φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
Η Εξοντωτική είναι μία από τις Κακές Τέχνες της κυριαρχίας, του Κυρίου, με την οποία, όπως και με τις άλλες (Κυριαρχική, Αρπακτική, Καταστροφική, Επιτηρητική, Τιθασευτική), επιβάλλεται, εγκαθιδρύεται, ενισχύεται και διαιωνίζεται η κυριαρχική σχέση, η σχέση μεταξύ του ισχυρού και του αδυνάμου. Είναι Τέχνη, με την αρχαιοελληνική σημασία του όρου, δηλαδή, επιδεξιότητα, πρακτική γνώση, πρακτική σοφία. Θα εξετάσουμε σήμερα όλα τα ζητήματα που αφορούν την πρακτική της εξόντωσης. Ποιες είναι οι ιστορικές καταβολές της συνειδητής και οργανωμένης εξόντωσης; Ποιες είναι οι αιτίες και οι τρόποι; Ποιοι είναι οι δράστες και ποια τα θύματα; Ποιο είναι το μέλλον της; Γιατί την χαρακτηρίζω Κακή Τέχνη;
ΣΠΕΥΔΩ να διευκρινίσω ότι η εξόντωση είναι θανάτωση αλλά κάθε θανάτωση δεν είναι εξόντωση. Οι κανίβαλοι δεν θανατώνουν το θύμα γιατί είναι περιττό ή επικίνδυνο αλλά για να το φάνε. Η ανθρωποθυσία δεν είναι εξόντωση – το θύμα δεν είναι περιττό ή επικίνδυνο, κάθε άλλο. Ο φόνος εν βρασμώ ψυχής δεν είναι εξόντωση ούτε οι αλλεπάλληλοι φόνοι του σίριαλ κίλερ – πρόκειται για μια μορφή εκτόνωσης τεράστιου συσσωρευμένου άγχους, η οποία προκαλεί μεγάλη ηδονή. Η άμβλωση δεν είναι εξόντωση ούτε η βρεφοκτονία ή η έκθεση του βρέφους, που συνηθιζόταν στην αρχαία ελληνική και ρωμαϊκή κοινωνία – και σε άλλες κοινωνίες.