ΣΤΙΓΜΕΣ (Β)
1. Τρεις και μισή. Καφεδάκι χωρίς ατελείωτα κουκουρίκουουου. Το c οι Ρωμαίοι θα πρέπει να το πρόφεραν ως κ – πάνω από μια ζωγραφιά κόκκορα σε τοιχογραφία της Πομπηΐας υπάρχει το γκράφιτι cucuricu.
2. Η Σελήνη πολύ λαμπρή, σα μέρα είναι, τ΄ αστέρια μόλις που φαίνονται. Μας φαίνεται μεγάλη όταν την βλέπουμε κοντά σε βουνό ή θάλασσα, όταν την συγκρίνουμε. Όταν είναι μόνη της στον ουρανό, απόλυτη, φαίνεται πιο μικρή. Η διαπίστωση αυτή με παρωθεί στις παρακάτω δύο σκέψεις. Μία για την δόξα, για την φήμη, μία για την πούτσα μου.
3. Όταν οι άλλοι μας βλέπουν, μεγαλώνουμε. Θέλουμε να μας βλέπουν γιατί θέλουμε να μεγαλώσουμε. Όταν μεγαλώνουμε, οι άλλοι μας βλέπουν. Στον λαό αρέσει πολύ να βλέπουν κάποιους να μεγαλώνουν. Τελευταίο παράδειγμα, ο Τσίπρας. Ο οποίος την έχει μεγάλη. Ένας πρωθυπουργός ή θα την έχει μεγάλη ή θα την έχει μικρή. Μεγάλη την είχαν και ο Εθνάρχης Καραμανλής και ο Λαϊκάρχης Παπανδέου. Όλοι οι άλλοι, μικρή. Ο επόμενος, απελπιστικά μικρή. Η Θάτσερ, η Μέρκελ και η Χίλαρι θα ήθελαν να την είχαν πολύ μεγάλη – και πολύ χοντρή. Το ίδιο ισχύει και για την Κωνσταντοπούλου.