον λατρεύουμε, θα θέλουμε δηλαδή να γίνουμε Θεοί. Είναι δυνατόν όμως 8, 3 δισεκατομμύρια άνθρωποι να γίνουν Θεοί; Είναι αντίφαση εν τοις όροις, δεν γίνεται. Μπορούμε όμως να γίνουμε θεοί! Ποια είναι η διαφορά μεταξύ των αρχαιοελληνικών θεών και του ιουδαϊκού Θεού; Ποιος είναι πιο ισχυρός, ο Θεός ή οι θεοί;

ΟΙ θεοί είναι άνθρωποι, αθάνατοι άνθρωποι: τρώνε, πίνουν, τραγουδάνε και γλεντάνε, γαμάνε, πολεμούν, τραυματίζονται και πονάνε, οργίζονται και βρίζουν, απειλούν, δέρνουν τις γυναίκες τους και γελούν με πειράγματα σε βάρος του ΑΜΕΑ θεού Ηφαίστου. Ο Θεός δεν είναι άνθρωπος, αν και πολλές φορές συμπεριφέρεται ως άνθρωπος και οργίζεται, εξοντώνει τους ανθρώπους, τους εκδικείται, τους τιιμωρεί, καίει πόλεις και τους κατοίκους των. Οι θεοί δεν μπορούν να μην τρώνε και να μην πίνουν, να μην νυστάζουν και να μην κοιμούνται – ο Θεός ούτε πίνει ούτε τρώει ούτε ροχαλίζει ούτε μαμάει. Οι θεοί δεν μπορούν να εξαλείψουν τα όρια που βάζει η φύση, δεν έχουν καταργήσει κάθε σχέση με τη φύση, όπως κάνει ο Θεός. Αυτός είναι ο λόγος που, λογικά σκεπτόμενοι, μπορούμε να γίνουμε θεοί αλλά όχι Θεοί. Μόνο ένας μπορεί να πάψει να είναι άνθρωπος και να γίνει Θεός.

Continue reading →

χωρίς στρατιώτες, χωρίς εργάτες: η πυρηνική επιθυμία (φαντασίωση) του δυτικού Κυρίου και η απόπειρα εκπλήρωσή της μέσω της Τεχνητής Νοημοσύνης

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Η τρίτη μεταχριστιανική χιλιετία, ο 21ος αιώνας άρχισε με την απόπειρα του δυτικού Κυρίου, που είναι πλέον οικουμενική μορφή, να εκπληρώσνει την πυρηνική, την πρωταρχική, την κομβική του επιθυμία: να μην έχει στρατιώτες και εργάτες, να διεξαγάγει πολέμους χωρίς στρατιώτες και να παραγάγει τον κοινωνικό πλούτο χωρίς εργάτες, χωρίς υποτελείς παραγωγούς. Η διαπίστωση αυτή εγείρει πολλά, κρίσιμα και θεμελιώδη ερωτήματα, στα οποία και πρέπει να απαντήσουμε. Είναι πράγματι αυτή η πυρηνική επιθυμία και φαντασίωση του δυτικού Κυρίου; Την έχει εκφράσει ρητά; Πότε; Πού μπορούμε να τη διαβάσουμε; Τι τον ώθησε να επιθυμήσει να μην έχει στρατιώτες και εργάτες; Μπορεί αυτή η επιθυμία να εκπληρωθεί; Πώς; Ποιες θα είναι οι συνέπειες της τυχόν εκπλήρωσης της επιθυμίας για τον Κύριο; Θα συνεχισει να είναι Κύριος χωρίς εργάτες; Ποιοι θα είναι οι Υποτελείς του; Είναι δυνατόν να υπάρχει καπιταλισμός χωρίς εργάτες; Εάν δεν είναι δυνατόν, και δεν είναι, πώς θα μετασχηματιστεί η οργάνωση της παραγωγής και της κατανάλωσης όταν δεν θα υπάρχουν εργάτες ή θα είναι ελάχιστοι; Είναι δυνατόν η παραγωγή του κοινωνικού πλούτου να γίνεται χωρίς εργάτες, μόνο με ρομπότ, με αυτόματες μηχανές και με την Τεχνητή Νοημοσύνη; Έχει αρχίσει ο μετασχηματισμός του; Ποιες θα είναι οι συνέπειες της εκπλήρωσης της επιθυμίας “χωρίς στρατιώτες, χωρίς εργάτες ” για μας, τους υποτελεις, παραγωγους και μη; Τι θα κάνουμε όλη τη μέρα, τι θα τρώμε, πώς θα ζούμε;

