φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
Ο πόλεμος στην Ουκρανία μας φέρνει αντιμέτωπους με μερικά θεμελιώδη ερωτήματα, τα οποία μας απασχολούσαν κάθε φορά που γινόταν διακρατικός πόλεμος – μας απασχολούν και τώρα, και θα μας απασχολούν και στο μέλλον. Τι πρέπει να κάνουν οι Ουκρανοί και οι Ρώσοι (ή οι Παλαιστίνιοι και οι Ισραηλινοί), ποια στάση πρέπει να κρατήσουν απέναντι στον πόλεμο; Να ταχθούν στο πλευρό του κράτους και να πολεμήσουν ή να αντιταχθούν και να σταματήσουν τον πόλεμο; Έχουν ή δεν έχουν κοινά συμφέροντα οι Υποτελείς, οι υπήκοοι, οι αρχόμενοι κοινά συμφέροντα με τους Κυρίους τους, με την άρχουσα τάξη; Εάν υπάρχει κάποια περίπτωση να έχουν, ποια είναι αυτή; Δεν έχει καμιά απολύτως σημασία εάν τα αφεντικά μας , η άρχουσα τάξη, έχουν την ίδια εθνική καταγωγή ή εάν είναι ξένοι;
ΑΣ κάνουμε ένα νοητικό πείραμα, μια υπόθεση εργασίας. Γίνονται γεωτρήσεις στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης και ανακαλύπτουν τεράστια αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου – τεράστια. Ο πλούτος είναι τεράστιος ώστε μας επιτρέπει να εφαρμόσουμε το τριήμερο, όπως στη Νορβηγία ενώ ένα μεγάλο μέρος των κερδών μοιράζεται στους πολίτες, με αποτέλεσμα να έχουμε όλοι SUV πολυτελείας, όπως στην Ελβετία. Αρχίζουν όμως να τρέχουν τα σάλια της Τουρκίας και μας την πέφτει για να μας τα πάρει όλα. Τι θα κάνουμε; Θα πολεμήσουμε ή θα πούμε, ίδια είναι τα αφεντικά, δεξιά κι αριστερά, Έλληνες και Τούρκοι; Κι εσείς ξέρετε κι εμείς ξέρουμε τι θα κάνουμε: θα πολεμήσουμε, μην επιστρέψουμε στο 13ωρο καθημερινό γαμήσι και στο αυτοκίνητο που αν δεν χαλάσει δεν το πάμε στο συνεργείο κι όταν το πάμε, ψάχνουμε να βρούμε δανεικά για να πληρώσουμε τον μάστορα.
ΑΣ αφήσουμε όμως τα νοητικά πειράματα κι ας κάνουμε ένα ταξίδι στον χρόνο. Τον 14ο και 15ο αιώνα μ. Χ. εκτυλίχθηκε στη Μικρά Ασία και στα Βαλκάνια ή πιο παράδοξη, κουφή θα λέγαμε μιλώντας λαϊκά, κοινωνική επανάσταση. Δεν υπάρχει ιστορικός που να διαφωνεί. Εισβάλλουν οι Οθωμανοί Τούρκοι στα ανατολικά της Ανατολίας, της Μικράς Ασίας και μέσα σε ένα αιώνα κατακτούν όλη τη Μικρά Ασία και όλα τα Βαλκάνια, που ήταν εδάφη του βυζαντινού κράτους. Οι χωρικοί είχαν χάσει ήδη την ελευθερία τους και είχαν γίνει δουλοπάροικοι, με τη βία ασφαλώς. Παρέδιδαν στους φεουδάρχες και στο κράτος το 60% της φυτικής και ζωικής τροφής που παρήγαγαν. Ήρθαν οι Οθωμανοί Τούρκοι και τους είπαν: θα δίνετε σε εμάς 10% (η γνωστή δεκάτη) και θα διατηρήσετε την αυτονομία σας, την αυτοδιοίκησή σας, τη γλώσσα σας, την εκπαίδευσή σας, τη θρησκεία σας και την απονομή της δικαιοσύνης – θα σας δικάζουμε εμείς μόνο όταν διαπράττετε κάποιο έγκλημα εναντίον μας. Δεν υπήρξε χωρικός που να μην δέχτηκε – θα ήταν πολύ μαλάκας! Αλλά αυτός που μοχθεί και του αρπάζουν το σιτάρι του και τις γελάδες του δεν μπορεί να είναι μακάκας. Κι έτσι, πήραμε μια καλή ανάσα, χάριν των κατακτητών μας των Οθωμανών Τούρκων! Μας έσωσαν! Προτίμησαν τους Οθωμανούς