φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
Ο μετασχηματισμός της καπιταλιστικής κοινωνίας που βιώνουμε, σε διαφορετικό βαθμό συνείδησης και κατανόησης, και που θα διαρκέσει δυο-τρεις δεκαετίες ακόμα, είναι ένα πλέγμα μεταβάσεων, αλλαγών: από την κοινωνία της εργασίας στην κοινωνία της αεργίας, από την ηθική της εργασίας στην ηθική της απόλαυσης, από την επέκταση του καπιταλισμού στη συρρίκνωσή του, από την κίνηση της ζωής στη κίνηση του σκρολαρίσματος, από τις κρίσεις περιορισμένης διάρκειας που υπερβαίνονταν και ενίσχυαν τον καπιταλισμό στις συχνές διακοπές, μικρής ή μεγάλης διάρκειας, σε όλα τα κοινωνικά πεδία (παραγωγή, κυκλοφορία, κατανάλωση, επικοινωνίες, συγκοινωνίες, ιδεολογία), από τις δραστηριότητες στους δημόσιους χώρους στον οικιακό εγκλεισμό, από την κίνηση και την ενεργετικότητα στην ακινησία,ακινητοποίηση και παθητικότητα, από τη δημιουργικότητα και την πρωτοβουλία στην παθητικότητα, την ευκολία και την άνεση. Αυτά ζούμε.
ΟΛΑ αυτά θα ενταθούν, θα επιδεινωθούν, θα κλιμακωθούν, θα αλληλοενισχυθούν και κάποια στιγμή, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πότε, θα συμπέσουν, θα συντονιστούν, όπως συντονίζεται ο βηματισμός πολλών ανθρώπων πάνω σε ξύλινη γέφυρα και η γέφυρα σπάει. Πρόκειται για να ευρύτατο φάσμα κοινωνικών, άρα και προσωπικών προβλημάτων, τα οποία έχει προκαλέσει ο δυτικός πολιτισμός και ο καπιταλισμός, τα οποία δεν πρέπει να επιλυθούν – εάν επιλυθούν, οι αιτίες που τα προκαλούν θα αντιμετωπίσουν ανυπέρβλητα προβλήματα αναπαραγωγής και ύπαρξης – τον δυτικό πολιτισμό εννοώ και τον καπιταλισμό. Τα δημιουργήματά τους αυτά τους δίνουν ζωή, κατά συνέπεια, θα κάνουν ό,τι μπορούν για να τα διαιωνίσουν και να διαιωνίσουν έτσι και την ύπαρξή τους – την αρπακτική, καταστροφική, εξοντωτική, αυτοκαταστροφική και αυτοκτονική ύπαρξή τους. Και ενώ αυτοί, οι Κύριοί μας, μπορούν να κάνουν πολλά πράγματα, εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε: να διασδηλώνουμε μπορούμε, όσο μας το επιτρέπουν – εκτόνωση είναι, καλό κάνει σε όλους.
ΜΠΟΡΟΥΝ να μας εκφοβίσουν, να μας απειλήσουν, να ασκήσουν βία με την οπλική υπεροχή που έχουν εξασφαλίσει, να μας κόψουν το ρεύμα, την τροφή και το νερό, να μας κλείσουν μέσα στα σπίτια, την επικοινωνία και τη συγκοινωνία. Μπορούν να τα κάνουν όλα αυτά κι αν χρειαστεί θα τα κάνουν, χωρίς ενδοιασμούς και επιφυλάξεις, με προθυμία ασυγκράτητη και αποφασιστικότητα ασυγαταλάντευτη. Αυτό που τους ανησυχεί, τους φοβίζει πιο πολύ στις μέρες μας είναι οι διακοπές των κρίσιμων για την αναπαραγωγή της (καπιταλιστικής) κοινωνίας διαδικασιών, λειτουργιών, πρακτικών αλλά κρίσιμων για την αναπαραγωγή και αντιλήψεων, θεσμών, τρόπου σκέψης, ιδεολογιών και ιδεολογημάτων, αυταπατών, ψευσδαισθήσεων. Ο καπιταλισμός ρετάρει, κάνει διακοπές, δε δουλεύει καλά και οι βαλβίδες του και η ανάφλεξή του δεν είναι δυνατόν να ρυθμιστούν. Θα πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Και οι υπερασπιστές του δυτικού πολιτισμού και του καπιταλισμού πρέπει να είναι σε ετοιμότητα.