Continue reading →

το 1945 άρχισε η τρίτη εποχή του δυτικού πολιτισμού: η εποχή των αδιεξόδων και των διλημμάτων

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΤΟ 1300 μ. Χ. και το 1945 τέμνουν τον ιστορικό χρόνο του δυτικού πολιτισμού και τον διακρίνουν σε τρεις εποχές. Εμείς ζούμε την τρίτη εποχή,την εποχή των αδιεξόδων και των διλημμάτων. Ποια είναι αυτά τα αδιέξοδα και τα διλήμματα; Θα τα δούμε, παρακάτω. Με ποιο κριτήριο όμως επιλέγουμε αυτές τις δύο χρονολογίες; Θα το επισημάνουμε, εαν απαντήσουμε στο κρίσιμο και θεμελιώδες ερώτημα: Τι το ξεχωριστό, τι το ιδιαίτερο έγινε το 1300 και το 1945;

Η πρώτη εποχή του δυτικού πολιτισμού άρχισε με τη γένεσή του, κατά την αρχαϊκή εποχή της αρχαίας ελληνικής κοινωνίας (750-500 π. Χ.), κατά συνέπεια, η κοινωνία αυτή ήταν η πρώτη δυτική κοινωνία, και έληξε το 1300 μ. Χ., πάνω κάτω – η χρονολογία αυτή είναι συμβατική. Διήρκεσε 2.000 χρόνια. Εκείνα τα χρόνια, εμφανίστηκαν στη δυτική Ευρώπη τα πρώτα πυροβόλα όπλα και τα πρώτα μηχανικά ρολόγια, εμφανίστηκαν δηλαδή οι πρώτες μηχανές, οι πρώτοι κινητήρες, που λειτουργούσαν χωρίς ανθρώπινη ή ζωική ενέργεια. Οι επινοήσεις αυτές ήταν εκπλήρωση επιθυμιών που είχαν διατυπωθεί κατά την πρώτη εποχή του δυτικού πολιτισμού, την εποχή της διατύπωσης της επιθυμιών αύξησης της ισχύος έναντι της φύσης και των αντιπάλων – εξωτερικών και εσωτερικών. Από το 1300 μ. Χ. και μέχρι το 1945 εκπληρωθηκαν όλες οι επιθυμίες, που είχαν διατυπωθεί κυρίως στην Ιλιάδα, αλλά και μετά το 1300 μ. Χ. – εκτός από μία. Φωτογραφία, τηλέγραφος, αυτοκίνητο, αεροπλάνο, υποβρύχιο, τηλέφωνο, τηλεόραση και άλλα πολλά. Η εποχή αυτή είναι η εποχή της γένεσης του θεού, όχι του Θεού – προς Θεού! Διήρκεσε 650 χρόνια. Η εκπλήρωση των επιθυμιών συνεχίστηκε και μετά το 1945 και θα συνεχιστεί, η χρονολογία όμως αυτή σηματοδοτεί την έναρξη μιας ιδιαίτερης εποχής – της εποχής των αδιεξόδων και των διλημμάτων. Τι έγινε το 1945 – στις 6 και 9 Αυγούστου;

Continue reading →

κυλιόμενες σκάλες και δυτικός πολιτισμός: κίνηση και ακινησία, ακινητοποίηση και κινητοποίηση

