φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
ΕΧΟΥΜΕ στρέψει το βλέμμα μας στο αδιέξοδο των αγροτών και προσπαθούμε να το κατανοήσουμε. Η θεωρία του εμμενούς, ζωντανού κομμουνισμού και του εμμενούς, ζωντανού κοινωνικού πολέμου όχι μόνο θα μας βοηθήσει σε αυτή την προσπάθεια αλλά θα αναδείξει και την αναγκαιότητα της θεωρίας για την κατανόηση τόσο της ιστορίας όσο της κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας – αλλά και την διατύπωση προβλέψεων (όχι προφητειών!). Ποιο είναι το αδιέξοδό τους;
ΤΟ αδιέξοδό τους οφείλεται σε μια αντίφαση που δεν μπορούν να άρουν οι αγρότες: οι δρόμοι είναι κοινόχρηστοι αλλά δεν είναι κοινόκτητοι. Πριν δούμε σε ποιον ανήκουν, ας εξετάσουμε την αντίφαση. Οι δρόμοι είναι κοινόχρηστοι, όπως είναι πολλοί άλλοι χώροι και εργαλεία και πρακτικές και αντιλήψεις και γνώσεις. Το ασανσέρ, λόγου χάριν, είναι κοινόχρηστο και κοινόκτητο. Ανήκει στους ενοίκους της πολυκατοικίας αλλά μπορεί να το χρησιμοποιήσει δυνάμει ο οποιοσδήποτε άνθρωπος του πλανήτη – ένας φίλος από τη Χιλή, μια φίλη από τη Νέα Ζηλανδία. Τι θα γίνει εάν, για κάποιο λόγο, κάποια οικογένεια μπλοκάρει τη χρήση του ασανσέρ, κρατώντας διαρκώς την πόρτα στον όροφό της ανοικτή, παρεμποδίζοντας τους άλλους ένοικους να το χρησιμοποιήσουν; Το μπλοκάρισμα αυτό καταργεί την κοινοχρησία του ασανσέρ, έστω περιστασιακά, και είναι βέβαιο ότι η οικογένεια αυτή, θα φάει πολύ βρισίδι πριν φάει καρπαζιές. Και πολύ δικαιολογημένα – τι λέτε εσείς;