φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
Τα όπλα εσίγησαν, οι δρόμοι ερήμωσαν, οι εκλογές αχρηστεύτηκαν, όπως θα διαπιστώσουμε για άλλη μια φορά σε λίγες μέρες – ζούμε το αργόσυρτο δράμα του θανάτου της ιστορικής Αριστεράς. Αυτοί κι αυτές που το πήραν απόφαση δεν είναι και τόσο λίγοι και λίγες· αυτοί κι αυτές που το υποψιάζονται αλλά δεν το έχουν συνειδητοποιήσει ακόμα είναι η πλειονότητα, αργά ή γρήγορα θα το συνειδητοποιήσουν· αυτοί κι αυτές που δεν θέλουν να το παραδεχτούν αντιδρούν με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. Άλλοι αδιαφορούν, άλλοι περιγελούν και χλευάζουν, άλλοι θυμώνουν. Το δράμα του θανάτου της ιστορικής, νεκροζώντανης αριστεράς παρουσιάζει βαριά συμπτωματολογία, σε λίγους μήνες θα είναι βαρύτατη· ένα από τα συμπτώματα, μία από τις εκδηλώσεις είναι τα αιμοδιψή, τα αιμοβόρα σχόλια – χαρακτηριστική περίπτωση αυτό του Κώστα Παππά που έχετε διαβάσει αυτές τις μέρες.
Κλείνουν έξι χρόνια, φίλες και φίλοι, από τότε (Φεβρουάριος 2009) που άρχισα να δημοσιεύω τις απόψεις μου σχετικά με τον θάνατο της ιστορικής Αριστεράς κι όλα αυτά τα χρόνια διάβασα πολλά αιμοδιψή σχόλια. Αιμοδιψές σχόλιο είναι ένα σχόλιο που οι λέξεις του είναι βλήματα, είναι λέξεις που βάλλει κατά ριπάς ο εγκέφαλος του σχολιαστή με σκοπό να με πονέσει, επιβεβαιώνοντας και τον Αισχύλο και τον Σέξπυρ ότι οι λέξεις είναι βλήματα που προκαλούν από πόνο έως και θάνατο. Πριν από κάποια χρόνια, μια μάνα απεκάλεσε πάνω σε τσακωμό το γιο της πουστάρα κι αυτός έπεσε από τον πέμπτο όροφο και αυτοσκοτώθηκε – στην Αθήνα συνέβη.