φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
‘ Ήταν τα καλύτερα χρόνια, ήταν τα χειρότερα χρόνια· ήταν ο αιώνας της σοφίας, ήταν ο αιώνας της τρέλας· ήταν η εποχή της πίστης, ήταν η εποχή της απιστίας· ήταν η εποχή του Φωτός, ήταν η εποχή του Σκότους· ήταν η άνοιξη της ελπίδας, ήταν ο χειμώνας της απελπισίας· είχαμε τα πάντα μπροστά μας, δεν είχαμε τίποτα μπροστά μας· πηγαίναμε όλοι γραμμή στον παράδεισο, όλοι πηγαίναμε γραμμή προς την άλλη κατεύθυνση. Με λίγα λόγια, η εποχή έμοιαζε τόσο πολύ με τι δική μας, ώστε μερικοί από τους πιο θορυβώδεις μελετητές της επέμεναν πως σύγκριση ανάμεσα στις δυο εποχές τόσο για το καλό όσο και για το κακό μπορούσε να γίνει μόνο χρησιμοποιώντας τον υπερθετικό βαθμό των επιθέτων. ‘
Με αυτήν την περιγραφή της προεπαναστατικής κατάστασης στη Γαλλία αρχίζει η Ιστορία των δύο πόλεων του Τσαρλς Ντίκενς – ο Ζοφερός Οίκος του , με αντικείμενο τη δικαιοσύνη, είναι μυθιστόρημα που μας χαρίζει μεγάλες δόσεις σοφίας. Δεν μοιάζει και η εποχή μας, φίλες και φίλοι, με αυτήν την εποχή, όπως μας την παρουσιάζει ο Ντίκενς; Όξυνση των αντιφάσεων και των αντιθέσεων, όξυνση του κοινωνικού πολέμου – ας προετοιμαστούμε για το καλύτερο και για το χειρότερο – ή και για τα δυο μαζί. Ας απομακρύνουμε όμως το βλέμμα μας από αυτό το πανοραμικό πλάνο κι ας εστιάσουμε στην πολιτική κατάσταση. Γιατί να μας ενδιαφέρει;