το ΚΚΕ ως ιδεολογικός και κατασταλτικός μηχανισμός του Κράτους

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Μια μέρα των ημερών το ΚΚΕ θα γίνει κυβέρνηση.  Δεν το λέω εγώ, το ΚΚΕ το λέει. Πότε; Δεν το γνωρίζουμε, δεν μπορούμε καθορίσουμε μια συγκεκριμένη ημερομηνία – μετά από ένα χρόνο, δέκα, είκοσι, πενήντα. Πως; Με εκλογές. Θα σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση και θα επιλύσει όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι, οι αυταπασχολούμενοι, ο λαός. Υπάρχει άλλος τρόπος; Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Μέχρι τότε, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα; Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, μόνο να περιμένουμε, να μην βιαζόμαστε  και να υπομένουμε. Μπορούμε να αντιδράσουμε, να λάβουμε κάποια μέτρα που θα ανακουφίσουν τους εργαζόμενους, τους ανέργους, τους συνταξιούχους; Να αντικρούσουμε την επίθεση των καπιταλιστών; Όχι, δεν μπορούμε. Το μόνο που μπορούμε και οφείλουμε να κάνουμε είναι να διαμαρτυρόμαστε ειρηνικά, να κάνουμε συγκεντρώσεις και συλλαλητήρια και να ψηφίζουμε το ΚΚΕ για να το ενισχύσουμε στη Βουλή, έως ότου μια μέρα το ΚΚΕ γίνει κυβέρνηση. Ποια είναι η προϋπόθεση για να γίνει κυβέρνηση το ΚΚΕ; Να ξυπνήσει ο λαός και να το ψηφίσει μαζικά. Γιατί κοιμάται ο λαός; Ο λαός κοιμάται διότι τον έχει αποκοιμίσει η προπαγάνδα των αφεντικών, των πολιτικών του συστήματος, των μαζικών μέσων ενημέρωσης, των διανοουμένων.

Αυτή είναι η στρατηγική του ΚΚΕ, αυτό είναι το ΚΚΕ, φίλες και φίλοι. Δεν θα θέσουμε το ερώτημα εάν είναι εφικτή αυτή η στρατηγική πολιτική επιδίωξη.  Θα θέσουμε ένα άλλο ερώτημα, για να αποκαλύψουμε τις πραγματικές επιδιώξεις του ΚΚΕ: Θέλει να γίνει κυβέρνηση;

ΟΧΙ, κατηγορηματικά ΟΧΙ! Ο πυρηνικός σκοπός του ΚΚΕ δεν είναι να γίνει κυβέρνηση, είναι κάποιος άλλος – θα δούμε ποιος είναι. Το  ‘δεν θέλει να γίνει κυβέρνηση’ είναι μια διαπίστωση δική μου, δεν είναι του ΚΚΕ. Πως όμως φτάνω σε αυτό το κατηγορηματικό συμπέρασμα; Μου το επιτρέπει η αντίφαση ανάμεσα στα λόγια και τα έργα του ΚΚΕ. Ναι, αλλά αυτή η αντίφαση δεν είναι απάτη;

Ναι, είναι απάτη! Είναι εξαπάτηση! Είναι απάτη πρώτου μεγέθους. Τα ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ, οι Κύριοι του ΚΚΕ,  είναι οι μεγαλύτεροι και ικανότεροι απατεώνες της νεώτερης πολιτικής ιστορίας της ελληνικής κοινωνίας: το ΚΚΕ είναι ο βασικός μοχλός ανατροπής του συσχετισμού ισχύος μεταξύ του Κυρίου καπιταλιστή και των υποτελών Παραγωγών σε βάρος των τελευταίων.

Continue reading

τι πουλάει η καπιταλιστική επιχείρηση-κόμμα ‘ΚΚΕ’;

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Η δεύτερη παράγραφος του ‘Κεφαλαίου’ του Κ. Μαρξ αρχίζει ως εξής: Το εμπόρευμα είναι πριν απ’ όλα ένα εξωτερικό αντικείμενο, ένα πράγμα που με τις ιδιότητές του ικανοποιεί οποιοδήποτε είδος ανθρώπινες ανάγκες. Η φύση αυτών των αναγκών, αν λχ. προέρχονται από το στομάχι ή από τη φαντασία δεν αλλάζει σε τίποτα την υπόθεση. Ο Μαρξ μετά τη γενική περιγραφή του εμπορεύματος ως πράγματος, ως εξωτερικού αντικειμένου, αντιλαμβάνεται ότι το εμπόρευμα δεν είναι μόνο ένα εξωτερικό αντικείμενο αλλά μπορεί να είναι και κάτι άϋλο, κάτι που ανάγεται στη σφαίρα του διανοητικού, πολιτισμικού, πολιτιστικού, ψυχικού, κλπ. Μπορεί να είναι υπηρεσία, ασφάλεια, γνώση, ψυχολογική υποστήριξη, αντίληψη, συμπεριφορά, σεξ,  και άλλα πολλά.

