φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
ΕΧΩ υποστηρίξει, και θα το επαναλάβω άλλη μια φορά σήμερα, ότι οι δυτικές καπιταλιστικές κοινωνίες, από το 1975 και μετά, αργά αλλά σταθερά, τείνουν να μετασχηματιστούν σε κοινωνίες ένδειας και σπάνης, μόχθου και ταλαιπωρίας. Η τάση αυτή έχει ενισχυθεί από το 2008, τώρα όμως, από το 2022, από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, έχει ενισχυθεί ακόμα πιο πολύ και θα ενισχυθεί περισσότερο τους προσεχείς μήνες και χρόνια. Η ακρίβεια στα τρόφιμα, στην ηλεκτρική ενέργεια, στη στέγη και στα καύσιμα είναι τα βασικά γνωρίσματα της πρώτης περιόδου των κοινωνιών της ένδειας και της σπάνης ενώ της δεύτερης θα είναι η έλλειψη βασικών αγαθών και κυρίως της τροφής και της στέγης. Θα ακολουθήσουν άλλες δύο – ή θα εμφανιστούν ταυτόχρονα: μια τρίτη, αυτή της στενής επιτήρηρης, ανηλεούς καταστολής και συρρίκνωσης της αστικής δημοκρατίας, ανηλεούς καταστολής, και μια τέταρτη, της επιβολής του δελτίου για τα τρόφιμα και τα καύσιμα. Σήμερα θα εξετάσουμε αφενός τα δύο αίτια της εκκίνησης και της ενίσχυσης της τάσης της επιβολής της ένδειας και της σπάνης και αφετέρου τον τρόπο της αναίρεσης αυτής της εξέλιξης. Προκαταβολικά, για να σαφηνίσω τις σκέψεις και τις θέσεις μου, να ξεκαθαρίσω τις προθέσεις μου και να αποφύγω τις παρεξηγήσεις, ομολογώ ότι ο μόνος τρόπος να τα αποφύγουμε όλα αυτά είναι ο έλεγχος της παραγωγής του κοινωνικού πλούτου από τους υποτελείς παραγωγούς, η κατάργηση της ιδιοκτησίας τους, της κατοχής τους, η διαγραφή όλων των χρεών, κρατικών και ιδιωτικών, η κατάργηση της πολεμικής βιομηχανίας, η κοινωνικοποίηση όλων των μορφών της ενέργειας και η δραστική μείωση του χρόνου εργασίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο και με κανέναν άλλον ο κοινωνικός πλούτος που σπαταλάται για την αναπαραγωγή της καπιταλιστικής κυριαρχίας θα διοχετευθεί προς την παραγωγή της τροφής και της ικανοποίησης της ανάγκης της κατοικίας.
ΔΥΟ είναι οι αιτίες της επιβολής της ένδειας και της σπάνης. Η μία είναι η στροφή προς τον πόλεμο και την αύξηση της πολεμικής παραγωγής ως του μόνου τρόπου επιβίωσης του καπιταλισμού. Γνωρίζουμε πολύ καλά, φίλες και φίλοι, ότι ο καπιταλισμός είναι πολύ ευέλεκτος και οι κρίσεις, τις οποίες δεν μπορεί να αποφύγει, είναι μια ευκαιρία μετασχηματισμού του. Ο καπιταλισμός μετασχηματίζεται διαρκώς, από τότε που εμφανίστηκε, από τότε που το κεφάλαιο επέβαλε τη μισθωτή εργασία, στη Βενετία του 14ου και 15ου αιώνα, στα ναυπηγεία παραγωγής εμπορικών πλοίων που ήταν ταυτόχρονα και πολεμικά και στην παραγωγή πολεμικού υλικού! Μετά την χρυσή εποχή του, (1945-1975), ο δυτικός καπιταλισμός έχει μετασχηματιστεί πολλές φορές, τα δομικά του όμως χαρακτηριστικά δεν μπορεί να τα μετασχηματίσει – την ανάγκη και επιθυμία της κερδοφορίας, της απρόσκοπτης αναπαραγωγής του καπιταλισμού. Ήρθε ο νεοφιλελευθερισμός, η λιτότητα, η συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους, ήρθε η dot-com, οι επενδύσεις στην ηλεκτρονική και την πληροφορική, στις κατοικίες, ήρθαν οι χρηματιστηριακές κρίσης του 2000 και του 2008, τώρα οι επενδύσεις στην Τεχνητή Νοημοσύνη, η φούσκα θα σπάσει και άλλη λύση οι καπιταλιστές δεν βλέπουν από τον πόλεμο και την αύξηση της παραγωγής των πολεμικών βιομηχανιών – οι οποίες ονομάζονται αμυντικές! Η πολεμική βιομηχανία όμως, ο στρατός και το κράτος αποσπούν ολοένα και μεγαλύτερο μέρος του παραγόμενου κοινωνικού πλούτου, με αποτέλεσμα για τους υποτελείς παραγωγούς να μην μένουν παρά λίγα που λιγοστεύουν ολοένα και περισσότερο.
