in 21ος αιώνας, κοινωνικός πόλεμος

η διεξαγωγή του κοινωνικού πολέμου την εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΑΣ κάνουμε ένα νοητικό πείραμα –  δεν χρειάζονται πολλά εργαλεία και υλικά, φαντασία μόνο και τόλμη. Τα έχουμε.

Τις τρεις πρώτες εργάσιμες μέρες του Μαΐου του 2034 θα γίνει παγκόσμια απεργία, στην οποία θα συμμετέχει  η συντριπτική πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού, απεργία που συντονίστηκε από την διεθνή ομάδα LIFE OR DEAD εργαζομένων, καλλιτεχνών, λογοτεχνών, στοχαστών και πολιτικών μέσω των  μέσων κοινωνικής δικτύωσης, με αίτημα να κλείσει η παγκόσμια πολεμική και διαστημική βιομηχανία ώστε να σταματήσει η καταστροφή του κοινωνικού πλούτου που διαπράττουν αυτές οι δύο βιομηχανίες και  ο κοινωνικός πλούτος να διοχετευτεί στην επίλυση των πολλών και οξυμμένων παγκόσμιων προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε.  Στην ανακοίνωση για την κήρυξη της προειδοποιητικής  παγκόσμιας απεργίας η ομάδα LIFE OR DEAD τονίζει ότι το κλείσιμο αυτών των δύο βιομηχανιών θα επιφέρει και το κλείσιμο κι άλλων πολλών που σχετίζονται άμεσα με αυτές, κατά συνέπεια θα μειωθεί η παγκόσμια παραγωγή, άρα και η κατανάλωση πρώτων υλών και ενέργειας, με ευεργετικά αποτελέσματα για την κλιματική κρίση, θα αυξηθεί η ανεργία, άρα θα μειωθεί ο χρόνος εργασίας –  θα δημιουργηθούν δηλαδή οι προϋποθέσεις για την επίλυση των παγκόσμιων κοινωνικών προβλημάτων: κοινωνικός πλούτος και ελεύθερος χρόνος, αυτά μας λείπουν –  γνώση και διάθεση έχουμε. 

ΑΥΤΟ είναι το νοητικό πείραμα. Τώρα μπορείτε να γελάσετε. Κι εγώ μαζί σας. Διότι το νοητικό αυτό πείραμα είναι μια πρόταση για την διεξαγωγή του κοινωνικού πολέμου στην εποχή μας κι αυτό που προτείνεις δεν πρόκειται να γίνει στον αιώνα τον άπαντα, ξεπερνάει και την πιο τολμηρή φαντασία.  Για να γελάσετε ακόμα περισσότερο, θα το συνεχίσω το νοητικό πείραμα και θα σας διαβεβαιώσω ότι εκείνες τις τρεις πρώτες εργάσιμες μέρες του Μαΐου του 2034 δεν πήγε κανένας και καμία στη δουλειά –  η τριήμερη παγκόσμια γενική απεργία είχε απρόσμενη επιτυχία. Συγκλήθηκε αμέσως συνάντηση των πλουσιότερων και ισχυρότερων κρατών του πλανήτη για να εξετάσουν το απανπάντεχο αυτό γεγονός που τους κατέπληξε και τους ανησύχησε τα μάλα. Η ομάδα LIFE OR DEAD πρότεινε, και η πρότασή της υπερψηφίστηκε, η απουσία από την εργασία των τριών πρώτων εργάσιμων ημερών να γίνεται κάθε μήνα και μετά από ένα χρόνο το τριήμερο αυτό να γίνει εβδομάδα. “Θα περάσουμε στη πράξη και θα μείωσουμε τον χρόνο εργασίας μόνοι μας, δεν είμαστε ζητιάνοι, είμαστε οι δημιουργοί αυτού του κόσμου. Αν πολλά από τα παγκόσμια κοινωνικά προβλήματα δημιουργήθηκαν χωρίς να το θέλουμε, όπως η κλιματική κρίση, τώρα είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε τι κάναμε και να επανορθώσουμε, να εξαλείψουμε την καταστροφή της φύσης και των κοινωνιών”. Η πρακτική αυτή της απουσίας από την εργασία επειδή είναι παγκόσμια ονομάστηκε OMNIPRESENT ABSENCE (ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΑΠΟΥΣΙΑ).

ΑΥΤΑ είναι τα νέα από το μέλλον, που δημιουργούν η φαντασία μας και οι φαντασιώσεις μας. Αφού λοιπόν γελάσατε και το απολαύσετε, θα βρεθείτε τώρα αντιμέτωποι με ερωτήματα, στα οποία πρέπει να απαντήσετε. Εάν δεν απαντήσετε, τότε γελάσατε επειδή είστε ανόητοι και αποβλακωμένοι. Εάν απαντήσετε, χαλάλι σας το γέλιο. Χαίρομαι που έσκασε το χειλάκι σας. Ερώτημα πρώτο: Εξαρτάται ή όχι η επίλυση των παγκόσμιων κοινωνικών προβλημάτων από την έκβαση του παγκόσμιου κοινωνικού πολέμου, μιας και οι αντίπαλοί μας τονίζουν και επαναλαμβάνουν ότι τα παγκόσμια κοινωνικά προβλήματα ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΛΥΘΟΥΝ; Επομένως, τα  παγκόσμια κοινωνικά προβλήματα θα επιλυθούν μόνο εάν νικήσουμε;  Ερώτημα δεύτερο: μπορούμε να νικήσουμε; Ερώτημα τρίτο: εάν στο προηγούμενο ερώτημα η απάντηση είναι καταφατική, πώς μπορούμε να νικήσουμε;

ΔΕΝ μπορώ να γνωρίζω τις απαντήσεις σας, εγώ όμως θα εκθέσω απλά και καθαρά τις δικές μου. Τα παγκόσμια προβλήματα θα επιλυθούν μόνο εάν νικήσουμε στον παγκόσμιο κοινωνικό πόλεμο, που θα μετεξελιχθεί αναπόφευκτα σε παγκόσμιο εμφύλιο πόλεμο. Ναι, μπορούμε να νικήσουμε. Μπορούμε να νικήσουμε μόνο εάν δράσουμε όλοι και όλες μαζί, όλος ο παγκόσμιος πληθυσμός, η πλειονότητα θέλω να πω. Αυτή είναι η δύναμη, η παντοδυναμία του πλήθους των υποτελών. Να δράσουμε, να κάνουμε τι δηλαδή όλες και όλοι μαζί; Να δούμε πρώτα τι δεν πρέπει και γιατί να κάνουμε όλες και όλοι μαζί!

ΔΕΝ θα διαμαρτυρηθούμε, δεν θα διαδηλώσουμε, δεν θα συγκεντρωθούμε, δεν θα κάνουμε πορείες, δεν θα κάψουμε αυτοκίνητα, δεν θα προβούμε σε ταραχές, δεν θα εξεγερθούμε, δεν θα κάνουμε καταλήψεις, δεν θα επιχειρήσουμε να ελέγξουμε τον χώρο, δεν θα διατυπώσουμε αιτήματα. Γιατί; Για να αποφύγουμε την ήττα, την απόγνωση και την απογοήτευση που προκαλεί, για να αποτρέψουμε τη χειροτέρευση της ήδη θλιβερής και αδιέξοδης θέσης μας και κατάστασής μας. Πρώτα νικάμε και μετά πολεμάμε! Αυτός ο τρόπος διεξαγωγής του κοινωνικού πολέμου εκτυλισσόταν σε μια εποχή σχετικής οπλικής ισορροπίας –  οι αντίπαλοι πολεμούσαν με ξίφη, με μουσκέτα, με πολυβόλα αλλά μετά την κατασκευή του αεροπλάνου, των τανκς και της ατομικής βόμβας, μετά την συντριπτική στρατιωτική και πολεμική υπεροχή των κρατών, η υιοθέτηση αυτού του τρόπου διεξαγωγής του κοινωνικού πολέμου οδήγησε μόνο σε ήττες  –  εστιάζω στα αστεακά περιβάλλοντα και όχι στις ζούγκλες του Βιετνάμ, της Νικαράγουας και του νότιου Μεξικού. Ο τρόπος αυτός απατεί τη συγκρότηση μιας οργάνωσης που να είναι ισχυρή και αποτελεσματική όσο και το κράτος αλλά η συγκρότηση μιας τέτοιας οργάνωσης είναι ανέφικτη . . . λόγω της φωτογραφίας και της πληροφορικής και των εφαρμογών τους (κάμερα, Διαδίκτυο, Τεχνητή Νοημοσύνη). Οι αντίπαλοι μας γνωρίζουν τι σκεφτόμαστε, τι κάνουμε, τι αισθάνόμαστε, τι θα κάνουμε, τι νούμερο σώβρακο φοράμε και τι νούμερο σουτιέν  –  και τι χρώμα, ασφαλώς.