Έχουμε σχηματίσει την αντίληψη ότι το ΚΚΕ είναι ένα κόμμα της ιστορικής Αριστεράς. Πολύ ωραία. Μας διαφεύγει όμως ότι όλα τα κόμματα της ιστορικής Αριστεράς, κοινοβουλευτικής και εξωκοινοβουλευτικής, είναι και καπιταλιστικές επιχειρήσεις – όπως άλλωστε όλα τα κόμματα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.  Ο ΣΥΝασπισμός είναι κόμμα, είναι και καπιταλιστική επιχείρηση, το ίδιο ισχύει και για τις συνιστώσες της. Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής είναι και αυτό καπιταλιστική επιχείρηση. Η πιο μεγάλη όμως και κερδοφόρα καπιταλιστική επιχείρηση είναι το ΚΚΕ. Όπως κάθε καπιταλιστική επιχείρηση, έτσι και αυτές της ιστορικής Αριστεράς αποσκοπούν στο κέρδος, το υλικό κέρδος, το χρήμα. Είναι δηλαδή μηχανισμοί αρπαγής του κοινωνικού πλούτου. Και ασφαλώς αποσκοπούν και στην αύξηση, τη διαιώνιση και την αναπαραγωγή της Ισχύος τους, άρα και της δόξας τους, της φήμης τους, του ηρωικού κλέους τους. Ως καπιταλιστικές επιχειρήσεις είναι δομημένες με πρότυπο το Κράτος, τον στρατώνα, το μαντρί. Έχουν Κυρίους, ανθρωποβοσκούς δηλαδή, αφεντικά, εργοδότες, προισταμένους, μετόχους. Συγκρίνετε το διοικητικό συμβούλιο μιας καπιταλιστικής επιχείρησης και την Κεντρική Επιτροπή ενός κόμματος της ιστορικής Αριστεράς – είναι ίδια και απαράλλαχτα, λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο. Υπάρχει και Ιεραρχία, δηλαδή μια αλυσίδα Κυρίων που είναι και Κύριοι και Υποτελείς Κύριοι: Κύριοι προς τους από κάτω, Υποτελείς Κύριοι  προς τους από πάνω.

Continue reading

Καυδιανά δίκρανα, ‘δούλιος ζυγός’:η μεταφορά του ζυγού στον Αισχύλο

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Σήμερα θα ασχοληθούμε με τη μεταφορά και την εικόνα του ζυγού στον Αισχύλο. Πρόκειται για μια μεταφορά που χρησιμοποιείται και στις μέρες μας: ο ζυγός της δουλείας, ο ζυγός της σκλαβιάς, ζήσαμε τετρακόσια χρόνια κάτω από τον τουρκικό ζυγό, αν και του Έλληνα ο τράχηλος ζυγόν δεν υποφέρει. Επιβιώνει και στις λέξεις  σύζυγος, υποζύγια, ζεύω, ζεύγος και ζευγάρι (ζευγαράκι),  όπως θα δούμε παρακάτω. Πότε όμως εμφανίστηκε για πρώτη φορά αυτή η μεταφορά; Γιατί ο Αισχύλος την χρησιμοποιεί τόσο συχνά;

Continue reading

κάποτε πήραμε τα όπλα κι ανεβήκαμε στα βουνά, κάποτε καταλάβαμε το Πολυτεχνείο, τώρα να καταλάβουμε τις εφορίες (ΔΟΥ) και τα γραφεία της ΔΕΗ

όχι στη μετωπική, κεντρική σύγκρουση

συγκεντρώσεις στις γειτονιές και στις συνοικίες

μπροστά στις εφορίες και τα γραφεία της ΔΕΗ όλων των πόλεων

παραμένουμε και μαζευόμαστε στους υπό κατάληψη εργασιακούς χώρους

προβολή των άμεσων μέτρων που πρέπει να ληφθούν για να ανακουφιστούμε, να ενωθούμε, να εξάψουμε την κοινωνική και πολιτική φαντασία μας:

διαγραφή όλων των χρεών των εργαζομένων της εκτέλεσης και των αυταπασχολούμενων

επίδομα ανεργίας χωρίς προϋποθέσεις και περιορισμούς

εικοσάωρο και μισθός για όλους

κι αν όλα αυτά σημαίνουν την έξοδο από την ευρωζώνη και το εβρό,

έξοδος από την ευρωζώνη και το εβρό

δεν την θέλουμε την έκτη δόση – δεν είμαστε ζητιάνοι

είμαστε οι παραγωγοί της ζωής και του κοινωνικού πλούτου!

