φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
ΈΧΟΥΝ σκατώσει τα σώβρακά τους και τις κιλότες τους από τον φόβο κρατικοί- δημόσιοι υπάλληλοι και συνταξιούχοι. Τους καταλαβαίνω, δεν τους κατηγορώ, κάθε άλλο. Αν ήμουν στη θέση τους κι εγώ θα το είχα λερώσει το σώβρακό μου. Μια ενδεχόμενη χρεοκοπία του Κράτους, μπορεί και προσωρινή, για ένα, δύο μήνες μόνο και μόνο για να τους υποτάξουν και να τους αναγκάσουν να κλίνουν το γόνυ ικετεύοντες για μισθό 700 εβρά το μήνα και σύνταξη 300-500, (επαναλαμβάνω, χρεοκοπία του Κράτους, δεν υπάρχει χρεοκοπία έτσι γενικά και αόριστα), θα τους καταδίκαζε σε απόγνωση και απελπισία και πείνα. Θα ήταν αχαριστία και αγνωμοσύνη να αδιαφορήσουμε ή να τους κρίνουμε. Ή να λησμονήσουμε ότι οι κρατικοί- δημόσιοι υπάλληλοι και οι συνταξιούχοι με τον μισθό τους και τη σύνταξή τους συντηρούν και βοηθούν πάρα πολλούς άλλους, ανέργους και φτωχούς και γλίσχρα αμειβόμενους και άλλους ανήμπορους. Όχι, δεν ήμασταν, δεν είμαστε και δεν θα είμαστε ποτέ αχάριστοι και αγνώμονες, ποτέ!