εισαγωγή στην ελληνική Γαμησιολογία

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ερευνητικό της Γαμησιολογίας (Gamesiology) είναι το γαμήσι. Της ελληνικής Γαμησιολογίας, το ελληνικό γαμήσι. Γιατί υπάρχει και αγγλικό, γαλλικό, γερμανικό, αμερικάνικο γαμήσι και άλλα πολλά. Όλα αυτά τα γαμήσια έχουν ασφαλώς κάτι κοινό, το κάθε ένα όμως από αυτά έχει τις δικές του ιδιαιτερότητες. Το κοινό είναι η εγκαθίδρυση της κυριαρχικής σχέσης από τον άνδρα στη γυναίκα μέσω της παραγωγής πραγματικού ή συμβολικού πόνου από το πέος κατά τη διάρκεια της ερωτικής συνεύρεσης –  αυτό είναι το γαμήσι. Οι εκφράσεις όμως είναι διαφορετικές σε κάθε κοινωνία και γλώσσα και αυτός είναι ο λόγος που επινόησα τον όρο ελληνική γαμησιολογία. Δεν μπορώ να γράψω κάποια άλλη Γαμησιολογία αλλά είναι βέβαιο ότι μόλις κυκλοφορήσει η ‘ εισαγωγή στην ελληνική Γαμησιολογία’, δεν θα περάσει πολύς χρόνος και θα εμφανιστεί κάποια γερμανική ή ισπανική ή ιταλική  γαμησιολογία. Και αργότερα και άλλες.

Continue reading

π΄τσαρίνα (πουτσαρίνα)

του Νικόλα Κωτούλα

«Π’τσαρίνα» (παναπεί «πουτσαρίνα»), αποκαλούν στον θεσσαλικό κάμπο και οι άντρες και οι γυναίκες (ακόμη κι η μάνα της έτσι την αποκαλεί) την δυναμική γυναίκα. Διότι σε μια πατριαρχική κοινωνία δεν εξηγείται, δεν νοείται δυναμικότητα -παναπεί ισχύς- χωρίς την παρουσία του αντρικού οργάνου. Η ισχύς έχει τόσο μεγαλύτερη σημασία όσο μεγαλύτερος είναι ο ανταγωνισμός. Έτσι -και κάπως παιχνιδιάρικα και κάπως πονηρά-, αναγνωρίζουν στις γυναίκες που τα καταφέρνουν να παλεύουν κι ενίοτε να κερδίζουν στον ανταγωνισμό του αντρικού κόσμου την παρουσία και την ανάλογη ισχύ που το συνοδεύει του κυριότερου χαρακτηριστικού στην φυσιολογία του άντρα: του πέους. Για την ακρίβεια: του εργαλείου επέκτασης της ισχύος που χρησιμοποιούν και οι ίδιοι οι άντρες. Διότι υπάρχει κι ο «π’τσαράς». Επειδή ο άντρας από την φύση του έχει πέος τι παραπάνω έχει ο π’τσαράς; «Την έχει μεγάλη»;

Continue reading

σύγκριση μπάσκετ και ποδοσφαίρου: ομοιότητες και διαφορές

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Η απειλή ‘θα σας γαμήσουμε απόψε (αύριο)’, η κραυγή ‘έτσι γαμάει ο Πει-ραι-άς’ και η θριαμβολογία ‘σας ξεσκίσαμε’ που ακούγονται μεταξύ οπαδών ομάδων του μπάσκετ και του ποδοσφαίρου πριν, κατά και μετά τη  λήξη του αγώνα μας επιτρέπει να συσχετίσουμε το μπάσκετ και το ποδόσφαιρο με το γαμήσι. Εάν το γαμήσι είναι η επιβολή της κυριαρχικής σχέσης από τον άντρα σε γυναίκα ή άντρα κατά τη διάρκεια της ερωτικής συνεύρεσης (και ουχί πράξης) μέσω της επιθετικής διείσδυσης του πέους, τότε, λογικά σκεπτόμενοι, η επιβολή της κυριαρχικής σχέσης θα είναι αυτό που διακυβεύεται κατά τη διάρκεια ενός αγώνα μπάσκετ ή ποδοσφαίρου. Ο αγώνας αυτός μοιάζει πολύ με το γαμήσι, αλλά δεν είναι γαμήσι, κυριολεκτικά μιλώντας. Συμβολικά, ναι.