θέλω να γίνω σκουπιδιάρης

Στις 22 Νοεμβρίου λήγει η οχτάμηνη σύμβασή μου στα ΕΛΤΑ. Εφαρμόζοντας τις απόψεις μου ότι, πρώτον,  πρέπει να εργαζόμαστε μέρα πάρα μέρα, βδομάδα πάρα βδομάδα, μήνα πάρα μήνα, κλπ., όπως θέλει ο καθένας και η καθεμιά, και, δεύτερον, ότι το επάγγελμα είναι κατάρα και αναχρονισμός,

θα ήθελα μετά από οχτώ μήνες, αφού ξεκουραστώ, διαβάσω, γράψω, κλπ., για έξι ή οχτώ μήνες,  να πάρω τη θέση ενός σκουπιδιάρη – ας ξεκουραστεί, ας παίξει με τα παιδιά, ας καλλιεργήσει το κήπο, ας κάνει ό,τι του δίνει νόημα και χαρά στη ζωή του. Εννοείται ότι θα πληρώνεται κανονικά.

Σε παρέα φίλων, μεταξύ των οποίων τέσσερις γιατροί, έθεσα το ερώτημα: θα προτιμούσατε  να ζείτε σε πόλη χωρίς γιατρούς ή χωρίς σκουπιδιάρηδες;

Συμφωνήσαμε όλοι και όλες ότι θα προτιμούσαμε  να ζούμε σε μια πόλη χωρίς γιατρούς παρά χωρίς σκουπιδιάρηδες.

Από τη στιγμή που όλοι και όλες παράγουμε σκουπίδια, οφείλουμε όλοι και όλες να συμμετέχουμε στο μάζεμα και την απομάκρυνσή τους – έως ότου πάψουμε να τα παράγουμε, να τα μαζεύουμε και να τα απομακρύνουμε – να τα διαχειριζόμαστε δηλαδή σε επίπεδο γειτονιάς και συνοικίας.

Εάν, λόγω ανευθυνότητας ή υπεροψίας, δεν θέλετε να συμμετέχετε στην αποκομιδή των σκουπιδιών, οφείλετε να εξασφαλίσετε μια ολιγόμηνη (εξάμηνη) εργασία στους σκουπιδιάρηδες, ένα επίπεδο ζωής που να αντιστοιχεί στις δυνατότητες της εποχής μας και να τους συμπαραστέκεστε για να αποκρούουν κάθε επίθεση που δέχονται από τον Κύριο και το Κράτος.

Εάν ούτε αυτά κάνετε,  πιθανόν μια μέρα να αναγκαστείτε να εγκαταλείψετε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, ίσως κι άλλες πόλεις, για να αποφύγετε τον υγειονομικό κίνδυνο. . . Και, ασφαλώς, δεν θα είναι ο μόνος λόγος. . .

 

19-20 Οκτωβρίου: συλλαλητήρια ή κατάληψη διαρκείας των ΔΟΥ και ΔΕΗ;

Μπορούμε να αχρηστεύσουμε Αστυνομία και Στρατό πολλαπλασιάζοντας τις δικές μας δυνάμεις:

Ας τους αφήσουμε να μας περιμένουν – εμείς θα συγκεντρωθούμε και θα είμαστε αλλού:

Να πάμε να καταλάβουμε τις εφορίες (ΔΟΥ) και τα γραφεία είσπραξης λογαριασμών της ΔΕΗ:

κοινωνικό αντάρτικο: κάθε μέρα, εκατοντάδες, χιλιάδες εργαζόμενοι, άνεργοι, νοικοκυρές, συνταξιούχοι, φοιτητές, μαθητές, καλλιτέχνες, έξω από όλες τις εφορίες κι έξω από όλα τα γραφεία της ΔΕΗ, με ένα εκκαθαριστικό,  με ένα λογαριασμό στο χέρι θα περιμένουμε να πληρώσουμε. . .

