φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
Η εμφάνιση και η πολιτική σταδιοδρομία της Μαρία Καρυστιανού, που φαντασιώνεται και φιλοδοξεί να γίνει η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός, είναι μια αφορμή για να εντοπίσουμε και να ερευνήσουμε κάποια ζητήματα που περνούν απαρατήρητα, με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να κατανοήσουμε την κοινωνική πραγματικότητα και τους μετασχηματισμούς της. Ένα από αυτά τα ζητήματα είναι η κοινωνική, οικονομική και πολιτική ταυτότητα αυτών, ανδρών και γυναικών, που θα ψηφίσουν την Μαρία Καρυστιανού για να γίνει πρωθυπουργός. Ποιοι και ποιες είναι; Τι καπνό φουμάρουν, δηλαδή, ποια είναι τα κοινά κοινωνικά, οικονομικά, ιδεολογικά, ψυχολογικά, διανοητικά και πολιτικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα που τους διακρίνουν από το σύνολο των ψηφοφόρων;
ΓΙΑ να απαντήσουμε σε αυτό το σύνθετο ερώτημα πρέπει πρώτα να δούμε τη σύνθεση των ψηφορόρων με κριτήριο τη στάση τους και τη συμπεριφορά τους στις εκλογές. Βλέπουμε, βλέπω, τρεις κατηγορίες. Η πρώτη και η μεγαλύτερη κατηγορία περιλαμβάνει αυτούς και αυτές που απέχουν – 42% στις εκλογές του 2019, 47% το 2023 (58% στις ευρωεκλογές του 2024). Στις εκλογές του 2027 θα ξεπεράσει το 50% – αυτή είναι η γνώμη μου. Από αυτό το ποσοστό, το 20% δεν ξέρουν κάν αν γίνονται εκλογές, το υπόλοιπο όμως 30% είναι αυτοί και αυτές που έχουν κατανοήσει ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη απάτη από την κοινοβουλετική δημοκρατία, δηλαδή να αποφασίζεις ποιος θα αποφασίζει! Το ποσοστό αυτό τείνει να αυξάνει και ενδέχεται σε λίγα χρόνια πάνω από τον μισό πληθυσμό να απέχει, να θεωρεί τη δημοκρατία κραυγαλέα απάτη. Εάν υπάρχει κάποιο μέλλον, που διαμορφώνεται συλλογικά, οι άνθρωποι αυτοί είναι το μέλλον, αυτοί θα συμβάλουν στη διαμόρφωση του μέλλοντος. Θα ασχοληθούμε εκτενέστερα με αυτό το θέμα αργότερα, είναι πολύ ενδιαφέρον.