φίλε Νίκο,
όλες και όλοι, στα σπίτια και τα καφενεία, στους χώρους δουλειάς και τα λεωφορεία, μιλάμε για σένα, αγωνιούμε, σκεφτόμαστε, συζητάμε. Τι να το κάνω όμως εάν εγώ πεθαίνω κι όλοι μιλάνε για μένα; Είναι ζωή αυτή; Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θέλουν να πεθάνεις, το ομολογούν ανοιχτά και ξεδιάντροπα· δεν είναι λίγοι, πολύ λιγότεροι από τους προηγούμενους, που θέλουν να συνεχίσεις, σε ενθαρρύνουν, σου συμπαραστέκονται· κι αν πεθάνεις; Ούτε είναι λίγοι κι εκείνοι που θέλουν να ζήσεις, να ζήσεις με κάθε τίμημα, και να νικήσεις: θα νικήσεις μόνο εάν ζήσεις με κάθε τίμημα. Κι αν ζήσεις και νικήσεις, θα ζήσουμε και θα νικήσουμε κι εμείς.