Είμαστε σε θέση να μην ηττηθούμε στις 19-20 Οκτωβρίου! Να μη φάμε ξύλο, να μην τρέχουμε για να σωθούμε σαν τα πρόβατα, να μην εισπνεύσουμε χημικά – όχι στη μετωπική σύγκρουση – η πιο ισχυρή παρουσία είναι η εξαφάνιση, η διάχυση, η διασπορά, η Πανταχού Απουσία, το κοινωνικό αντάρτικο

Κατά τη διάρκεια της διήμερης γενικής απεργίας να μην καταφύγουμε σε ένα υποδεέστερο μέσο πάλης, το  συλλαλητήριο  εννοώ (που δεν είναι μέσο πάλης) αλλά σε ένα ισχυρότερο και αποτελεσματικότερο:

διαρκής κατάληψη των εφοριών (ΔΟΥ)  και των γραφείων είσπραξης λογαριασμών της ΔΕΗ

διαρκής κατάληψη όλων των χώρων εργασίας

πρώτα νικάμε και μετά πολεμάμε:

διαγραφή όλων των χρεών των εργαζομένων της εκτέλεσης και των αυταπασχολούμενων

επίδομα ανεργίας χωρίς προϋποθέσεις και περιορισμούς

εικοσάωρο και μισθός για όλους και όλες


διαρκής κατάληψη των εφοριών (ΔΟΥ) και των γραφείων είσπραξης λογαριασμών της ΔΕΗ από εργαζόμενους, ανέργους, νοικοκυρές, συνταξιούχους, αυταπασχολούμενους, φοιτητές, μαθητές. . .

γενική απεργία διαρκείας

επίδομα ανεργίας σε όλους και όλες, χωρίς προϋποθέσεις και χρονικό περιορισμό

εικοσάωρο και μισθός για όλους και όλες

η καρέκλα ως όργανο βασανιστηρίου

[12/10/11] Τετάρτη πρωί. Ο πόνος στη μέση δεν μ’ αφήνει να καθίσω να γράψω.  (Η καρέκλα όργανο βασανιστηρίου). Με το ζόρι πάω στη δουλεία, μετά κρεβάτι. Ολοκλήρωσα την ανάγνωση του ογκώδους πέμπτου τεύχους του περιοδικού  blaumachen (σημαίνει ‘κάνω κοπάνα από τη δουλείά’), το οποίο και θα ξαναδιαβάσω. . .  Διαβάζω το βιβλίο της Σίλβια Φεντερίτσι Ο Κάλιμπαν και η μάγισσα Γυναίκες, Σώμα και Πρωταρχική Συσσώρευση, εκδόσεις των ξένων, μετ. Ι. Γραμμένου, Λ. Γυιόκα, Π. Μπίκας, Λ. Χασιώτης, πάρα πολύ ενδιαφέρον. Θα τα ξαναπούμε μόλις γίνω καλά. (Με μια συνοπτική ιστορία του κομμουνισμού, από την ανθρωπογένεση/κοινωνιογένεση μέχρι τις μέρες μας).

Α.Δ.

(συνοπτικός) οδηγός ανάγνωσης και μελέτης του Πλάτωνα

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Εάν συγκρίνουμε την ανάγνωση του Γαργαντούα και Πανταγκρυέλ του Ραμπελέ ή του Δον Κιχότη του Θερβάντες με τον Οδυσσέα του Τζόις, θα παρατηρήσουμε ότι ενώ τα δυο πρώτα είναι έργα προσιτά, (δεν είναι εχθρικά), στον αναγνώστη, το δεύτερο είναι απρόσιτο και απροσπέλαστο. Ως διεστραμμένος βιβλιομανής, (η ανάγνωση είναι κοινωνικά χρήσιμη διαστροφή – είναι καλύτερα να είσαι χειρουργός ή χασάπης παρά βασανιστής, μισθοφόρος  ή στρατηγός. . . ), έχω διαβάσει τα δυο πρώτα δυο φορές και μία τον Οδυσσέα. Ομολογώ ότι διατελώ εν πλήρει συγχύσει, ως προς το τελευταίο. Για να το κατανοήσω χρειάζομαι μια μεσολαβητική βοήθεια: θα ξαναδιαβάσω τον Οδυσσέα αφού πρώτα διαβάσω την Ποιητική του Τζέιμς Τζόις του Ουμπέρτο Έκο, το έχω κάνει ήδη, και βεβαίως, το έργο του Άρη Μαραγκόπουλου Ulisses: οδηγός ανάγνωσης.

