φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
ΟΤΑΝ θα πεθάνουμε, δεν θα λείπει τίποτα. Τώρα που είμαστε ζωντανοί, όλο και κάτι μας λείπει. Η ζωή είναι έλλειψη, τουτέστιν (και) αδυναμία – ο θάνατος είναι πλήρης απουσία έλλειψης και αδυναμίας· ο νεκρός είναι πανίσχυρος, είναι α-θάνατος. Η επιθυμία είναι κόρη της έλλειψης και της αδυναμίας. Η επιθυμία δεν μπορεί να νοηθεί μακράν των σχέσεων – δεν μπορεί να νοηθεί άνθρωπος μακράν των σχέσεων.
ΟΠΟΥ υπάρχει σχέση, προϊόν της έλλειψης και της αδυναμίας, εκεί υπάρχει και επιθυμία. Οι φορείς της κυριαρχικής σχέσης, ο προστάζων Κύριος και ο εκτελών Υποτελής, επιθυμούν· και ενώ γνωρίζουμε τις επιθυμίες τους, υπάρχουν επιθυμίες που όχι μόνο δεν τις γνωρίζουμε αλλά δεν τις γνωρίζουν και αυτοί οι ίδιοι οι φορείς. Μιας και η κυριαρχική σχέση θεμελιώνεται πάνω στην απόσταση, οι φορείς επιθυμούν και να κινηθούν προς τον άλλον αλλά και να απομακρυνθούν από τον άλλον.
ΜΕ γνώμονα την επιθυμία, τον σκοπό της επιθυμίας, διακρίνουμε δύο κινήσεις των Υποτελών προς τον Κύριο – θα έλεγα και δύο κινήματα αφού το κίνημα είναι το αποτέλεσμα της κίνησης : την εθελοδουλεία και την εξέγερση. Θεωρούμε ότι η απόσταση της μιας από την άλλη είναι πολύ μεγάλη, αβυσσαλέα, αγεφύρωτη. Θα εξαγριωθείτε αν γράψω ότι είναι δυο πλευρές του ίδιου νομίσματος – της επιθυμίας προσέγγισης του Κυρίου – αλλά ευτυχώς είσαστε μακριά και δεν μπορείτε να με χτυπήσετε. Η απόσταση αυτή μου παρέχει ασφάλεια.