κατακτητές από τους ομόγλωσσους και ομόθρησκους Έλληνες – και εγώ αυτό θα έκανα, προκειμένου να μην πεινάνε τα παιδιά μου. Αν έρχονταν τώρα, οι Τουρκαλάδες, και μας έλεγαν τρεις μέρες δουλειά τη βδομάδα, 3.000 ευρά το μήνα, κι ένα καλό αυτοκίνητο, Μπεμβέ και πάνω, τι θα κάναμε; Θα βάζαμε στη θέση των Ελλήνων αφεντικών τους Τούρκους; Δε νομίζω, δεν θα το κάναμε. Γιατί; Δεν ξέρω. Μήπως επειδή είμαστε όλοι μια ράτσα, Έλληνες, οι καλύτεροι, οι πρώτοι στον κόσμο, έχουμε κοινά συμφέροντα με τα αφεντικά μας – ξερό ψωμί και Κούλη πρωθυπουργό;
ΑΣ ξαναγυρίσουμε στην πραγματικότητα. Τι κάνουν οι Ουκρανοί και τι κάνουν οι Ρώσοι; Υπάρχουν Ουκρανοί που πολεμούν αλλά οι περισσότεροι έχουν φύγει, όσοι έχουν μείνει, κρύβονται, και όσοι στέλνονται στο μέτωπο, φεύγουν ή αδιαφορούν. Αυτούς τους δεύτερους δεν τους νοιάζει εάν θα νικήσει η Ουκρανία ή η Ρωσία, εάν τα αφεντικά είναι Ουκρανοί ή Ρώσοι – το μόνο που θέλουν είναι να μην πεθάνουν, να μην ακρωτηριαστούν, όταν οι πολιτικοί βρίσκουν ευκαιρία με τον πόλεμο να υπεξαιρέσουν πολύ χρήμα, πολύ χρήμα. Εγώ θα πολεμάω, θα τραυματίζομαι, θα χάνω χέρια πόδια κι εσύ θα σουφρώνεις δεκάδες και εκατοντάδες δολάρια και γιούρο; Μαλάκες ψάχνετε να βρείτε. Και βρίσκουν, πάντα βρίσκουν, μόνο που λιγοστεύουν κάθε μέρα.
ΟΙ Ρώσοι; Γιατί συμφωνούν με τον Πούτιν; Έχουν κοινά συμφέροντα με την άρχουσα τάξη, κατά κύριο λόγο κρατική; Ναι, μέσω του κράτους και του στρατού, θέλουν να κρατήσουν τον απίστευτα μεγάλο φυσικό πλούτο της χώρας τους για τους ίδιους: αυτό έκανε ο Πούτιν και είναι μαζί του το 80% του πληθυσμού – αν και παραχωρεί ψίχουλα. Κάθε Ρώσος, από τη στιγμή που αρχίζει να καταλαβαίνει ρωσικά, ξέρει ότι η Δύση θέλει να αρπάξει τον πλούτο τους: το επεχείρησαν οι Γάλλοι με τον Ναπολέοντα, οι Γερμανοί με τον Χίτλερ, θα επιχειρήσουν να τον αρπάξουν στο μέλλον και οι απόγονοί τους.
ΤΙ συμπεραίνουμε, φίλες και φίλοι; Καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι οι Υποτελείς άλλοτε συμπράττουν με την άρχουσα τάξη, με τους αφέντες της, και άλλοτε στρέφονται εναντίον τους, όπως έκανε ο Λένιν το 1917 και ο Μάο στη Κίνα, στις αρχές του 20ού αιώνα. Σήμερα, το 80% των Γερμανών και των Άγγλων, κι ένα μέρος των Γάλλων, πιστεύει ότι οι Ρώσοι σε λίγα χρόνια θα πίνουν μπίρα στο Μόναχο, σαμπάνια στο Παρίσι και ουίσκι στο Λονδίνο – άρα έχει κοινά συμφέροντα με την άρχουσα τάξη: καλύτερα τα γερμανικά αφεντικά από τα ξανθά αιμοβόρικα κτήνη. Θα τους αντιμετωπίσουμε ενωμένοι. Με τον εκφοβισμό, την ιδεολογία και τις παραχωρήσεις εξασφαλίζουν την υπακοή τους και την αφοσίωσή τους, έως ότου δεν θα έχουν να φάνε, να πιούνε, έως ότου επιστρέφουν χιλιάδες τα φέρετρα και οι ακρωτηριασμένοι.
ΔΕΝ θα τολμήσουν να επιτεθούν στη Ρωσία. Είναι ψοφοδεείς και θρασύδειλοι. Ξέρουν πολύ καλά ότι τα πυρηνικά κινούνται πάνω από το κεφάλι τους. Εκτός εάν αποφασίσουν να εξοντώσουν τους Υποτελείς τους – δεν θα το κάνουμε εμείς, όχι, οι εχθροί μας θα το κάνουν, οι κακοί εχθροί μας !!!