φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΑΘΑΝΑΣΙΕ, θα μου πείτε, με τι μαλακίες κάθεσαι και ασχολείσαι και σκέφτεσαι; Τί μας νοιάζει εάν φορέσει ή όχι γραβάτα ο αξιότιμος Κύριος Τσίπρας; Τι να κάνω, αφού τα σκέφτομαι, να μην τα γράψω; Δε μπορώ, ό,τι σκέφτομαι νιώθω την ακατανίκητη ανάγκη να τα πω και να τα γράψω, όπως ακαταμάχητα δεν μπορώ να αποφύγω την οποιαδήποτε σωματική ανάγκη. Άμα οι σκέψεις μου είναι σκουπίδια, ας τις πετάξουμε στα σκουπίδια. Σας ερωτώ: συνέβαλε στην άνοδο και στις εκλογές νίκες του ΣΥΡΙΖΑ το γεγονός ότι ο Κύριος Τσίπρας δεν φοράει γραβάτα; Δεν μπορούμε, δεν μας επιτρέπεται να το αρνηθούμε – απαντώ κατηγορηματικά βέβαιος: ναι, συνέβαλε, ίσως όχι καθοριστικά, αλλά τα μάλα. Να και κάποια άλλα ερωτήματα. Γιατί δεν φοράει; Είναι μια συνειδητή ενδυματολογική επιλογή; Έχει επίγνωση ο Κύριος της σημαντικότητάς της, της σπουδαιότητάς της; Θα φορέσει στο μέλλον;

ΜΕ το ερώτημα του τίτλου και με τα άλλα που ακολούθησαν μου δίνεται η ευκαιρία να σκεφτώ και να γράψω για την απάτη και την επανάσταση – πως δηλαδή ένας πολιτικός απατεώνας χρησιμοποιεί την επανάσταση ως μέσον εξαπάτησης. (Θα διευκρινίσω παρακάτω τι εννοώ με τον όρο επανάσταση). Διότι ο απατεώνας δεν περιφρονεί κανέναν απολύτως τρόπο και τέχνασμα για να εξαπατήσει – αρκεί να μην είναι βίαιο. Το ότι δεν είναι βίαιο έχει τεράστια σημασία – ο Κύριος προκρίνει τη μη βία, την ηπιότητα ως την πιο αποτελεσματική μέθοδο για την ενίσχυση και την αναπαραγωγή της Κυριαρχίας, καθησυχάζει όμως και τους υπηκόους με την ηπιότητά του. Αλλά η συγκρότηση και η ασφαλής διαιώνιση και η αποτροπή της κατάλυσης της κυριαρχικής σχέσης  βασίζεται στη βία και μόνο στη βία – η οποία είναι διάχυτη και μοριακή – την οποία ο Κύριος προσπαθεί εναγωνίως να την κρύψει· μάταια όμως.

ΘΑ ήθελα, πριν απαντήσω στα ερωτήματα, να διευκρινίσω την έννοια της επανάστασης με δύο περιστατικά της καθημερινής ζωής που μου συνέβησαν όταν ζούσα σε μια οικοκοινότητα των μαθητών του Χάμπερμας, κοντά στην Περούτζια, την Utopiazza.   Continue reading →