η ταχύτητα είναι το πεπρωμένο της Δύσης
Πολ Βιριλιό
φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
Η παγκόσμια κυριαρχία είναι το πεπρωμένο της Δύσης: είναι ο προορισμός της, η επιδίωξή της, δεν μπορεί να μην επιχειρεί διαρκώς να την επιβάλει. Είναι η μοίρα της, που την έχει ορίσει ο Παντοκράτωρ Θεός, δηλαδή, η επιθυμία αύξησης της ισχύος ώστε να γίνει απόλυτη, ανυπέρβλητη. Θα το μάθατε: πριν λίγες μέρες ο Τράμπ και κάποιοι πάστορες (ποιμένες, ιερείς λογικών προβάτων – λατινικά: pastor, pastoris, pastores) μαζεύτηκαν στον Λευκό Οίκο και προσευχήθηκαν στον Θεό για να τους βοηθήσει να νικήσουν, δηλαδή, να καταστρέψουν και να εξοντώσουν. Θα εξετάσουμε μια άλλη μέρα τη σχέση του Παντοκράτορος Θεού με την παγκόσμια κυριαρχία, όπως και το πώς περάσαμε από τον Θεό του Μίσους (Παλαιά Διαθήκη) στον Θεό της Αγάπης (Καινή Διαθήκη), πανίσχυρο πάντα. Γιατί όμως η παγκόσμια κυριαρχία είναι ο προορισμός, η κεντρική επιδίωξη της Δύσης, γιατί είναι καταδικασμένη να την επιδιώκει, γιατί δεν μπορεί να την απαρνηθεί, να την αποσείσει; Διαθέτουμε δύο απαντήσεις – μία πολιτισμική και μία οικονομική-πολιτική. Δεν θα ασχοληθούμε σήμερα με την πολιτισμική αλλά για να πάρετε μια ιδέα θα σημειώσω ότι η Δύση είναι δέσμια της πολιτισμικής της παράδοσης, που είναι ποιμενικής και πολεμικής προέλευσης: η λογική απόληξη της λατρείας της ισχύος και της επιθυμίας αύξησης της ισχύος είναι η επιθυμία επίτευξης της απόλυτης ισχύος, προσωποποίηση της οποίας είναι ο Παντοκράτωρ Θεός – ο Γιαχβέ, ο χριστιανικός Θεός, ο Αλλάχ. Για να μην παρεξηγηθώ τονίζω ότι ο Θεός δεν είναι μόνο αυτό.