ΕΑΝ θέλουμε να αποφύγουμε την ήττα, δεν πρέπει να πιάσουμε όπλα στα χέρια, άρα,  δεν πρέπει να επιχειρήσουμε να ελέγξουμε τον χώρο (των πόλεων) και, άρα, δεν πρέπει να συγκροτήσουμε μια οργάνωση που θα είναι το αντίπαλο δέος στο κράτος. Αυτά δεν πρέπει να τα κάνουμε. Εάν τα κάνουμε, επαναλαμβάνω και το τονίζω, αναπόφευκτα θα ηττηθούμε. Θα πρέπει να λάβουμε υπ΄ όψει τη συγκυρία, τον χαρακτήρα της εποχής μας και να επινοήσουμε νέους τρόπους διεξαγωγής του κοινωνικού πολέμου. Οι τρόποι αυτοί δεν είναι αιώνιοι και σταθεροί, αμετάβλητοι αλλά αλλάζουν και καθορίζονται από τη συγκυρία. Και ποια είναι η συγκυρία;

Η συγκυρία είναι επαναστατική. Ζούμε τρεις επαναστάσεις, τρεις ριζικές, μη αναστρέψιμες αλλαγές. Η πρώτη επανάσταση: δεν θα ξαναπολεμήσουμε, δεν θα κληθούμε να πάμε να πολεμήσουμε στη πρώτη γραμμή του μετώπου –  δεν υπάρχει πια πρώτη γραμμή. Η καταστρεπτικότητα, η φονικότητα και η αυτοματοποίηση των όπλων είναι τέτοια που τα ντουφέκια και οι φαντάροι είναι περιττά. Βλέπουμε τι γίνεται στην Ουκρανία και στο Ιράν: πύραυλοι μικρού, μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς και  drones. Όπλα που τα χειρίζονται ειδικοί με όλες τους τις ανέσεις, πίνοντας φρέντο ντεκαφεϊνέ με γάλα κατσικίσιο, βιολογικό. Η θητεία, όπου υπάρχει, διατηρείται για λόγους κοινωνικού ελέγχου των νεων και για την αρπαγή κοινωνικού πλούτου ώστε να  συντηρηθεί το εναπομείναν ισχνό στρατιωτικό στρώμα. Για σκεφτείτε το: Πόσος είναι ο παγκόσμιος πληθυσμός και πόσοι πολεμούν σήμερα; Ελάχιστοι, αυτό δεν έχει ξαναγίνει. Και τους περισσότερους πολέμους τους υποκινεί η πολεμική βιομηχανία! Αυτό δεν γίνεται στην Ουκρανία και στο Ιράν;

Η δεύτερη επανάσταση: δεν θα ξαναδουλέψουμε, μεταβαίνουμε από την κοινωνία της εργασίας στην κοινωνία της αεργίας, οι δυτικές κοινωνίες είναι ήδη κοινωνίες της αεργίας, εργάζεται μόνο το 30% από αυτούς που θα μπορούσαν να εργαστούν συμπεριλαμβανομένων των παιδιών, των εφήβων, των νέων, των γέρων και των γριών, των ΑΜΕΑ. Σκεφτείτε μόνο ότι το ποσοστό απασχόλησης του εργατικού δυναμικού (18 ή 25-65 ετών) είναι 50%! Και από αυτούς και αυτές που εργάζονται, ένα μικρό μέρος συμμετέχει στην παραγωγή του υλικού κοινωνικού πλούτου. Η μετάβαση στην κοινωνία της αεργίας θα συνεχιστεί και θα διαρκέσει πολλές δεκατίες. Αυτό σημαίνει ότι οι υποτελεις παραγωγοί του κοινωνικού πλούτου (τροφής, ρουχισμού, κατοικίας, φαρμάκων, συγκοινωνίας και επικοινωνίας) δεν είναι λίγοι και η αντικατάστασή τους με ρομπότ, εάν είναι εφικτή, θα αργήσει πολύ.

Η τρίτη επανάσταση: η επανάσταση της Τεχνητής Νοημοσύνης. Εάν το δούμε από τη δική μας οπτική γωνία, πρόκειται για αντεπανάσταση αλλά ο Βιριλιό παρατήρησε ότι η αντεπανάσταση είναι επανάσταση! Για ποια αντεπανάσταση όμως πρόκειται. Η ΤΝ είναι ένας ακόμα τρόπος αύξησης του πλούτου και της ισχύος –  θα γράψω ένα πρωινό για αυτούς τους τρόπους. Με την αύξηση του πλούτου και της ισχύος ενισχύεται, αναπαράγεται και διαιωνίζεται η κυριαρχία, η κυριαρχική σχέση, οι τρεις πτυχές της: η αρπαγή, η καταστροφή και η εξόντωση. Με την ΤΝ θα μας τα πάρουν όλα, ό,τι έχει και δεν έχει απομείνει. Τώρα δουλεύουν για την επίτευξη της ηλεκτρονικής όρασης, ηλεκτρονικής γεύσης και ηλεκτρονικής αφής –  μας πήραν τα σώβρακα, θα μας πάρουν τώρα και τις αισθήσεις. Η κατανομή ισχύος μεταξύ της πλούσιας και ισχυρής άρχουσας τάξης και των υποτελών, ο συσχετισμός δύναμης θα γίνει συντριπτικός για τους υποτελείς. Οι επίγειοι Κύριοι θα γίνουν θεοί, θέλουν να γίνουν θεοί.

