φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
ΔΕΝ υπάρχει πιο μεγάλη ανασφάλεια από την υπερσίγουρη ασφάλεια, όσο κι αν όλοι οι άνθρωποι την αναζητούν – το μόνο σίγουρο στη ζωή μας είναι ο θάνατος. Ζώντας συνειδητά μέσα σε μια διαρκή κρίση, η ασφάλειά μου είναι αυτή η κρίση – να ζεις όσο γίνεται μακριά από μεροκάματο και μισθό, μακριά από την κατάρα του επαγγέλματος, με όσο γίνεται λιγότερα εμπορεύματα και χρήματα, με όσο γίνεται περισσότερες φίλες και φίλους, θεωρώ ότι η κρίση, η αναταραχή, η εξέγερση, ο κοινωνικός διχασμός, η επανάσταση, το πέρασμα στην πράξη, η απουσία, η προσφορά, η καθημερινή βίωση του γλεντζέδικου κομμουνισμού είναι πηγή αναζήτησης, αναθεώρησης αυτονόητων, σκέψεων και γνώσεων και πρακτικών, είναι πηγή δημιουργίας και εμένα πάνω απ΄ όλα με ενδιαφέρει η αναζήτηση, η κριτική και η δημιουργία.
ΘΕΩΡΩ ότι ανοίγεται μπροστά μας μια μακράς διάρκειας περίοδος αναταραχής, κοινωνικού διχασμού, κρίσης (λήψης αποφάσεων δηλαδή), αναζήτησης, αναθεώρησης αυτονόητων, κριτικής, μια μακράς διάρκειας δημιουργία. Και όλα αυτά είναι στιγμές του εμμενούς, του γλεντζέδικου κοινωνικού πολέμου, (της εμμενούς, της γλεντζέδικης κοινωνικής επανάστασης), που οξύνεται και γενικεύεται εξ αιτίας (όχι εξ΄, αγάπες, η εκ προήλθε από την εξ, όχι η εξ από την εκ!) της καπιταλιστικής επίθεσης που επιδιώκει την ενίσχυση του συρρικνωνόμενου καπιταλισμού. Κατά τη διάρκεια αυτής της μακροχρόνιας αναταραχής και δημιουργίας υπάρχουν στιγμές κομβικές, στιγμές δηλαδή προς τις οποίες συγκλίνουν, επεξεργάζονται και αποκλίνουν, διασπείρονται στην κοινωνία, σκέψεις, ιδέες, γνώσεις, πρακτικές. Να ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα: θα γίνει κοινός τόπος, κοινή κοινωνική πρακτική να μην καταθέτουμε, να μην έχουμε χρήματα στις τράπεζες; Θεωρώ ότι θα γίνει. Θα μας δοθούν πολλές αφορμές και ευκαιρίες για να φέρουμε στο προσκήνιο πολλές παρόμοιες σκέψεις και γνώσεις και πρακτικές. Δεν είμαστε παρά μόνο στην αρχή.