φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
ΕΧΩ υποστηρίξει ότι όλοι οι όροι της οικονομίας, της πολιτικής, της κοινωνικής δομής, της ηθικής, της φιλοσοφίας, της δικονομίας, της πολεοδομίας και της αρχιτεκτονικής, της γραμματικής θεωρίας είναι όροι ποιμενικής ή πολεμικής προέλευσης. Αυτό δεν μας παραξενεύει μιας και πρωτοελληνική και η εξ αυτής προερχόμενη η αρχαία ελληνική γλώσσα, ήταν ποιμενική-πολεμική – δηλαδή, τα βασικά λεξιλόγια της δεν ήταν τροφοσυλλεκτικά ούτε αγροτικά, κυρίως γεωργικά, αλλά ποιμενικά-πολεμικά. Σήμερα θα ασχοληθούμε με τις λέξεις λαός και δῆμος που στις μέρες μας δηλώνουν πλήθος ανθρώπων – ελληνικός λαός, δήμος Αθηναίων (με τη σημασία του συνόλου των κατοίκων της πόλης της Αθήνας). Πλήθος ανθρώπων δηλώνουν και στις αρχαιότερες μαρτυρίες – στα κρατικά αρχεία των διοικητικών κέντρων της μυκηναϊκής Πύλου και κατόπιν στην Ιλιάδα και στην Οδύσσεια: σε αυτά τα κείμενα θα στρέψουμε την προσοχή μας για να μελετήσουμε την ετυμολογία τους και την αρχική τους σημασία. Θα δούμε ότι δεν δηλώνουν πλήθος ανθρώπως ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας αλλά μια συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα. Η σημασία αυτή απαρχαιώθηκε με αποτέλεσμα να αποκτήσουν τη σημασία που έχουν σήμερα (σημασιολογική διεύρυνση). Ποια κοινωνική ομάδα δηλώνει η λέξη λ α ό ς και ποια η λέξη δῆμος ; Θα δούμε ότι πρόκειται για την ίδια ομάδα: οι δύο λέξεις δηλώνουν διαφορετικές σ τ ι γ μ έ ς της ίδιας δ ρ α σ τ η ρ ι ό τ η τ α ς αυτής της κοινωνικής ομάδας.