φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
Τα συμπτώματα της κρίσης είναι τα αποτελέσματα της κρίσης· (για την άνω τελεία, πατάμε Alt και πληκτρολογούμε δεξιά το 0183 – ο Γιώργος μου το έμαθε)· μιας και κρίση σημαίνει ‘απόφαση’, τα αποτελέσματα της κρίσης είναι οι συνέπειες των αποφάσεων του ισχυρού Κυρίου: τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν τις επιδιώξεις Του, είναι οι επιδιώξεις Του, είναι η στρατηγική Του. Τι αποφασίζει ο Κύριος; Αποφασίζει να επιδεινώσει όλα τα κοινωνικά προβλήματα για να ενισχύσει τις θέσεις του στον παρατεταμένο διάχυτο κοινωνικό πόλεμο. Και όχι μόνο αυτό· ενισχύει τις θέσεις του επιπλέον διαχειριζόμενος τα αποτελέσματα των αποφάσεων του: επιχειρεί να αποσπάσει την αφοσίωση και την υπακοή των φοβισμένων, αποβλακωμένων και απομονωμένων (ανταγωνιστικών) Υποτελών. Και τα καταφέρνει.
Ο κοινωνικός και πολιτικός συντηρητισμός (υπακοή και αφοσίωση του Υποτελούς προς τον Κύριο, που προέρχεται από τον φόβο, την αποβλάκωση και την απομόνωση) είναι το παρεπόμενο κάθε κρίσης. Τα αποτελέσματα των πρόσφατων κοινοβουλευτικών εκλογών επιβεβαίωσαν για άλλη μια φορά με τον καλύτερο τρόπο αυτή τη διαδικασία. Όμως, η υπακοή και η αφοσίωση έχουν κάποιο όριο. Ποιὀ είναι αυτό; Το γνωρίζουμε πολύ καλά: όταν η υπακοή και η αφοσίωση αναπαράγει τον πόνο και την εξαθλίωση, την αδυναμία αναπαραγωγής της ζωής, συμβαίνει να μεταστρέφονται ταχύτατα και εκτεταμένα στο αντίθετό τους: την ανυπακοή και την ασέβεια, την απομάκρυνση. Ο φόβος γίνεται τόλμη, η αποβλάκωση γίνεται ευφυΐα, η απομόνωση γίνεται συνεργασία και αλληλεγγύη.