Continue reading

‘όποιος γράφει, γαμάει· όποιος διαβάζει, γαμιέται’

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Ο τίτλος του σημερινού σημειώματος καταγράφει τη δομή ενός μεγάλου αριθμού ελληνικών και λατινικών επιγραφών, μερικές από τις οποίες και θα εξετάσουμε. Το σημείωμα αποτελεί εισαγωγή στο αυριανό, αντικείμενο του οποίου θα είναι η υιοθέτηση της γραφής από τους πλούσιους και ισχυρούς αριστοκράτες της αρχαϊκής Ελλάδας (750-500 π. Χ.). Θα απαντήσουμε στο εξής κομβικό ερώτημα: Για ποιο λόγο άρχισαν, γύρω στο 750 π. Χ.,  να χρησιμοποιούν τη γραφή οι αριστοκράτες; 

ΠΟΛΛΕΣ πτυχές του ζητήματος της γραφής δεν είχαν, και δεν έχουν, αποσαφηνιστεί και κατανοηθεί. Η αιτία ήταν η προσήλωση των ερευνητών αποκλειστικά και μόνο στη γραφή. Εδώ και πάνω από δύο δεκαετίες το ενδιαφέρον στράφηκε στην ανάγνωση, αν και υπήρχε αλλά ήταν περιθωριακό και καταχωνιασμένο, με αποτέλεσμα να κατανοηθούν και πτυχές που αφορούσαν τη γραφή. Ένα από τα βασικά πορίσματα των ερευνών για την ανάγνωση τους πρώτους αιώνες της χρήσης της γραφής ήταν το εξής: οι αρχαίοι Έλληνες διάβαζαν υψηλόφωνα μέχρι και τα μέσα του 4ου π. Χ. αιώνα· ο Αριστοτέλης ήταν από τους πρώτους που άρχισαν να διαβάζουν σιωπηλά και ήταν ο πρώτος μανιώδης αναγνώστης. Γιατί διάβαζαν υψηλόφωνα, ηχηρά;

Continue reading

στιγμές (Λ)

ΣΤΙΓΜΕΣ (Λ)

1. Διευκρινίζω ότι το αντικείμενο των σημερινών πρωινών σκέψεων είναι το ερώτημα εάν υπάρχει κάποια σχέση μεταξύ δύο νεοφανών κοινωνικών φαινομένων στον σημερινό (καπιταλιστικό) δυτικό πολιτισμό, την άνοδο του φασισμού/ναζισμού και την διάδοση της κτηνοβασίας. Θα υποστηρίξω ότι είναι άρρηκτα συνδεδεμένα.
2. Υπενθυμίζω ότι η κτηνοβασία υπήρχε και υπάρχει μόνο στον δυτικό πολιτισμό – γιατί άραγε; Η απάντησή μου: διότι είναι ένας πολιτισμός ποιμενικής προέλευσης, όπου το ζώο χρησιμοποιείται ως μέσον, ως εργαλείο άλαλο (instrumentum mutum). Το ζώο θήραμα των κυνηγών δεν είναι εργαλείο. Θα την συναντήσουμε σε μυθολογίες άλλων λαών, κυρίων κυνηγητικών, αλλά μόνο στη μυθολογία, όπου με αυτόν τον τρόπο δηλώνεται η συγγένεια της ζωής μεταξύ ελλόγων όντων (άνθρωποι) και μη ελλόγων (ζώα). Μόνο που οφείλουμε να προσθέσουμε ότι η διάκριση αυτή είναι δική μας.
3. Να θυμηθούμε ακόμα ότι μία από τις πιο συνηθισμένες βρισιές που ακούγονταν από τους θεατές στα ελληνικά γήπεδα πριν μερικές δεκαετίες κατά των διαιτητών ήταν η βρισιά ‘κατσικογάμης’.

Continue reading

ο Δημήτρης Πατέλης κι εγώ ναυαγοί σε ακατοίκητο νησί του Ειρηνικού

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Ο Δημήτρης Πατέλης, καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης, μαρξιστής και νομοτελειακός κομμουνιστής, κι εγώ ναυαγούμε σε ακατοίκητο νησάκι του Ειρηνικού: παραλίες παραδεισένιες, φοίνικες, μάνγκο και μπανάνες, καθαρός αέρας και καθαρό νερό – τί ωραία που θα περνούσαμε!  Σε λίγες μέρες όμως το κορμί μας θα ήθελε κάτι διακαώς αλλά δεν θα μπορούσαμε να το ικανοποιήσουμε. Δεν υπάρχουν γυναίκες. Ούτε κατσίκες, ούτε προβατίνες. Τί θα κάναμε, Δημήτρη;

ΘΑ βλέπαμε πολλά ερωτικά όνειρα, θα γαμούσαμε στον ύπνο μας γνωστές και άγνωστες, νεαρής ηλικίας θηλυκά και γυναίκες – ξέρεις εσύ, καθηγητής Πανεπιστημίου είσαι, πολλές φοιτήτριες γύρω σου. Χάριν του εγκεφάλου μας, Δημήτρη, αυτού του καλού φύλακα άγγελού μας που μας φροντίζει αλλά και που μας τιμωρεί όταν αποποιούμαστε ή απωθούμε την φροντίδα του. Μετά από λίγες μέρες πιθανόν και να χύναμε στον ύπνο μας – ξέρεις από ονείρωξη, δεν μπορεί να μην ξέρεις, ήσουνα κι εσύ κάποτε έφηβος και νέος. Πιθανόν όμως και όχι, μιας και είμαστε μιας κάποιας ηλικίας, συνομήλικοι μάλλον.