ΑΥΤΟ που τους απασχολεί και τους αναστατώνει είναι πώς θα συμπεριφερθούν, τι θα κάνουν οι υποτελείς, εάν προκύψει, που θα προκύψει, αναπόφευκτα και αδυσώπητα, κάποια διακοπή κρίσιμης αναπαραγωγικής διαδικασίας ή λειτουργίας – ας πούμε κόβονται κάποιοι κρίκοι της εφοδιαστικής αλυσίδας ή της μεταφοράς ενέργειας. Αυτό που έκαναν οι υποτελείς και το κάνουν και σήμερα είναι η έφοδος στις αποθήκες και η λήψη – δεν είναι αρπαγή – της τροφής ή άλλων βασικών αγαθών που χρειάζονται. Επεξεργάζονται δύο στρατηγικές κι έχουν επιλέξει τη μία από αυτές.
ΕΧΟΥΝ απορρίψει κατηγορηματικά τη στρατηγική της ανοχής και της εξάντλησης των υποτελών. Θα μπορούσαν να κάνουν τα στραβά μάτια, να επιτρέψουν τις “λεηλασίες”, την πρόσβαση και τη λήψη του αναγκαίου κοινωνικού πλούτου, με αποτέλεσμα σε λίγες ώρες να μην υπάρχουν στα ράφια ούτε οδοντογλυφίδες. Και μετά, εάν η διακοπή παραταθεί; Ένα μέρος του κοινωνικού πλούτου μπορεί να ληφθεί με αυτό τον τρόπο, αλλά εάν δεν υπάρχει ρεύμα ή επικοινωνίες ή νερό ή συγκοινωνίες ή καύσιμα, τι θα “λεηλατήσεις”; Η διάσταση λοιπόν της δ ι ά ρ κ ε ι α ς της διακοπής είναι το κομβικό σημείο. Τι θα κάνουμε σε αυτή την περίπτωση; Τα τρόφιμα τελείωσαν, ρεύμα δεν υπάρχει! Θα μείνεις με σταυρωμένα χέρια; Όχι, βέβαια! Αφού δεν μπορείς να πολεμήσεις, θα φύγεις. Δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Μπορεί να μην αποβεί αποτελεσματική αλλά αυτό θα κάνουμε: θα φύγουμε από τις πόλεις και “κάνοντας και βλέποντας”.
ΑΥΤΟ δεν πρέπει να γίνει! Οι υποτελείς πρέπει να μείνουν στις πόλεις! Το ενδεχόμενο αυτό πρέπει να αποκλειστεί δια πυρός και σιδήρου. Αυτή είναι η δεύτερη στρατηγική τους κι αυτήν προκρίνουν χωρίς την παραμικρή επιφύλαξη. Ο πληθυσμούς πρέπει να συγκρατηθεί στις πόλεις. Εάν έχεις φροντίσει να έχεις προμήθειες για τρεις μέρες (72 ώρες), μια βδομάδα, δέκα μέρες, ένα μήνα, τότε όλα θα πάνε καλά: το κράτος θα επιλύσει το πρόβλημα που έχει προκύψει και μετά θα επανέλθουμε στην κανονικότητα. Μέχρι όμως να επιλυθεί το πρόβλημα, καλό θα ήταν να παραμείνετε στα σπίτια σας, όπως έγινε με τον κορονοϊό.
ΕΚΕΙΝΟ που τους ανησυχεί πιο πολύ είναι τι θα γίνει, εάν η προθεσμία παρέλθει, οι προμήθειες τελειώσουν και το πρόβλημα δεν έχει επιλυθεί, η διακοπή παρατείνεται. Αυτός είναι ο εφιάλτης τους. Θα μας εμποδίσουν να φύγουμε; Πώς; Με απειλές; Με χρήση βίας; Θα ρίξουν στο ψαχνό; Και πώς θα φύγουμε, εάν δεν υπάρχουν καύσιμα και συγκοινωνία; Θα πάμε στην Αρκαδία, στο Πήλιο και στην Καρδίτσα από την Αθήνα με τα πόδια;
ΤΙ θα γίνει, εάν φύγουμε, εάν αναγκαστούμε να φύγουμε, από τις πόλεις; Θα το σκεφτούμε αύριο το πρωί.