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΣΟΚΑΡΙΣΤΗΚΑ, έπαθα, όταν είδα πρώτη φορά κ υ λ ι ό μ ε ν ε ς σκάλες, στην Ομόνοια, το 1970, 12 χρονών, και μετά στο ΜΙΝΙΟΝ, στο πολυκατάστημα της Πατησίων, κοντά στην Ομόνοια, που έκαψαν κάποιοι επαναστάτες για να επιταχύνουν την κατάρρευση του καπιταλισμού – τώρα, εάν ζουν, θα τρώνε τα νύχια τους. Πώς είναι δυνατόν να ανεβαίνεις σκάλες α κ ί ν η τ ο ς ; Μα δεν τις ανεβαίνεις, δεν περπατάς, αφού είσαι ακίνητος! Οι κυλιόμενες σκάλες δεν είναι σκάλες! Εάν σταματήσουν, τότε, ναι, είναι σκάλες! Πήρα πολλή δουλειά για το σπίτι. Βέβαια, χρόνια πριν, είχα πάρει πολύ περισσότερη. Το 1964, όταν πήγα στο Δημοτικό και κάθισα α κ ί ν η τ ο ς στο θρανίο για ώρες πολλές. Φρίκαρα! Με α κ ι ν η τ ο π ο ί η σ α ν ! Τι βασανιστήριο! Και λίγους μήνες μετά, μας πήγαν στην Εκκλησία όπου κι εκεί φρίκαρα και πάλι: ό ρ θ ι ο ς και α κ ί ν η τ ο ς δύο ώρες! Τι μαρτύριο! Με ακινητοποίησαν ξανά! Και μετά από χρόνια είδα κάποιον να περπατάει κι άλλον να τρέχει αλλά να μένουν στο ίδιο σημείο! Στον κυλιόμενο τάπητα, στον διάδρομο γυμναστηρίου! Και μετά είδα ότι τους πουλάνε κιόλας, για το σπίτι, για να περπατάς και να τρέχεις αλλά να βρίσκεσαι πάντα στο ίδιο σημείο. Κουνιέσαι αλλά δεν κινείσαι, δεν μετακινείσαι. Αργότερα, διαβάζοντας Αριστοτέλη και μελετώντας Ινδοευρωπαϊκή γλωσσολογία διαπίστωσα ότι το βασικό, το κομβικό ενδιαφέρον του φιλοσόφου ήταν η κίνηση και η ακινησία, ενώ το λεξιλόγιο των κίνησης όλων των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών είναι τόσο πλούσιο που δεν γίνεται να μην αναρωτηθείς: ποια είναι η προέλευση του ζωηρότατου ενδιαφέροντος για την κίνηση και την ακινησία – και την κινητοποίηση και την ακινητοποίηση. Ποια πολιτισμική παράδοση ενσωματώνουν οι κυλιόμενες σκάλες;

Continue reading →

η επιθυμία της κατασκευής, κατοχής και χρήσης της ατομικής βόμβας στην Ιλιάδα και την Παλαιά Διαθήκη

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΔΕΝ νομίζω να υπάρχουν άνθρωποι που να μην χαρακτηρίζουν επίτευγμα την κατασκευή της ατομικής βόμβας. Εάν δεν είναι επίτευγμα, τι είναι; Εκτός εάν ακυρώσουμε τον ορισμό του επιτεύγματος και τον πετάξουμε στα σκουπίδια. Επίτευγμα είναι κάτι το σημαντικό που πετυχαίνει, κατορθώνει ή πραγματοποιεί κάποιος ή κάποιοι. Η κατασκευή της ατομικής βόμβας ήταν η υλοποίηση μιας στρατηγικής επιδίωξης, η πραγματοποίηση ενός σχεδίου, το οποίο πήγασε από την επιθυμία κατοχής και χρήσης ενός βλήματος τεράστιας καταστροφικότητας και εξοντωτικότητας. Να μπορείς μέσα σε πολύ λίγο χρόνο να καταστρέφεις ολοσχερώς μια μεγάλη πόλη και να εξοντώνεις όλους τους κατοίκους της με ένα μόνο βλήμα. ‘Ετσι, η ατομική βόμβα ήταν η κορύφωση της διαδικασίας συνεχούς αύξησης της καταστροφικής και εξοντωτικής αποτελεσματικότητας, αποδοτικότητας, παραγωγικότητας. Είναι ένας ιδιαίτερος τρόπος καταστροφής και εξόντωσης διότι συνδυάζει αδιάσπαστα την καταστροφή και την εξόντωση.

Continue reading →