ΑΠΟ τη μια δεν θα ξαναπολεμήσουμε και δεν θα ξαναδουλέψουμε –  πολύ ευχάριστα νέα! Ποιος να το περίμενε! Αυτός ο συνδυασμός προκαλεί ανατριχίλα στους Κυρίους μας! Κάποτε αυτοί εξαρτιόνταν από εμάς, από την εργασία μας και τη στρατολόγησή μας (δουλοκτήτες, φεουδάρχες και καπιταλιστές της βιομηχανικής επανάστασης), τώρα εμείς εξαρτιόμαστε από αυτούς –  κατάφεραν και αντέστρεψαν την εξάρτηση. Βρέθηκαν όμως προ ανυπέρβλητων αδιεξόδων και αντιφάσεων: δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα ισχυρότερα όπλα που διαθέτουν, τα πυρηνικά! Εάν τα χρησιμοποιήσουν, MAD! Αμοιβαία Εξασφαλισμένη Καταστροφή! Δεν μας χρειάζονται όλους και όλες στην παραγωγή του υλικού πλούτου αλλά θα πρέπει να εξασφαλίσουν την στοιχειώδη επιβίωσή μας! Θα μας κάνουν αυτό που έγραψε ο Πλάτων στην Πολιτεία: τρόφιμους –  όπως είναι οι τρόφιμοι των φυλακών. Εάν δεν μας εξασφαλίσουν την επιβίωση, θα μας εξοντώσουν, όχι όμως με πολέμους, δεν θα ρίξουν ατομικές βόμβες στη Χιροσίμα, στο Ναγκασάκι, στο Παρίσι, στο Λονδίνο! Στην Αθήνα ας ρίξουν, δεν πειράζει!

Η μελέτη των επαναστατικών εξεγέρσεων έδειξε ότι αυτό που λέμε “επαναστάσεις” διατρέχουν μια περίοδο προετοιμασίας, μια ιδεολογική, διανοητική, πνευματική και ψυχική προετοιμασία. Ο ευρωπαϊκός Διαφωτισμός προετοίμασε τη γαλλική επαναστατική εξέγερση (1789), και την αμερικάνικη (1776), ο μαρξισμός προετοίμασε τη ρώσικη και τη κινέζικη και πολλές άλλες. Επειδή ήταν επαναστάσεις, επέλυσαν πολλά προβλήματα των υποτελών. Επειδή ήταν εξεγέρσεις, ηττήθηκαν, μιας και οι εξεγέρσεις πάντα ηττώνται. Εάν θέλουμε να νικήσουμε στον κοινωνικό πόλεμο που θα αναζωπυρωθεί, λόγω των συνεπειών των παγκόσμιων κοινωνικών προβλημάτων, καθ΄ όλη τη διάρκεια του 21ου αιώνα, θα πρέπει να στρέψουμε την προσοχή μας και τη σκέψη μας στην ιδεολογική, διανοητική, πνευματική και ψυχική προετοιμασία της κοσμογονικής σύγκρουσης. Θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε τα κομβικά χαρακτηριστικά της παγκόσμιας συγκυρίας και να εστιάσουμε με απλά και καθαρά λόγια σε αυτά:

οι Κύριοί μας δεν θέλουν να επιλυθούν τα πολλά και οξυμμένα κοινωνικά προβλήματα τα οποία κάνουν τη ζωή μας ανυπόφορη και θα την κάνουν ακόμα πιο επώδυνη, σε μια εποχή που δεν θα ξαναπολεμήσουμε και δεν θα ξαναδουλέψουμε, σε μια εποχή που θα έχουμε πολύ χρόνο στη διάθεσή μας να ασχοληθούμε με τα προβλήματά μας και να επιδοθούμε σε ελεύθερες, άρα ευχάριστες σωματικές δραστηριότητες, στην ελεύθερη συμμετοχή ενός μεγάλου μέρους του αναγκαίου κοινωνικού πλούτου. Οι Κύριοι δεν θέλουν, εμείς όμως θέλουμε! 

ΑΥΤΗ θα είναι η τιτάνια και κοσμογονική σύγκρουση κατά τον 21ο αιώνα.

ΠΑΩ να ετοιμάσω το έδαφος για φυτέψω μπρόκολα, λάχανα και κουνουπίδια –  τα όψιμα.

Write a Comment

Comment