Υπάρχουν κάποια αναγνώσματα, φίλες και φίλοι, που είναι πράγματι δύσκολα, απαιτητικά, απροσπέλαστα. Εάν επιχειρήσετε να διαβάσετε την Φαινομενολογία του Πνεύματος του Χέγκελ, πολύ σύντομα θα αντιληφθείτε ότι απαιτείται τεράστιος πνευματικός κόπος. Εάν επιχειρήσετε να διαβάσετε τον Παρμενίδη του Πλάτωνα, είμαι κάτι παραπάνω από βέβαιος ότι θα διαβάσετε 3-4 σελίδες, αν τις διαβάσετε κι αυτές, θα το κλείσετε και θα το πετάξετε. Την Πολιτεία του ή τους Νόμους όμως θα μπορέσετε να τα διαβάσετε και να τα κατανοήσετε, δεν είναι απρόσιτα, αλλά η κατανόησή τους θα είναι ελλιπής. Ελλιπής θα είναι η κατανόηση ακόμα και του Κρίτωνα, ο οποίος είναι σύντομος και σαφής. Γιατί;

Ας υποθέσουμε ότι κάποιος, κάποια αρχίζει την ανάγνωση και τη μελέτη των έργων του Πλάτωνα με τη σειρά που τα έγραψεή υποθέτουμε ότι τα έγραψε. Η ανάγνωση και η μελέτη όλου του πλατωνικού έργου θα μας επιτρέψει να το κατανοήσουμε; Όχι, κατά κανένα τρόπο. Για να το κατανοήσουμε θα πρέπει, πρώτον,  να διαβάσουμε τουλαχιστον μερικά από τα βασικά διασωθέντα αναγνώσματα του Πλάτωνα, εννοώ την Ιλιάδα και τον Παρμενίδη, και, δεύτερον, να σχηματίσουμε μια ευκρινή κατά τον δυνατόν εικόνα τόσο της οικονομικής, κοινωνικής, πολιτικής και πνευματικής εξέλιξης της αρχαιοελληνικής κοινωνίας όσο και των αντίστοιχων εξελίξεων που εκτυλίχθηκαν κατά τη διάρκεια της ζωής του Πλάτωνα.

Continue reading

αφελείν τά δείματα

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

η φράση αφελείν τά δείματα δηλώνει την  αποτίναξη των φόβων, σημαίνει ‘σταματάω να φοβάμαι’. Την έχω διαβάσει στους Βατράχους του Αριστοφάνη (στ. 688) και θα κάνω τον κόπο να παραθέσω την πρόταση στην οποία ανήκει:

πρώτον ουν ημίν δοκεί / εξισώσαι τους πολίτας καφελείν τα δείματα.

Η πρόταση εξισώσαι τους πολίτας καφελείν τα δείματα είναι σχήμα πρωθύστερο. Αν δεν σταματήσουν οι πολίτες να φοβούνται δεν μπορεί να υπάρξει εξίσωση. Από την άλλη όμως δεν είναι σχήμα πρωθύστερο, αφού η εξίσωση των πολιτών εξοβελίζει πολλούς φόβους.

Οι φόβοι είναι αποτέλεσμα της διαταγής και της απειλής, του εκφοβισμού. Κάθε διαταγή είναι απειλή και κάθε απειλή είναι διαταγή. Ο σκοπός της διαταγής/απειλής είναι η πρόκληση του φόβου, ο οποίος φόβος είναι ταυτόσημος με την ήττα και την υπακοή, υποταγή. Εάν οι υποτελείς δεν φοβηθούν, δεν θα υπακούσουν, δεν θα υποταχτούν. Αυτό ο Κύριος το γνωρίζει πολύ καλά, έχει κατανοήσει πολύ καλά τη σημασία του εκφοβισμού και είναι υποχρεωμένος να διατάζει/απειλεί/εκφοβίζει καθημερινά, με όλους τους τρόπους (λεκτικά, συμβολικά, κλπ). Πρόκειται για την μεταφορά ενός βασικού αξιώματος της διεξαγωγής του  πολέμου στη διεξαγωγή του κοινωνικού πολέμου, ένα αξίωμα το οποίο ο Τάκιτος στο έργο του Γερμανία (Germania, κεφ. XLIII) διατυπώνει ως εξής: σε κάθε μάχη, οι πρώτοι νικημένοι είναι τα μάτια (nam primi in omnibus proeliis oculi vicuntur). Εμείς, θα πρέπει να συμπληρώσουμε: τα αυτιά και τα μάτια – η σκέψη, το συναίσθημα.

Το ζήτημα του εκφοβισμού και της αποτίναξης των φόβων μας ενδιαφέρει πάρα πολύ διότι από τη μια κατανοούμε πως διαιωνίζεται η Κυριαρχία, η Ισχύς του Κυρίου, κι από την άλλη πως κλονίζεται, πως αποσυντίθεται, πως καταλύεται.

Continue reading