ΑΡΓΑ  ή γρήγορα, καλέ μου Δημήτρη, δεν θα αποφεύγαμε τη μαλακία. Κι από αυτό το σημείο αρχίζουν τα μαρξιστικά και κομμουνιστικά δράματα. Το θέμα δεν είναι ότι θα τον παίζαμε, είναι πώς θα τον παίζαμε. Θα τον παίζαμε παρέα, ο ένας απέναντι στον άλλον ή θα τον παίζαμε κρυφά, μη σε δω και μη με δεις; Μα την Παναγία, Δημήτρη, αν και κομμουνιστής, θα ήθελες να τον παίζεις στα κρυφά, όταν εγώ θα κοιμόμουν ή όταν θα απομακρυνόσουν για να πας να χέσεις. Χέσιμο και μαλακία είναι unpaiktable ηδονικός συνδυασμός, καθ΄ όλα μαρξιστικός. Εγώ δεν συμφωνώ, Δημήτρη. Κι εγώ κομμουνιστής είμαι και θα πρότεινα να τον παίζαμε παρέα. Δεν ξέρω αν έφηβος τον έχεις παίξει με άλλους παρέα, εγώ πολλές φορές. Το γεγονός ότι εσύ προτιμάς να τον παίζεις μόνος σου κι εγώ να τον παίζαμε παρέα, με βάζει, ως μαρξιστής που είμαι και εγώ, σε πολλές σκέψεις περί της αντίληψης που έχεις μέσα στο κρανίο σου για τον κομμουνισμό. Θα διαπιστώναμε ένα αβυσσαλέο χάσμα, για το οποίο θα είχαμε πολλά να πούμε, μιας και είσαι τόσο διαβασμένος και τόσο ευφυής.

Continue reading

το κωλοδάχτυλο του Γιάνη Βαρουφάκη

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΤΟ 2013, δεν θυμάμαι ακριβώς πότε και που, ο Κύριος Γιάνης Βαρουφάκης κατά τη διάρκεια ομιλίας του επέδειξε στο κοινό το μεσαίο δάχτυλο του αριστερού χεριού, χειρονομία γνωστή ως κωλοδάχτυλο. Όχι την ελληνική εκδοχή, κίνηση πλαγία, παλινδρομική, από τα δεξιά προς τα αριστερά,  αλλά τη δυτική, με το δάχτυλο στραμμένο προς τον Θεό, προς τον ουρανό και το χέρι ακίνητο.  Ο Βαρουφάκης είναι οικονομολόγος και ειδικός της θεωρίας των παιγνίων· δεν έχει σπουδάσει γαμησιολογία. Ως αριστερός εκλαμβάνει τη χειρονομία του κωλοδάχτυλου ως συμβολική έκφραση αντίστασης, ανυπακοής και εξέγερσης, χειρονομία ιδιαιτέρως προσφιλής στους ανά τον κόσμο αμφισβητίες όλων των ιδεολογικών και πολιτικών αποχρώσεων της Αριστεράς, ιδιαιτέρως προσφιλής μάλιστα και στους κύκλους των αναρχικών και αναρχιζόντων. Οι δέκτες της χειρονομίας  του Βαρουφάκη  ήταν οι δανειστές μας, κερδοσκόποι κακοί καπιταλιστές. Το μήνυμα, το σημαινόμενο, που στάλθηκε δεν ήταν η διαπίστωση ότι οι δανειστές γαμιούνται αλλά η απειλή θα σας γαμήσουμε.

ΤΟ μήνυμα θα ήταν γαμιούνται εάν η χειρονομία συμπληρώνονταν με τη φράση γαμιέστε αλλά ο Βαρουφάκης δεν την εκστόμισε. Και δεν το έκανε διότι ήθελε να εκφράσει απειλή, την οποία τώρα πραγματοποιεί λείχοντας τους όρχεις της ισχύος του Κυρίου Σόιμπλε όπως αι κορασίδες λείχουσιν δια της απαλής, ερυθράς, θερμοβούλου γλώσσης των την παγεράν, πλην γλυκυτάτης, σοκολατόχρουν βάλανον του παγωτοπυραύλου της ΔΕΛΤΑ.