ΤΟ μοντελάκι αυτό μας είναι γνωστό από τον κρατικό καπιταλισμό, τον υπαρκτό σοσιαλισμό της Σοβιετικής Ενώσεως. Στην ένδεια και τη σπάνη οι εργαζόμενοι αντέδρασαν: τόσα μας δίνετε, τόσο δουλεύουμε! Πήγαιναν στη δουλειά και τα έξυναν κι άρπαζαν ό,τι μπορούσαν. Και σταμάτησαν όλα και αναγκάστηκαν να μετασχηματιστούν κι αυτοί – και επέστρεψε ο ιδιωτικός καπιταλισμός, στον οποίο, όπως πολύ καλά γνωρίζουμε, δεν μπορείς να πας στη δουλειά και να τα ξύνεις! Πολλή δουλειά, ευέλικτη, πολλή επιτήρηση, πολλή καταπίεση, λίγα ευρά.
ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ και το τονίζω: οΙ πολεμικές βιομηχανίες, ο στρατός και το κράτος θα αποσπούν ολοένα και περισσότερο κοινωνικό πλούτο (γη, πρώτες ύλες και ενέργεια) για να μπορέσει και ο καπιταλισμός να αναπαραχθεί και το κράτος, ως μηχανισμός, ως οργάνωση, να λειτουργήσει. Ο κοινωνικός πλούτος που προορίζεται για την κάλυψη των βασικών αναγκών μας θα μειώνεται ολοένα και περισσότερο – η τροφή, η κατοικία, η ηλεκτρική ενέργεια, τα καύσιμα. Και όσο θα μειώνεται, τόσο η ακρίβεια θα καλπάζει και θα είναι τυχεροί εκείνοι που θα τρων μια μέρα μακαρόνια και την άλλη ρύζι, και ούτω καθ΄ εξής. Θαυμάζω την ευφυΐα των αναρχικών που σπεύδουν να γίνουν κρατικοί υπάλληλοι, στα Λύκεια και στα Πανεπιστήμια!
Η δεύτερη αιτία είναι η μείωση της παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου. Η μείωση της παραγωγής ήταν περιστασιακή και προσωρινή. Αυτό ίσχυε όταν υπήρχε πολύ πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Η παγκόσμια κατανάλωσή τους όμως αυξάνεται κάθε χρόνο, κατά 2 εκ. βαρέλια την ημέρα – πρόπερσι καταναλώναμε 98 εκ. βαρέλια την ημέρα, πέρυσι 100, φέτος 102, του χρόνου 104, κοκ. Την ημέρα! Και τι θα κάνουμε; Drill, baby, drill! Είναι άλλο πράγμα όμως να μαζεύεις με τους κουβάδες το πετρέλαιο που αναβλύζει από τη γη, με ελάχιστο κόστος άντλησης δηλαδή, κι άλλο να καταναλώνεις 50 βαρέλια για να αντλήσεις 100! Επισπεύδεις την εξάντληση των κοιτασμάτων! Η τιμή της βενζίνας, του ντίζελ και του φυσικού αερίου θα αυξάνεται διαρκώς, με τις συνέπειες να είναι εφιαλτικές: περαιτέρω μείωση της παραγωγής του ειρηνικού κοινωνικού πλούτου, επιδείνωση της ακρίβειας, επέκταση της ένδειας και της σπάνης.
ΑΥΤΕΣ τις δύο αιτίες, φίλες και φίλοι,οι καπιταλιστές και το κράτος, με τους σοφούς συμβούλους τους, δεν μπορούν να τις αντιμετωπίσουν – και δεν θέλουν, ασφαλώς. Δεν μας φοβούνται – ούτε τις διαδηλώσεις φοβούνται ούτε τις μολότωφ ούτε τις λεηλασίες: θα εκτονωθούν και θα γυρίσουν στο σπίτι τους, με τη λεία τους. Χαλάλι τους! Είναι συνεχώς με το δάχτυλο στη σκανδάλη, το ξέρουμε αυτό – κι όποιος, όποια δεν το ξέρει, θα το μάθει, αφού φάει πρώτα καμιά σφαίρα καουτσούκ. Τι θα κάνουν; Θα αξιοποιήσουν την ένδεια και τη σπάνη προς όφελός τους. Πρώτα θα μας εκφοβίσουν και μετά θα μας μετατρέψουν σε τρόφιμους, όπως είναι οι τρόφιμοι στις φυλακές. Θα μας μοιράζουν δελτία τροφίμων και καυσίμων και θα τους λέμε κι ευχαριστώ.