Continue reading

γιατί μας αρέσει να βλέπουμε πορνό; αυτός που βλέπει πορνό είναι άνθρωπος ή cyborg;

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΜΑΣ αρέσει να βλέπουμε τους άλλους να . . ., πώς να το πω κομψά, αφού αποκλείσω την απαίσια έκφραση ‘κάνω έρωτα’; Να συνευρίσκονται ερωτικά, να γαμιούνται; Αισθάνομαι ότι και οι δύο αυτές επιλογές  μου είναι ανεπαρκείς – θα διατηρήσω το γαμιούνται. Όταν λέω να βλέπουμε εννοώ να βλέπουμε όχι αληθινούς, όχι πραγματικούς αλλά, για να σκεφτούμε και να μιλήσουμε νιτσεϊκώς, ζωντανούς ανθρώπους, ζωντανά, ζεστά κορμιά – όχι εικόνες. Θα έρθουμε και στις εικόνες- οι οποίες είναι και αληθινές και πραγματικές.

ΕΑΝ μας αρέσει, γιατί; Μας αρέσει, φίλες και φίλοι, μας αρέσει πολύ. Ο Λέβι Στρος στους Θλιβερούς Τροπικούς διηγείται ότι σε μια φυλή τροφοσυλλεκτών της Βραζιλίας τα ζευγάρια που ήθελαν να γαμηθούν απομακρύνονταν λίγα μέτρα από τον καταυλισμό κι εκεί έβγαζαν τα μάτια τους – αυτή αν είναι απαίσια, τσομπαναραίικης καταγωγής έκφραση – η σεμνοτυφία της Ιλιάδας και της Οδύσσειας μας το επιβεβαιώνει με τον καλύτερο τρόπο. Αμέσως τα παιδιά έτρεχαν πίσω από τους θάμνους για να δουν – μιμούμενα κινήσεις, γελώντας και σχολιάζοντας. Το περιστατικό αυτό συμπυκνώνει, συνοψίζει μια πρακτική που ήταν κοινή σε όλους τους πολιτισμούς για πολλές δεκάδες, εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια. Τα παιδιά εξοικειώνονταν με το γαμήσι και επιπλέον μάθαιναν.

Continue reading

γάμσι κώλους ένα μπούτσου

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΤΗ βδομάδα της κυβέρνησης των μικρομεσοαστών του ΣΥΡΙΖΑ που πέρασε αλλά και όλη την περίοδο της μελλοντικής διακυβέρνησης, ο χρόνος θα δείξει τη διάρκειά της, την περιγράφω με την παροιμία του τίτλου του σημερινού σημειώματος. Την παροιμία αυτή τη λέμε στο χωριό μου (Πετράδες Διδυμοτείχου), δεν γνωρίζω όμως αν τη λένε και σε άλλα μέρη της Ελλάδας. Επειδή ενδέχεται να μην είναι κατανοητή, την μεταγράφω στη νεοελληνική γλώσσα του Κράτους, η οποία, ας μην το ξεχνάμε,  ήταν η διάλεκτος των εφοπλιστών και των μεγάλων εμπόρων την εποχή της  ίδρυσης του νεοελληνικού Κράτους –  ο ισχυρός Κύριος επιβάλλει και τη γλώσσα του στους Υποτελείς:

γάμησε ο κώλος έναν πούτσο

ΕΙΜΑΙ βέβαιος ότι τώρα η παροιμία είναι κατανοητή και νομίζω πως όλοι και όλες καταλαβαίνουμε τι υπονοεί και θα αντιλαμβάνεστε ποιος είναι ο κώλος και ποιος είναι ο πούτσος. Έχετε αντιληφθεί ότι η ύπαρξη, η συμπεριφορά, οι αξίες, ο κώδικας συμπεριφοράς, οι πρακτικές  της μικρομεσοαστικής τάξης μου προκαλούν ναυτία και αναγούλα. Εάν επρόκειτο να ζήσω σε ένα ερημονήσι με άλλον έναν ή άλλη μία και έπρεπε να επιλέξω, θα προτιμούσα χίλιες φορές να ζήσω με έναν Κύριο, θα προτιμούσα Κυρία, παρά με έναν μικροαστό. Νομίζω ότι πιο σαφής δεν μπορώ να γίνω.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και η αναπόφευκτη αποτυχία της θα φέρουν στο προσκήνιο πάρα πολλά ζητήματα, τα οποία είτε έχουμε καταχωνιάσει, απωθήσει θα έλεγα, είτε τα έχουμε αφήσει στην άκρη είτε ελάχιστα τα συζητάμε. Το ζήτημα της μικρομεσοαστικής τάξης θα είναι ένα από αυτά, θα έρθει ξανά στο προσκήνιο του δημόσιου διαλόγου –  αυτός είναι ο λόγος που στα προηγούμενα σημειώματα εστίασα σε αυτό. Αλλά δεν θα συζητήσουμε μόνο αυτό.

Continue reading